0 حذف زیان تبعی در موافقت‌نامه‌های عملیات مشترک (م.ع.م) نفتی با تأکید بر نظام حقوقی انگلستان EXCLUDING CONSEQUENTIAL LOSS IN PETROLEUM JOINT OPERATING AGREEMENTS WITH EMPHASIS ON BRITISH LEGAL SYSTEM https://jlq.ut.ac.ir/article_67726.html 10.22059/jlq.2018.220865.1006827 0 یکی از روش‌های مدیریت ریسک در موافقت‌نامه‌های عملیات مشترک نفتی استفاده از شروط عدم مسئولیت متقابل است. در یکی از اقسام پرکاربرد این شروط، طرفین اقدام به حذف مسئولیت نسبت به زیان تبعی می‌کنند. با وجود این‌ در انگلستان، دادگاه‌ها سعی در تفسیر محدود شروط حذف مسئولیت نسبت به زیان تبعی و عدم‌النفع و در نتیجه جبران‌پذیری زیان‌های وارده تا حد ممکن با وجود توافق طرفین بر حذف برخی از آنها دارند. در عین حال، در انگلستان و آمریکا، عدم‌النفع می‌تواند زیان مستقیم (غیرتبعی) تلقی شود. بنابراین، در این کشورها، حذف مسئولیت در زمینۀ زیان تبعی لزوماً به معنای حذف مسئولیت نسبت به عدم‌النفع نیست. در نظام حقوقی ایران،بلاواسطه بودن از شروط جبران‌پذیری خسارت است، اما نمی‌توان خسارت باواسطه در ایران را معادل خسارت تبعی یا غیرمستقیم در انگلستان دانست. از همین رو فایده‌مندی درج شرط حذف مسئولیت نسبت به زیان تبعی در قراردادی که تحت حاکمیت قوانین و مقررات ایران است و طرفین زیان تبعی را در قرارداد به شکلی متمایز و روشن تعریف نکرده باشند، محل سؤال است. علاوه‌براین با وجود تردیدهایی در خصوص جبران‌پذیر بودن عدم‌النفع، بیشتر حقوقدانان ایرانی عدم‌النفع را قابل مطالبه و جبران می‌دانند و از همین رو باید آن را خسارتی بلاواسطه محسوب کرد. 1 A well-known method for risk management in petroleum Joint Operating Agreements (JOA) is the use of knock for knock liability clauses. In one type of such clauses, parties in the JOA exclude their liability to consequential loss. The British courts try to construe and interpret the exclusion of consequential loss and loss of profit narrowly and, therefore, insisted on recoverability of such losses to the extent possible despite the parties’ agreement to exclude them. Furthermore, loss of profit may be considered as direct losses in British and American legal systems. Under Iranian legal system, directness is a condition, among others, for recoverability of damages, but, such condition may not be considered as equivalent to direct damage in Britain and accordingly the concept of indirect damage is different in the two countries. Therefore, the usefulness of excluding consequential loss responsibility in the contracts with applicable laws and regulations of Iran is questionable if the parties do not define a clear and distinguishing definition of it in such contracts. Despite the existing doubts with regard to recoverability of loss of profit, probably all Iranian scholars believe in recoverability of loss of profit and, therefore, it should be considered as direct damage. 383 400 سید نصراله ابراهیمی Seyed Nasrollah Ebrahimi استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran snebrahimi@yahoo.com رضا طجرلو Reza Tajarlou دانشیار گروه حقوق عمومی و بین‌الملل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran rtajarlou@yahoo.co.uk جابر هوشمند Jaber Hooshmand دکتری حقوق نفت و گاز دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran hooshmand.kouchi@gmail.com risk management Liability Exclusion Clauses Knock for Knock Clause Recoverable Damages Loss of Profit الف) فارسی##1. امامی، اسدالله؛ عبدی، صادق (1387). «تحلیل مبانی فقهی- حقوقی شرط عدم مسئولیت قراردادی»، مجلۀ مجتمع آموزش عالی قم، 2.##2. ایزانلو، محسن (1390). شروط محدودکننده و ساقط‌کنندۀ مسئولیت در قراردادها، شرکت سهامی انتشار.##3. سکوتی، رضا؛ شمالی، نگار (1390). «جایگاه عدم‌النفع در نظام حقوقی ایران»، مجلۀ فقه و حقوق اسلامی، ش 1 و 2.##4. شکاری، روشن علی(1380). «نقد و بررسی تبصرۀ 2 مادۀ 515 ق.آ.د.م (عدم‌النفع)»، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، ش 52.##5. شهیدی مهدی (1382). حقوق مدنی، آثار قراردادها و تعهدات، ج 3، چ اول، تهران: مجد.##6. صمدی اهری، محمد هاشم (1386). «عدم النفع قابل مطالبه نیست»، مجلۀ تحقیقات حقوقی آزاد، ش 1.##7. قاسمی، محسن (1388). «نقش قابل پیش‌بینی بودن خسارت در مسئولیت مدنی قراردادی و قهری»، مجلۀ تحقیقات حقوقی آزاد، ش 5،6 و 7.##8. کاتوزیان، ناصر (1376). حقوق مدنی: قواعد عمومی قراردادها، ج 4، شرکت انتشار با همکاری شرکت برنا.##9. نکوئی، محمد (1380). «مصادیق بطلان شرط عدم مسئولیت (مطالعۀ تطبیقی)»، فصلنامۀ مطالعات حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، دورۀ 44، ش 2.##ب) خارجی##10. Ashley, Phillip Spencer, Bob Palmer, and Judith Aldersey-Williams (2014). “An International Issue: ‘Loss of Profits’ and ‘ Consequential Loss’”, Business Law International 15, No. 3 , 261–66. http://www.ibanet.org/Document/Default.aspx?DocumentUid=c92590b9-405f -45b7-9b1e-dcd9ffdf18ee.##11. Garner, Bryan A. Black’s Law Dictionary. Ninth Edit. West Group (2009).##12. Gay, Robert (2015). “Excluding Consequential Damages”, In Offshore Contracts and Liabilities, edited by Baris Soyer and Andrew Tettenborn, 1st ed. Abingdon: Informa Law from Routledge.##13. Treitel, Guenter H. (2003). Treitel on the Law of Contract, 11th ed. Sweet & Maxwell.##فرم‌ها و مدل‌های قراردادی##14. International Association of Petroleum Negotiators, Joint Operating Agreement (“AIPN JOA”), 2012, www.aipn.org.##15. American Association of Petroleum Landsmen (AAPL). “Model Form Operating Agreement (‘Form 610’),” 1989. www.landman.org.##16. AMPLA. “Joint Operating Agreement (‘AMPLA JOA’),” 2011. http://www.ampla.org.##17. Canadian Association of Petroleum Landmen. “Joint Operating Agreement (‘CAPL JOA’),” 1998. www.landman.ca.##18. Federal Republic of Brazil (Ministry of Mines and Energy). “Concession Agreement for the Exploration, Development and Production of Oil and Natural Gas (‘Brazil MCA’),” 2008. http://www.eisourcebook.org/cms/Brazil, Model Concession Agreement, ANP 10th Rnd, 2008.pdf.##19. International Association of Petroleum Negotiators. Joint Operating Agreement (“AIPN JOA”), 2012. www.aipn.org.##20. Kurdistan Regional Government. “Production Sharing Contract (‘KRC PSC’),” 2007. http://cabinet.gov.krd/pdf/3_KRG_Model_PSC.pdf.##21. National Iranian Oil Company. “Engineering, Procurement, Construction & Financing (‘NIOC EPCF’),” 2012.##22.———. “Service Contract for Development Operations (‘NIOC SCDO’),” 2008.##23.Norwegian Petroleum Directorate. “Joint Operating Agreement (‘NPD JOA’),” www.npd.no.##24. Oil and Gas UK. “Joint Operating Agreement (‘UK JOA’),” 2009. www.oilandgas.org.uk.##25. Republic of Iraq. “Iraqi Model Producing Oil Field Technical Service Contract (‘PFTSC’),” 2009. http://platformlondon.org/documents/PFTSC-23-Apr-09.pdf.##دعاوی##26. Addax Ltd v. Arcadia Petroleum Ltd [2000] 1 Lloyd’s Rep 493.##27. Biotronik AG v Conor Medsystems Ireland Ltd 2014 WL 1237154 (NY 27 March 2014).##28. Croudace Construction Ltd v. Cawoods Concrete Ltd [1978] 2 Lloyd’s Rep 55 (CA).##29. Hadley v. Baxendale, 9 Exch 341, 156 Eng. Rep. 145 (1854).##30. Internet Broadcasting Corp. Ltd v. Mar LLC (MAR Hedge) [2009] EWHC 884 (Ch); [2009] 2 Lloyd’s Rep 295.##31. Markerstudy Insurance Co. Ltd v. Endsleigh Insurance Services Ltd [2010] EWHC 281 (Comm).##

0 ابلاغ الکترونیکی اوراق قضایی؛ مزایا و معایب ELECTRONIC COMMUNICATION OF LEGAL PAPERS; PRIVILEGES AND DEFECTS https://jlq.ut.ac.ir/article_67727.html 10.22059/jlq.2018.243121.1006944 0 از سال 1395، شیوۀ جدیدی از ابلاغ اوراق قضایی در نظام قضایی ایران به نام ابلاغ الکترونیکی اوراق قضایی شکل گرفت. در این شیوه، ابلاغ اوراق قضایی مانند اخطاریه و دادنامه از طریق ارسال الکترونیکی این اوراق به حساب کاربری مخاطب و به‌وسیلۀ رایانه صورت می‌گیرد. در مدت کوتاهی که از شکل‌گیری شیوۀ جدید ابلاغ می‌گذرد، تا حدودی، مزایا و معایب این شیوۀ ابلاغ نمایان شده است. سرعت و امنیت در ابلاغ اوراق و صرفه‌جویی در هزینۀ ارسال و ابلاغ این اوراق از جمله مزایای شیوۀ جدید ابلاغ است. اختلال موقت در سامانۀ مربوط، وصول دیرهنگام برخی اوراق در حساب کاربری مخاطب و دوگانگی ابلاغ برخی اوراق قضایی به شکل واقعی و قانونی از جمله معایب این شیوه است که باید با حل این مشکلات، امکان استفادۀ بهینه از شیوۀ جدید را فراهم کرد. در این تحقیق، ضمن تبیین شیوۀ جدید ابلاغ اوراق قضایی، مزایا و معایب آن تبیین و راهکار مناسب برای رفع معایب موجود، ارائه می‌شود. 1 Since 2016, a new mode of communication of legal papers is created in Iranian legal system that is known as electronic communication of legal papers. In this mode, legal papers including notifications or verdicts are communicated by computer through sending papers to person’s account. On a few time after creation of the new mode for communication, its privileges and defects are appeared. Speedy and security in communication of legal papers, parsimony on the costs for sending and communication of papers are among the privileges of the new mode of communication. Temporary disorders in the related site, reception of some papers with delay on the person’s account and dichotomy of legal or real communications in some cases are among defects of the new mode. It is necessary to solve these problems to provide better possibility in using this mode. In this article, we have considered the new mode of communication of legal papers and its privileges and defects to give appropriate solutions for convenient use of the method. 401 412 حمید ابهری Hamid Abhari استاد گروه حقوق خصوصی دانشگاه مازندران Iran hamid.abhary@gmail.com legal communication real communication electronic communication legal papers . ابهری، حمید (1391). آیین دادرسی مدنی 2، جریان دادرسی، از آغاز تا پایان، چ اول، انتشارات دانشگاه مازندران.##2. بهرامی، بهرام (1388). آیین دادرسی مدنی 1و2، چ یازدهم، انتشارات نگاه بینه.##3. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1378). مبسوط در ترمینولوژی حقوق، ج 1، چ اول، تهران: گنج دانش.##4. زراعت، عباس (1384). قانون آیین دادرسی مدنی در نظم کنونی، چ دوم، نشر خط سوّم.##5. زرکلام، ستار (1391). «دادرسی‌های الکترونیکی، ضرورت‌ها، الزامات و چالش‌ها»، آموزه‌های حقوق کیفری، دانشگاه علوم اسلامی ‌رضوی، ش 3، ص 150-129.##6. شمس، عبدالله (1382). آیین دادرسی مدنی، ج 2، چ چهارم، تهران: میزان.##7. کریمی، عباس (1386). آیین دادرسی مدنی، چ اول، تهران: مجد.##8. محسنی، حسن، رضایی‌نژاد، همایون (1391). «دادگستری و پیشرفت فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات»، مجلۀ مطالعات حقوقی دانشگاه شیراز، دورۀ چهارم، ش 2، ص 142-117.##9. مدنی، سید جلال‌الدین (1358). آیین دادرسی مدنی، ج 2، چ اول، انتشارات دانشگاه ملی ایران.##10. معین، محمد (1387). فرهنگ فارسی، چ اول، انتشارات هنرور.##

0 تحلیل حقوقی ماهیت توافقنامۀ داوری با تأکید بر جایگاه حقوقی داور ANALYSIS OF ARBITRATION AGREEMENT IN LAW WITH EMPHASIS ON ARBITER STATUS https://jlq.ut.ac.ir/article_67728.html 10.22059/jlq.2018.216299.1006795 0 تبیین ارکان یک توافقنامۀ داوری و تحلیل آن در پیوند با قواعد عمومی قراردادها در حقوق ایران، در تعیین نوع و میزان اعتبار این توافقنامه‌ها و همچنین جایگاه حقوقی داور تأثیر اساسی دارد. به‌علاوه همین تحلیل، در نوع و میزان مسئولیت داور مؤثر است. در این مقاله با بررسی نظریات موجود در خصوص جایگاه حقوقی داور از جمله «شبه‌قضایی بودن» یا «قراردادی» بودن آن، پس از ذکر محاسن و معایب هر یک از دید داور و طرفین اختلاف و منطق حقوقی، میزان و نوع مسئولیت داور در هر یک از این نظریات بررسی و با در نظر گرفتن وجود یک توافقنامۀ داوری در هر دو صورت، تأثیر این توافقنامه بر جایگاه حقوقی و برعکس مطالعه می‌شود. در ادامه با ارائۀ تحلیلی کارکردگرایانه در خصوص ماهیت حقوقی یک توافقنامۀ داوری تفسیری منعطف با عنوان نظریۀ «قرارداد در قرارداد» ارائه می‌شود که دربردارندۀ محاسن هر دو نظریۀ قراردادی و شبه‌قضایی است و تا حد امکان از معایب آنها خواهد کاست. در بخش پایانی، سمت داور و طرفین در برابر یکدیگر مبتنی بر همین تحلیل، بیان و با نقد نظریات مختلف در خصوص سمت داور، نظریۀ «قاضی خصوصی» به‌عنوان مناسب‌ترین دیدگاه در خصوص سمت داور مطرح می‌شود. 1 Stating the elements of arbitration agreement and their analysis in relation with Iran general rule of contracts has a major impact on determining the type and validity of the agreements as well as arbitrator legal position. In addition, this analysis has an impact on the arbitrator's type and scope of responsibility. In this paper, we have addressed the existing theories about the legal status of the arbitrator, including its semi judicial or contractual nature. The, we have studied the advantages and disadvantages of the arbitration in the view of the arbitrator, parties and legal logic, and the type of responsibility in each theory. Taking into account the existence of arbitration agreement in the cases, the impact of the agreement on the legal position, and vice versa, has been examined. Providing a practical analysis about the nature of an arbitration agreement, a legal arbitration flexible commentary is presented under the title of “contract in the contract theory”, which in the view of the writer embodies both contract and semi judicial and also reduces the disadvantages as much as possible. In the conclusion, the positions of arbitrator and parties towards each other have been expressed on the basis of this analysis. After criticizing different theories on the arbitrator's position, individual judge is proposed as the appropriate theory. 413 433 نجادعلی الماسی Nejad Ali Almasi استاد بازنشستۀ گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran kandsari67@gmail.com فریدون نهرینی Freidoon Nahreini دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran fnahreini@ut.ac.ir رضا مسعودی Reza Masoudi دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تهران (پردیس بین المللی کیش) Iran reza.masoudi@ut.ac.ir Arbitration agreement Arbitrator arbitrator’s liability individual judge quasi-judicial الف) فارسی##ایزانلو، محسن (1390). شروط محدودکننده مسئولیت در قراردادها، چ سوم، نشر بنیاد حقوقی کاتوزیان.##جنیدی، لعیا؛ مسعودی، رضا (1395). «مطالعۀ تطبیقی وضعیت شرط مکتوب بودن در توافقنامه‌های الکترونیکی داوری»، مطالعات حقوق تطبیقی، دورۀ 7، ش 1، ص 77 - 15.##جنیدی، لعیا (1376). قانون حاکم در داوری‌های تجاری بین‌المللی، چ اول، تهران: دادگستر.##خدری، الح (1394). «دادرسی منصفانه در داوری تجاری بین‌المللی»، مطالعات حقوق تطبیقی، دورۀ 6، ش 2، ص 540 – 519.##دشتی، محمدرضا؛ کریمی، عباس (1392). «مطالعۀ تطبیقی قرارداد داوری؛ رضایی یا تشریفاتی»، مجلۀ مطالعات حقوق تطبیقی، دورۀ 4، ش 1، ص 99-115.##کاتوزیان، ناصر (1389). اعتبار امر قضاوت‌شده در دعوای مدنی، تهران: میزان، چ هشتم.##نهرینی، فریدون (1391). ایستایی اجرای حکم دادگاه، تهران: گنج دانش، چ اول.##ب) خارجی##8. Arnold, Manfred,(1999). “What price immunity of arbitrators?”,international journal of Arbitration, July 1999.##9. Andrés Jana L. (2015). 'International Commercial Arbitration in Latin America: Myths and Realities' (2015) 32 Journal of International Arbitration, Issue 4, pp. 413–446##10.Bristow, David (2000). “The gathering storm of arbitrators’ and mediators’ liability” in Alternative Dispute Resolution Journal, 2000, pp.220-238##11.Gary B. Born(2014), International Commercial Arbitration (Second Edition), vol I: International Arbitration Agreements, Kluwer Law International##12.Choi, S. J. (2003). Problem with Arbitration Agreements, The. Vand. J. Transnat'l L., 36, 1233.##13.Frank, Susan,( 2000). “The liabilty of international arbitrators: a comparative análisis and proposal for qualified immunity”, New York Law School Journal of International and Comparative Law, vol. 20, nº 1, 2000.##14.González Soria, Julio(2011). Comentarios a la Ley de Arbitraje. Número de Edición: 2, Fecha Edición: 27/10/2011##15.Hunter, Martin,( 1993). “The immunity of arbitrators”, Arbitration International, vol. 9, no. 3, 1993.##16.Ju Hong-Lin and Shore Laurence (2006). Independence, impartiality and Immunity, 2006.## Lew, Julian, Mistellis Loukas, Kröll, Stephan (2003). Comparative International Commercial Arbitration, 2003.##17.Mourre, Alexis, (2006).“Arbitration and criminal law. Reflections on the duties of the arbitrator”, Arbitration International, Vol 22, Issue 1, 1 March 2006##18.Mustill, M. J., & Boyd, S. C. (1989). The law and pratice of commercial arbitration in England. Butterworths.##19.Tsakatoura, Anastasia(2002). “The immunity of arbitrators”, Inter-lawyer Law Forum Directory, 20 June 2002.##20. Blackaby, N., Partasides, C., Redfern, A., & Hunter, M. (2009). 1. An overview of international arbitration. Redfern and hunter on international arbitration, 1-83.## Rowley, William, Kent, David and Koehnen, Markus, (1967).“Recent developments in International Commercial Arbitration”.##21.Samuel, Adam (2004). 'Arbitration, Alternative Dispute Resolution Generally and the European Convention on Human Rights' (2004). 21 Journal of International Arbitration, Issue 5, pp. 413–437##22.Sanders, Pieter,( 2004). The work of UNCITRAL on arbitration and conciliation.##23.Stepanowich, Thomas and Kaskall, Peter (2000). Commercial arbitration at its best.##24.Von der Berg (1990). The immunity of arbitrators.##25.Caron, D. D. (1990). The Nature of the Iran-United States Claims Tribunal and the Evolving Structure of International Dispute Resolution, The American Journal of International Law, 84(1), 104-156.##26.Redfern, A. (2004). Law and practice of international commercial arbitration. Sweet & Maxwell.##27.Cereals S.A. V Tradax Export S.A##28.Cort v AAA, 795, F Supp. 970, at 973##29.K/S Norjarl A/S v. Hyundai Heavy Industries Co. Ltd., [1991]##30.Zittrer v Sport Mask Inc, Supreme Court of Canada, 1988.24.March ##31.Donaldson J. in Bremer Schiffban v. South India ShippingCorp. Ltd 1981 jan.22##32.Antoine v. Bryer & Anderson, 429, 435-36 (1992).##Arbitration codes:##33.ICC Arbitration Rules of 1975 and 1998##34.LCIA Rules of 1998##35.AAA International Arbitration Rules of 1998##36.VIAC Rules of 2001##37.NAI Rules of 2001##38.DIS Arbitration Rules of 1998##39.SCC Arbitration Rules of 1999##40.NATIONAL ARBITRATIONS LAWS##41.The Argentina arbitration rules##42.The Canadian Arbitration rules##43.The Dutch Code of Civil Procedure##44.The Swiss Private International Law Act##45.The German Code of Civil Procedure##46.The Italian Code of Civil Procedure##47.The UK Arbitration Act##48.The Greece Arbitration code##49.Finland Arbitration code##50.UNCITRALMODEL LAW##

0 شرط تضمین پرداخت خسارت INDEMNITY CLAUSE https://jlq.ut.ac.ir/article_67729.html 10.22059/jlq.2018.241694.1006939 0 نهاد تضمین پرداخت خسارت در سیستم حقوقی کامن‌لا، از شیوه‌های رایج تخصیص ریسک در قراردادهاست که به موجب آن، یک طرف، متعهد می‌شود که خسارت طرف دیگر را در مقابل ضرر ناشی از عمل قابل پیش‌بینی از سوی او یا برخی مسئولیت‌های ذی‌نفع این تضمین یا ادعای شخص ثالث، جبران کند. این نهاد، برخاستهازعرفشکل‌گرفتهبینتجاراستکهبهمرورزماندربرخینظام‌هایحقوقیشناساییشدهاست. در این مقاله درصدد بررسی اعتبار شرط تضمین پرداخت خسارت با در نظر گرفتن اصول و قواعد حقوقی هستیم. مطالعات انجام‌گرفته نشان می‌دهد که این شروط جز در موارد جبران خسارت ناشی از عمد یا غفلت شدید ذی‌نفع، معتبر تلقی می‌شود. در این مقاله، مفهوم، اعتبار و انواع شرط تضمین پرداخت خسارت و نهادهای مشابه آن در فقهامامیه وحقوقایرانبررسی می‌شود. 1 “Indemnification” is a common method for the risk allocation in contracts in the Common Law; according to which, one party is liable to indemnify the other party against the losses resulted from his anticipatory act, from the indemnitee’s liabilities or from a third party’s claim. This institution has emerged from the customs formed amongst the merchants, gradually recognized by the legal systems. In this paper, we are going to examine the validity of the indemnity clause by using the relevant legal principles and rules. Studies show that the indemnity clauses are typically being considered valid, except in cases of indemnitee’s deliberative act or his gross negligence. In this paper, the concept of indemnity clause and its validity and variety along with the similar legal institutions in the Iranian law and the Shiite jurisprudence are being studied. 435 452 حسن بادینی Hassan Badini دانشیار گروه خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran hbadini@ut.ac.ir شیوا دیلمی Shiva Deilami دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تهران (پردیس بین‌المللی کیش) Iran sh.deilami@ut.ac.ir Indemnitee Indemnitor Indemnity clause Indemnity against Liability Negligence Public Policy الف) فارسی و عربی##ابراهیم پوراسنجان، عادل؛ ابراهیمی، سید نصرالله؛ باقری،محمود (1395). «تحلیلی بر شرط پذیرش مسئولیت و جبران خسارت (موردکاوی قراردادهای نفت و گاز)»، پژوهش‌هایحقوقتطبیقی، دورۀ 20، ش 3.##ایزانلو، محسن (1393). شروط محدودکننده و ساقط‌کنندۀ مسئولیت در قراردادها، چ چهارم، تهران: شرکت سهامی انتشار.##سرخیل، مرضیه، (1392). بررسی تطبیقی ضمان جریره با بیمۀ مسئولیت، پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی، قم: دانشگاه پیام‌نور.##شریفی، سید الهام الدین؛ حاتمی، حسن (1387). «قاعدۀ تقدم تفسیر قرارداد به زبان متعهدله و یا تنظیم‌کننده»، نامۀ مفید، ش 70.##صادقی، محمدهادی (1379). جرایم علیه اشخاص، چ سوم، تهران: میزان.##طباطبائی یزدی، سید محمدکاظم (1410ق). عروه‌الوثقی فیما تعلم به البوی، چ دوم، ج 2، بیروت: مؤسسۀ الأعلمی للمطبوعات.##عرفانی، توفیق (1386). «تفسیر قراردادها»، مجلۀ کانون، ش 71.##قاسم‌زاده، سید مرتضی (1384). «بیمۀ جهیز»، مجلۀ حقوقی عدالت آرا، ش 2 و3.##کاتوزیان، ناصر (1378)، حقوق مدنی، عقود معین4(عقود اذنی-وثیقه‌های دین)، چ سوم، شرکت سهامی انتشار با همکاری بهمن برنا.##کاتوزیان، ناصر (1380). قواعد عمومی قراردادها، ج 5، چ سوم، تهران: شرکت سهامی انتشار با همکاری بهمن برنا.##کاتوزیان، ناصر؛ ایزانلو، محسن (1387). مسئولیت مدنی_بیمه مسئولیت مدنی، ج 3، تهران: مؤسسۀ انتشارات دانشگاه تهران.##گرجی، ابوالقاسم (1372). مقالات حقوقی، ج 1 و 2، چ دوم، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.##نکویی، محمد (1390). شرط عدم مسئولیت (مطالعۀ تطبیقی)، چ اول، تهران: میزان.##ب) انگلیسی##Beaver Taylor R.,(2014). “The Texas Anti- Indemnification Act”, St. Mary's Law Journal, Vol. 45, No.3.##Bennett Michael (2016). Drafting Effective Indemnity Clauses, College of Law CLE.##Bua Nicholas J.,(1976). “Third Party Practice in Illinois: Express and Implied Indemnity”, DePaul Law Review, Vol. 25,No.4, Issue. 2.##Courtney Wayne (2010). Construction of Contractual Indemnities – Out with the Old, In with the New, Sydney Law School, Legal Studies Research Paper, No. 10/133.##Courtney Wayne, J.W., Carter,(2011). “Indemnities against Breach and Settlement Of Third party Claims”, Journal Of contract Law,Vol.27.##Di Lallo Tom,(2013). The interplay between indemnity clauses, releases and insurance, Available @ www.listgbarristers.com.au/.../dilallo,_t_-_indemnities__insurance__rele.##Downie David (2012) . Indemnity And Exclusion Clauses, San Bernardino: Inter Alia Publishing.##Drewry Daniel M., Carrie L. Ciliberto, (2009). “Drafting and Negotiating the “New” Key Contract Clauses” Pennsylvania, Philadelphia, American Bar Association Forum on the Construction Industry.##Garner Bryan A., (2004). Black’s Law Dictionary,Eight Edition, Thomson west.##Gerald I.Katz,(2001). contract Risk Allocation, Contract risk transfer seminar.##Gray Jeremy J. F.,(1989). “ Implied Contractual Indemnity: An Infirm Doctrine Whose Time Has Passed ”, Loyola of Los Angeles Law Review,Vol.22, Isse. 4.##Greenfield Don, Jay Todesco (2004). “Fundamental Aspects of Oil and Gas Law Revisited”, Alberta Law Review, Petroleum Law Edition, Vol.42.##Kangles Nick, R Ben Rogers, Zahra Allidina, Chris Harris,(2011). “ Risk Allocation Provisions In Energy Industry Agreements: Are we Getting It right? ”, Alberta Law Review Journal, Vol. 49, Issue 2.##Kleinberger Daniel S.,(1987). “No Risk Allocation Need Apply: The Twisted Minnesota Law of Indemnification”, William Mitchell Law Review,Vol.13,No.4.##Macattram Genevieve (2015). “ How can The Indemnity Clause Expand or Limit The Responsibility for Liability of The Parties in International Oil And Gas Contracts?”, CEPMLP Annual Review, Vol.10.##Makarov Timur,( 2015). “ Indemnity In The International Oil And Gas Contracts: Key Features, Drafting and Interpretation”, Centre for Energy, Petroleum and Mineral Law and Policy Gateway homepage, CEPMLP Annual Review, Vol. 12.##Parker Penny L., John Slavich, (1991). “ Contractual Efforts to Allocate the Risk of Environmental Liability: Is there a Way to Make Indemnities Worth More Than the Paper They Are Written On?”, Southwestern Law Journal, vol.44:No.4.##Potamkin Lawrence, Norman L., Plotka,(1944), “Indemnification against tort liability – The hold harmless clause – Its' interpretation and effect upon insurance”, University of Pennsylvania, law review, Vol. 92.##Rowley, Keith A.(1999). ” Contract Construction and Interpretation: From the “Four Corners” to Parole Evidence (and Everything in Between)”, Las Vegas, University of Nevada,,School of Law, Scholarly Works. Paper 554.##Sartain Charles W., J., Wayne Ballew, Robert Slater,(2013). “Your Fault,My Fault,Our Fault …Does It Even Matter? Indemnification And Exculpatory Agreements In the Oil Patch ”, Dallas, Southwest Land Institute.##Shull C. Michael, Douglas A. Karet, Buck S. Beltzer, Robert E. Benson,(2014). Contract Clauses Managing Allocating And Transferring Construction Project Risks, Available @ http://docplayer.net/8250395-Contract-clauses-managing-allocating-and-transferring-construction-project-risks.html.##Thomas, Howard B.,(1939). “Contracts of Indemnity against Liability and against Loss”, California Law Review, Vol. 24, No. 2.##

0 ماهیت حقوقی و استقلال شرط داوری از قرارداد اصلی از منظر رویۀ قضایی LEGAL NATURE AND SEPARABILITY OF ARBITRATION CLAUSE FROM THE MAIN CONTRACT FROM THE STAND POINT OF JUDICIAL PRECEDENT https://jlq.ut.ac.ir/article_67730.html 10.22059/jlq.2018.237513.1006914 0 ارجاع اختلاف به داوری به دو شکل قرارداد مستقل و شرط داوری صورت می‌گیرد. شرط داوری زمانی در قرارداد درج می‌شود که هنوز اختلافی به‌وجود نیامده و طرفین اختلافات آتی و احتمالی خویش را به داوری ارجاع می‌دهند. اغلب شرط داوری یک شرط ضمن عقد تلقی می‌شود. اما اینکه آیا اساساً شرط داوری این قابلیت را دارد که موضوع شرط ضمن عقد واقع شود و اگر چنین قابلیتی دارد آیا از قواعد شروط ضمن عقد موضوع قانون مدنی تبعیت می‌کند یا اینکه ماهیتی ویژه دارد، موضوع مورد مطالعۀ این مقاله است که با تدقیق در رویۀ قضایی تحلیل می‌شود. اهمیت موضوع این مقاله از این نظر است که بسته به ماهیت حقوقی شرط داوری، آثار حقوقی متفاوتی بر آن بار خواهد شد. در این زمینه با تحلیل مفهوم شرط داوری، دیدگاه‌های موجود در این زمینه و به‌ویژه با تحلیل قاعدۀ استقلال شرط داوری می‌توان بر این نظر بود که با اینکه شرط داوری می‌تواند مظروف هر یک از شروط فعل و نتیجه قرار گیرد، با وجود این، از آنجا که شرط داوری اثر مستقیمی‌ بر نفی صلاحیت دادگاه دارد و می‌تواند موضوع تعهدی مستقل قرار گیرد، ماهیت حقوقی ویژه‌ای دارد که آن را از قواعد سنتی حقوق مدنی دور می‌کند. 1 Referring the dispute to arbitration is done in two ways: independent contract and arbitration clause. An arbitration clause is included in the contract when there is still no controversy and parties will refer their possible future potential disputes to the arbitration. Arbitration clause is generally considered as a stipulation in contract. However, the point that whether the arbitration clause has the potential of being the subject of stipulation in contract or not is the topic of this study. These issues have been studied from the stand point of judicial precedent. The importance of this issue is that depending on the legal nature of the arbitration clause, its legal effects will be different. Therefore, by analyzing the concept of an arbitration clause, the views in this area, and in particular the important principle of the independence of the arbitration clause, it can be assumed that despite the fact that the clause can be construed in terms of the conditions of the performance and result, however, it has a special legal nature removing it from the traditional rules of civil law because the arbitration clause has a direct effect on the denial of the jurisdiction of the court and can be the subject of an independent obligation. 453 472 مهدی زارع Mehdi Zare استادیار گروه حقوق بین الملل، دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی‌ واحد لارستان Iran mehdizare57@yahoo.com محسن سلیمی Mohsen Salimi دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی‌ واحد شیراز Iran mohsensalimi68@gmail.com Arbitrator Arbitration Clause Condition of performance obligation الف) فارسی##1. اسکینی، ربیعا (1383). «مبانی نظری اصل استقلال شرط داوری از قرارداد اصلی در حقوق تطبیقی»، نامۀ مفید، ش 43.##2. ________ (1368). «تعارض قوانین در داوری تجاری بین‌المللی»، مجلۀ حقوقی بین‌المللی، ش 11.##3. اشمیتوف، کلایو ام (1391). حقوق تجارت بین‌الملل، ترجمۀ بهروز اخلاقی و دیگران، ج 2، تهران: سمت.##4. امامی، حسن (1393). حقوق مدنی، ج 1، تهران: انتشارات اسلامیه.##5. امیرمعزی، احمد (1388). داوری بین‌المللی در دعاوی بازرگانی، تهران: دادگستر.##6. انصاری، شیخ مرتضی (1392). مکاسب، توضیح و تعلیق آیت‌الله پایانی، مترجم: محمد مسعود عباسی، قم: انتشارات دارالعلم.##7. انصاری معین، پرویز (1387). حقوق تجارت بین‌الملل، تهران: سمت.##8. ایزانلو، محسن (1386). «تعهد به فعل ثالث»، فصلنامۀ حقوق مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، سال 37، ش 1.##9. جعفریان، منصور، (1373). «تأملاتی بر لایحۀ داوری تجاری بین‌المللی1»، مجلۀ مجلس و راهبرد، ش13.##10. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1391). مجموعۀ محشی قانون مدنی، علمی، تطبیقی، تاریخی، چ چهارم، تهران: گنج دانش.##11. خدابخشی، عبدالله (1395). حقوق داوری و دعاوی مربوط به آن در رویۀ قضایی، چ چهارم، تهران: شرکت سهامی ‌انتشار.##12. خزاعی، حسین (1391). مقدمۀ علم حقوق تجارت داخلی و بین‌المللی، تهران: جنگل.##13. خمینی موسوی، سید روح‌الله (1363). کتاب البیع، ج 1، قم: مؤسسۀ مطبوعاتی اسماعیلیان.##14. داراب‌پور، مهراب (1393). قواعد عمومی ‌حقوق تجارت و معاملات بازرگانی، تهران: جنگل.##15. ره‌پیک، حسن (1395). حقوق مدنی پیشرفته، مباحث تحلیلی شروط ضمن عقد، تهران: خرسندی.##16. رییسی، مریم؛ ساعدی، بهزاد (1392). «استقلال شرط داوری در قراردادهای تجاری بین‌المللی»، تحقیقات حقوقی آزاد، سال ششم، ش 19.##17. زندی، محمدرضا (1388). رویۀ قضایی دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران، داوری، تهران: جنگل.##18. شعاریان، ابراهیم (1388). انتقال قرارداد، تبریز: فروزش.##19. شهیدی، مهدی (1394). حقوق مدنی، ج 1، تهران: مجمع علمی و فرهنگی مجد.##20. _________ (1391). حقوق مدنی، ج 3، تهران: مجمع علمی و فرهنگی مجد.##21. _________ (1394). حقوق مدنی، ج 4، تهران: مجمع علمی و فرهنگی مجد.##22. شمس، عبدالله (1382). «موافقت‌نامۀ داوری و صلاحیت دادگاه»، مجلۀ تحقیقات حقوقی، ش 37.##23. شیروی، عبدالحسین (1393الف). حقوق نفت و گاز، تهران: میزان.##24. ____________ (1393ب). داوری تجاری بین‌المللی، تهران: سمت.##25. صادقی، محسن؛ گودرزی، حبیب (1387). «بررسی قراردادهای بین‌المللی طراحی، تهیۀ تجهیزات و ساخت با نگاهی به جایگاه آن در نظام حقوقی ایران»، فصلنامۀ حقوق مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دورۀ 38، ش 2.##26. صفایی، حسین (1377). «سخنی چند دربارۀ نوآوری‌ها و نارسایی‌های قانون داوری تجاری بین‌المللی»، مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، ش 40.##27. _________ (1393). قواعد عمومی ‌قراردادها، ج 2، تهران: میزان.##28. صلح چی، محمدعلی (1389). «استقلال شرط داوری در قراردادهای تجاری بین‌المللی»، فصلنامۀ پژوهش حقوق و سیاست، سال دوازدهم، ش 31.##29. فرح‌زادی، علی‌اکبر (1385). «رابطۀ شرط ضمن عقد و قرارداد»، فصلنامۀ دیدگاه‌های حقوقی، ش 38 و 39.##30. کاتوزیان، ناصر (1391الف). قواعد عمومی ‌قراردادها، ج 2، تهران: شرکت سهامی ‌انتشار.##31. _________ (1391ب). قواعد عمومی‌ قراردادها، ج 3، تهران: شرکت سهامی ‌انتشار.##32. _________ (1384). حقوق مدنی، ایقاع، تهران: میزان.##33. _________ (1386). اعمال حقوقی قرارداد- ایقاع، تهران: شرکت سهامی ‌انتشار.##34. _________ (1388). قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی، تهران: میزان.##35. کریمی، عباس؛ پرتو، حمیدرضا (1391). حقوق داوری داخلی، تهران: دادگستر.##36. کنعانی، محمدطاهر (1388). «تعهد به فعل ثالث»، فصلنامۀ حقوق مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دورۀ 39، ش 3.##37. محبی، محسن (1378). «نظام داوری اتاق بازرگانی بین‌المللی»، مجلۀ حقوقی، نشریۀ دفتر خدمات حقوقی بین‌المللی جمهوری اسلامی‌ ایران، ش 24.##38. محقق داماد، سید مصطفی (1390). نظریۀ عمومی شروط و التزامات در حقوق اسلامی، تهران: مرکز نشر علوم اسلامی.##39. نیک‌بخت، حمیدرضا (1373). «استقلال شرط داوری»، مجلۀ تحقیقات حقوقی، ش 2-19.##ب) خارجی##40.Andrews, Neil, (2016). Arbitration and Contract Law, Common Law perspective, Switzerland: Springer.##41.Barger, Klaus Peter, (1993). International Economic Arbitration, Boston: Kluwer.##42.Born, Gary B, (2014). International Commercial Arbitration, 2nd edition, Chapter 3, London: Wolters Kluwer.##43. Garner, Bryan A, (2004). Black's Law Dictionary, USA: Thomson West.##44.Greenberg, Simon and Kee, Christopher and Weeramantry, J. Romesh, (2011). International Commercial Arbitration, An Asia-Pacific Perspective, Cambridge: Cambridge University Press.##45.Roger Qc, Andrew and Launders, Rachel, (1994). Separability-the Indestructible Arbitration.##

0 بررسی حقوقی اعمال خیار شرط، فسخ و شرط فاسخ در قرارداد B.O.T LEGAL ANALYSIS OF APPLYING OPTION OF CONDITION, TERMINATION AND DISSOLVING CONDITION IN B.O.T CONTRACT https://jlq.ut.ac.ir/article_67731.html 10.22059/jlq.2018.224420.1006849 0 در قرارداد B.O.T، بخش عمومی ساخت پروژه‌ای را به بخش خصوصی محول می‌کند تا پس از بهره‌برداری از پروژۀ مذکور در مدت زمان معین، آن را به بخش عمومی واگذار کند. بی‌گمان اجرای مفاد قرارداد B.O.T هدف اصلی طرفین آن است. با این حال، ممکن است توافق طرفین، منافع عمومی، نقض تعهدات و تعذر موقت قرارداد B.O.T، زمینه‌ساز قطع روابط قراردادی باشد. در این زمینه، در قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران مقررات روشن و صریحی وجود ندارد. شایان ذکر است برای خاتمه دادن به قرارداد راهکارهای مختلفی وجود دارد که مهم‌ترین آنها، خیار شرط، فسخ و شرط فاسخ است. در جستار حاضر، نویسندگان بر آن‌اند، با واکاوی متون فقهی و نصوص قانونی، راهکارهای مزبور را در زمینۀ خاتمه دادن به قرارداد B.O.T، تحلیل و تبیین کنند. 1 In B.O.T contract, construction of a project is relegated from the public sector to the private sector, so that after a certain period of operation of the project, it assigns the project to the public sector. The main objective of the parties is undoubtedly performing B.O.T content. However, the parties’ agreement, the public interest, breach of contract, and temporary stoppage at B.O.T contract may cause the interruption of relationships. In this regard, in the rules and regulations of the Islamic Republic of Iran, there are no clear and objective regulations for that. It is worth noting, for termination of the contract various ways can be outlined the most important of which are Option of Condition, Termination and Dissolving Condition. In the present research, the authors try to analyze the legal texts and law scripts and explain the mentioned solutions about the termination of B.O.T contract. 473 489 محمدعلی سعیدی Mohammad Ali Saeedi استادیار گروه حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی مشهد Iran saeedi_mha@yahoo.com متین رازقیان Matin Razeghian کارشناس‌ارشد حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد Iran matin.razeghian@gmail.com B.O.T Contract Terminating B.O.T Contract Option of Condition Operate and Transfer Contract الف) فارسی##1. ابهری، حمید؛ افچنگی، زینب (1388). «مفهوم، ماهیت و آثار شرط انفساخ در حقوق ایران»، مطالعات فقه و حقوق اسلامی، سال اول، ش 1، ص32-7.##2. ابهری، حمید؛ محمدی، سام؛ افچنگی، زینب (1390). «اعتبار شرط انفساخ و شرایط تحقق آن در حقوق ایران و فقه امامیه»، مجلۀ فقه و مبانی حقوق اسلامی، سال چهل‌وچهارم، ش 2، ص 52-33.##3. اعتضاد، محمد (1327). «خیار شرط»، مجلۀ کانون وکلاء، دورۀ اول، ش 7، ص 31-28.##4. بنایی اسکویی، مجید (1391). «انحلال قهری و اختیاری قرارداد متعذر شده»، دوفصلنامۀ علمی-پژوهشی دانش حقوق مدنی، ش 2، ص54-45.##5. ------------- (1392). «تعدیل قرارداد در صورت حدوث تعذر مالی»، مجلۀ مطالعات حقوق تطبیقی، دورۀ چهارم، ش 1، ص 61-41.##6. سعیدی، محمدعلی (1385). «بررسی یک پرونده و قرارداد مبنای آن»، مجلۀ کانون وکلای دادگستری خراسان، سال دوم، ش 2، ص 202-180.##7. شهیدی، مهدی (1388). سقوط تعهدات، چ نهم، تهران: مجد.##8. شیروی، عبدالحسین (1377). «فسخ قرارداد در صورت امتناع متعهد از انجام تعهد در حقوق ایران»، مجلۀ مجتمع آموزش عالی قم، سال اول، ش اول، ص 71-49.## 9. ------------- (1380).«پروژه‌های ساخت،بهره‌برداری و انتقالB.O.T»،نامۀ مفید،ش بیست و ششم،50-31.##10. صدیقیان، عبدالله؛ جعفری ندوشن، جواد (1394). «قلمرو نفوذ شرط فاسخ»، مجلۀ حقوقی دادگستری، سال هفتادونهم، ش 89، ص 82-55.##11. صفایی، سید حسین (1387). قواعد عمومی قراردادها، چ ششم، تهران: میزان.##12. طباطبایی، علی‌محمد (1331). «بطلان، انحلال و فسخ عقد»، مجلۀ کانون وکلاء، دورۀ اول، ش 29، ص 49-42.##13. فتحی‌پور، علی (1333). «فسخ عقود و آثار مترتبۀ بر آن»، مجلۀ کانون وکلاء، دورۀ اول، ش 38، ص 28-21.##14. فلاحی، آزاد (1393). بررسی تحلیلی ساختار B.O.T، تهران: بهنامی.##ب) عربی##15. انصاری، مرتضی (1374). مکاسب، ج 2، انتشارات دهاقانی.##16. ------------ (1394). کتاب المکاسب، ج 15، تحقیق و تعلیق سید محمد کلانتر، قم: مؤسسۀ مطبوعاتی دارالکتاب.##17. بحرالعلوم طباطبایی، سید محمد (1403ق). بلغه الفقیه، ج 1، شرح و تعلیق محمد تقی آل بحرالعلوم، چ چهارم، تهران، مؤسسۀ امام صادق (ع).##18. حر عاملی، محمد بن حسن (1414ق). وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه، ج 12، قم: آل‌البیت (ع).##19. شهیدی تبریزی، میرزا فتاح (1375). هدایه الطالب الی تحصیل اسرار مکاسب، تبریز: چاپخانۀ اطلاعات.##20. طباطبایی یزدی، سید محمدکاظم (1378). حاشیه المکاسب، ج 2، قم: مؤسسۀ اسماعیلیان.##21. مظفر، محمدرضا (1386). اصول الفقه، چ دوم، تهران: انتشارات المعارف الاسلامیه.##22. موسوی خویی، سید ابوالقاسم (1368). اجود التقریرات، تقریرات میرزای نائینی، چ دوم، قم: مصطفوی.##ج) انگلیسی##23. Allen, Overy, (2013). Termination and Force majeure Provisions in PPP Contracts, Review of Current European Practice and Guidance, epec.##24. Bliss, Nicholas, Carver, Alex, Rubinoff, Jeffrey, Stewart, Bobby, Wallace, Patrick, (2005). PPP in Europe: an overview, England, Freshfields Bruckhaus Deringer.##25. Foster Infrastructure, (2012). Comparative Study of Contractual Clauses to Provide for the Smooth Adjustment of Physical Infrastructure and Services through the Lifecycle of a Public-Private Partnership (PPP) Project.##26. Harris, James, Reidy, Julien, (2011). PPP Projects in the Sector-Key Principles, Hogan Lovells Lee & Lee.##27.Infrastructure Australian, (2008). National Public Private Partnership Policy and Guidelines, Australian, Vol 3 Commercial Principles for Social Infrastructure.##28. Seungwoo Son, (2012). Legal Analysis on Public-Private Partnerships regarding Model PPP Rules, Korea, Faculty of Law at the Dankook University in Republic of Korea.##29. Tahir, Azeem, Ahmed, Ijaz, Kondo, Noboru, (2015). Termination Provisions for a BOT Road Project, Pakistan.##30.The Treasury New Zealand Government, (2013). Standard Form Public Private Partnership (PPP) Project Agreement: Base Agreement, New Zealand.##

0 توارث دعاوی شخصی در حقوق ایران و فرانسه TRANSMISSIBILITY OF PERSONAL ACTIONS TO HEIRS IN IRANIAN AND FRENCH LAW https://jlq.ut.ac.ir/article_67732.html 10.22059/jlq.2018.238029.1006919 0 فوت یکی از طرفین دعوا به موجب مادۀ 104 ق.آ.د.م از اسباب توقیف دادرسی است. پس از آن با دخالت ورثه، دادرسی استمرار مییابد. اما ورثه قادر به پیگیری همۀ دعاوی نیستند. به‌طور سنتی، دعاوی شخصی غیرقابل انتقال به ورثه معرفی میشود. شاید این نتیجهگیری ناشی از مقایسۀ حقوق شخصی با دعاوی شخصی باشد. اقامۀ دعوا برای مطالبۀ حق، در ماهیت آن حق مؤثر واقع میشود. این تغییر ماهیت را در حقوق فرانسه به اثر تبدیلی رابطۀ دادرسی تعبیر میکنند. مبانی دیگری نیز میتوان برای انتقال دعاوی شخصی برشمرد، از جمله تعلق ارادۀ متوفی بر استمرار دعوا. مطالعۀ مبانی و مصادیق توارث دعاوی شخصی، این امکان را میدهد تا بتوان به نظریهای عمومی در زمینۀ توارث دعاوی شخصی دست یافت. 1 Death of one of the parties is one of the cases of suspension of procedure. The action would be continued with the involvement of heirs. But all the actions are not compatible with the involvement of heirs. Traditionally, personal actions are deemed non-transmissible. Taking into account the non-transmissibility of personal rights, this conclusion may be justified. But bring the case to justice, may affect the substance of the rights. One of the substantive effects of the action is the stabilization of the subject-matter of the case. With bringing the action, the death of the parties, it is principally hard to extinguish the subject-matter of the case. This effect so called in French Law as the (effet novatoir de l’instance). The fundament and obstacles of this effect is the principal subject matter of this Article. This study is dedicated to render a general theory of transmissibility of personal actions. 491 509 رضا شکوهی زاده Reza Shokoohizadeh استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran rshokoohizadeh@ut.ac.ir Personal actions Transmissibility to heirs moral damages Subject-matter of the case الف) فارسی##آشوری، محمد (1385). آیین دادرسی کیفری، ج 1، چ یازدهم، تهران: سمت.##ایرانی ارباطی، بابک (1385). مجموعه نظرهای مشورتی-حقوقی، تهران: مجد.##پژوهشکدۀ استخراج و مطالعات رویۀ قضایی (1395). مجموعه آرای قضایی شعب دیوان عالی کشور (حقوقی) سال 1392، تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات قوۀ قضائیه.##جعفری لنگرودی، سید محمدجعفر (1386). مبسوط در ترمینولوژی حقوقی، ج2، تهران: کتابخانۀ گنج دانش،.##شریعتی نسب، صادق (1390). فرزندخواندگی، تهران: شهردانش.##شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، ج 2، 1381، تهران: میزان.##کاتوزیان، ناصر (1378الف). حقوق مدنی: خانواده، جلد 1، ، تهران: شرکت سهامی انتشار.##--------- (1378ب). حقوق مدنی: خانواده، ج 2، تهران: شرکت سهامی انتشار.##---------- (1380)، ). حقوق مدنی-عقود معین ج 3، چ چهارم، تهران: کتابخانۀ گنج دانش.##-----------(1382). مسئولیت مدنی، ج 1، چ دوم، دانشگاه تهران.##------------ (1389). وصیت در حقوق مدنی ایران، انتشارات دانشگاه تهران.##کولومبه، کلود (1385). اصول بنیادین حقوق مؤلف و حقوق مجاور در جهان، ترجمۀ علیرضا محمدزادۀ وادقانی، تهران: میزان.##ب) خارجی##Bigot, Christophe (1995). La protection de l’image des personnes et les droits des héritiers, LEGIcom.##Bras Miranda, Générosa (2007). ). «La protection postume des droits de la personnalité », Les Cahiers de propriété intellectuelle, vol. 19, no 3.##Carbonnier, Jean (1972)., Droit civile: la famille, les incapacités, , 9e éd, PUF.##Cornu, Gérard et Foyer, Jean (1996). Procédure civile, PUF, Paris.##Croze, Hervé et Morel (1988). Christian, Procédure civile, Press Universitaire de France, Paris.##Dreyfuss, Lionel (2004). L’influence du décès d’une partie sur l’instance civile en cours..##Givord, François (1938). La réparation du préjudice moral, thèse Gronoble.##Granet, Frédérique (2002). Les motifs de révocation d’une adoption simple, AJ Famille.##Guinchard, Serge et Chainais, Cécile et Ferrand, Frédérique (2014). Procédure civile: Droit interne et droit de l’Union européen, 32e éd, Dalloz, Paris.##Jougla-Ygouf, Sarra (2012). Droits d’auteurs, Nashville-Tennessee.##Jourdain, Patrice (2013). Préjudice d’angoissement ou pert d’une chance de vie?, RTD civ, Dalloz.##Malaurie, Philippe, Aynès, Laurent (1989). Cours de droits civile: La famille, 2em éd., Editions Cujas.##Mazeaud, Henri, Mazeaud, Léon, Mazeaud, Jean, Chabas, François (1998). Obligations: Théorie générale, Montchrestien, Paris.##Raizon, Hélène (2014). La contractualisation du droit moral de l’auteur, thèse, Université d’Avignon.##Saas, Claire (2008). Les héritiers face au préjudice subi par leur auteur, AJ Pénal, Dalloz.##Sériaux, Alain (1994). La notion juridique de patrimoine, RTD Civ, Dalloz.##Terré, François et Simler, Philippe et Lequette, Yves (2005). Les obligations, Dalloz, Paris.##Viney, Geneviève, Patrice, Jourdain (2001). Les effets de la responsabilité, 2e éd., sous la direction de Jacques Ghestin, L.G.D.J.##Wiederkehr, George et al,. (2009). Code civil, 108e ed., Dalloz, Paris.##

0 «اخلاق حسنه» و «نظم عمومی» چون منبع اصول و قواعد حقوقی تأملی بر چگونگی گذار از کارکرد سلبی به کارکرد ایجابی نهادهای حقوقی "GOOD MORALS" AND "PUBLIC ORDER" AS SOURCE OF LAW PRINCIPLES AND RULES; A STUDY ON HOW TO TRANSIT FROM THE NEGATIVE FUNCTION OF LEGAL INSTITUTIONS TO THE POSITIVE ONE https://jlq.ut.ac.ir/article_67733.html 10.22059/jlq.2018.224687.1006856 0 «اخلاق حسنه» و «نظم عمومی» را باید منبع قاعدۀ حقوقی و گزاره‌های حقوقی دانست تا علاوه‌بر نقش صرفاً سلبی، کارکرد ایجابی نیز داشته باشند. این دو منبع، همانند سایر منابع، متأثر از مبنای اعتبار قواعد در نظام حقوقی‌اند، تا آنجا که کثرت‌گرایی در مبنا، کثرت انواع «اخلاق حسنه» و «نظم عمومی» را در پی دارد. تبیین نوع رابطۀ سلسله‌مراتبی میان انواع «نظم عمومی» و «اخلاق حسنه» نیز، به نوع رابطۀ سلسله‌مراتبی میان مبناهای اعتبار قاعدۀ حقوقی در نظام حقوقی بستگی دارد؛ به‌گونه‌ای که می‌توان گفت در نظام حقوقی ایران، «اخلاق حسنۀ دینی» و «نظم عمومی دینی»، بر دیگر انواع «اخلاق حسنه» و «نظم عمومی» تقدم اعتباری دارند. تفاوت «اخلاق حسنه» و «نظم عمومی»، نه از نوع ماهوی، بلکه شکلی است. «نظم عمومی»، موضوعه است و گزاره‌های حقوقی برآمده از «اخلاق حسنه» ناموضوعه‌اند. به سخن دیگر، «اخلاق حسنه»، یادآور دوگانگی حقوق و قانون است. 1 "Good morals" and "public order" should be regarded as the source of the rule of law and legal propositions so that they have not only a negative role, but also have a positive function. These two sources like other sources are affected by the basis of rules validity in legal system as far as pluralism in legal basis results in different types of "good morals" and "public order". Defining the type of hierarchical relationship between "public order" and "Good morals" also depend on the type of hierarchical relationship in the foundations of legal rules validity; so that we can say in Iranian legal system, "religious good morals" and "religious public order" have credit priority. The difference between "Good morals" and "public order" is not a kind of substantive one, but also is phasic. "Public order" is statutory and legal propositions derived from "good morals" are non- statutory. In other words, "Good morals" is a reminiscent of the duality of rights and the law. 511 528 مهدی شهابی Mahdi Shahabi دانشیار گروه حقوق دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان Iran shahabi880@yahoo.fr نگار شهیدی Negar Shahidi کارشناس‌‌ارشد حقوق خصوصی، دانشکدة علوم انسانی و حقوق دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان) Iran negar.shahidi2008@yahoo.com Good Morals Public Order Basis of Law Rule Source of Law Rule Legal Institutions الف) فارسی##1. ابدالی، مهرزاد؛ تفرشی، محمدعیسی (1383). «بررسی قراردادهای نامشروع (مغایر نظم عمومی) در حقوق فرانسه، انگلیس و ایران»، مجلۀ مدرس علوم انسانی، ش 37، ص 22-1.##2. احمدی واستانی، عبدالغنی (1341). نظم عمومی در حقوق خصوصی، تهران: روزنامۀ رسمی.##3. الماسی، نجادعلی؛ علیزاده، عبدالرضا؛ کریم‌پور، صالح (1395). «نظم عمومی در رویکرد حقوقی، فقهی و جامعه‌شناختی»، مجلۀ پژوهش‌های فقهی، ش1، ص 1-36.##4. امام الحرمین ابی المعالی عب الملک بن عبدا… بن یوسف (1399). البرهانفیاصولالفقه، جامعه قطر، الطبعه الأولی، الجزء الثانی.##5. برهانی، محسن (1388). «جایگاه آموزه‌های اخلاقی در استنباط فقهی»، فصلنامۀ فقه پزشکی، ش 2-1، ص 66-43.##6. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1388). ترمینولوژی حقوق، تهران: گنج دانش.##7. -------------------- (1387). تأثیر اراده در حقوق مدنی، تهران: گنج دانش.##8. ---------------- (1383). مقدمۀ عمومی علم حقوق، تهران: گنج دانش.##9. حمدالهی، عاصف؛ پورسید، بهزاد (1388). «احکام وضعی طفل متولد از رحم جایگزین در رابطه با توارث و نفقه»، مجلۀ پژوهشنامۀ حقوق اسلامی، ش30، ص 222-175.##10. شهابی، مهدی (1397). فلسفۀ حقوق، مبانی نظری تحول نظام حقوقی، از حقوق سنتی تا حقوق مدرن، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.##11. شهابی، مهدی (1388). «از حقوق سنتی تا حقوق مدرن، تأملی در مبانی تحول نظام حقوقی»، نامۀ حقوقی مفید؛ ش 2، ص 90ـ69.##12. ------------- (1393الف). «جایگاه قانون در تحقق عدالت حقوقی و تأثیر آن بر تفسیر قضایی، تأملی بر نسبت قانون و قاعدۀ حقوقی در نظام فقهی ـ حقوقی ایران»، پژوهشنامۀ حقوق اسلامی، ش 39، ص 180-151.##13. -------------( 1393ب). «قرارداد به‌مثابۀ قانون ‌هابزی یا کانتی، تأملی در مبنای اعتبار مفاد قرارداد در حقوق مدنی ایران و فرانسه»، مجلۀ مطالعات حقوقی دانشگاه شیراز، دورۀ ششم، ش 4، ص 94-55.##14. ----------- (1394). «کثرت‌گرایی حقوقی؛ تأملی در چیستی مبنای التزام‌آوری قاعدۀ حقوقی و متغیرهای تحول نظام حقوقی»، فصلنامۀ پژوهش حقوق عمومی، ش 48، ص167-137.##16. -------------- (1390). «تعامل عقلانیت ماهوی و شکلی در نظام حقوق مدنی ایران و فرانسه، تأملی در مبانی نظری شکل‌گیری قانون مدنی»، مجلۀ مطالعات حقوقی، ش 1، ص 156-123.##15. شهابی، مهدی؛ جلالی، مریم (1391). «تأثیرپذیری منبع قاعدۀ حقوقی از منشأ الزام‌آوری قاعدۀ حقوقی»، مجلۀ حقوقی دادگستری، ش77، ص 134-99.##17. شهیدی، مهدی (1383). حقوق مدنی، اصول قراردادها و تعهدات، ج 2، تهران: مجد.##18. ---------- (1390). ارث، تهران: مجد.##19. شهید الثانی، الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه (بی‌تا). بیروت: دار العالم الإسلامیه، الجزء الخامس.##20. صانعی دره بیدی، منوچهر؛ رضایی، مهران (1388). «پژوهشی در مسألۀ آدام اسمیت: سازگاری یا ناسازگاری نظام اخلاقی و اقتصادی اسمیت»، دوفصلنامۀ فلسفی شناخت، پژوهشنامۀ علوم انسانی، ش 1/61، ص 120-77.##21. صفار، محمدجواد (1383). «قانون نحوۀ اهدای جنین به زوجین نابارور در بوتۀ نقد و تحلیل»، مجلۀ تحقیقات حقوقی، ش 39، ص 258-221.##22. صفایی، سید حسین (1387)، قواعد عمومی قراردادها، ج 2، تهران: میزان.##23. صفایی، سید حسین؛ امامی، اسد‌الله (1392)، مختصر حقوق خانواده، تهران: میزان.##24. قربان‌نیا، ناصر (1376 و 1377)، حقوق، ترجمان اخلاق، مجلۀ نقد و نظر، ش 13 و 14، ص 408-384.##25. کاتوزیان، ناصر (1388). «حقوق، رسوب تاریخی اخلاق»، ماهنامۀ آئین، ش 24 و 25، ص 10-6.##26. ------------ (1377). «ارزش سنت و جذبه عدالت در توارث همسران»، مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، ش 39، ص 118-93.##27. ------------- (1377). فلسفۀ حقوق، ج 1 و 2، تهران: شرکت سهامی انتشار.##29. ------------ (1378). حقوق مدنی خانواده، ج 2، تهران: شرکت سهامی انتشار با همکاری بهمن برنا.##30. ------------- (1380). قواعد عمومی قراردادها، ج 1، تهران: شرکت سهامی انتشار با همکاری بهمن برنا.##31. -------------- (1390). دورۀ مقدماتی حقوق مدنی، اعمال حقوقی: قرارداد- ایقاع، تهران: شرکت سهامی انتشار.##32. ------------- (1376). جایگاه حقوق اسلامی در نظم حقوقی، مجلۀ دانشکده حقوق و علوم سیاسی، ش 36. صص 41-72.##33. مدنیان، غلامرضا؛ رحمت‌الهی، حسین؛ خالقی دامغانی، احمد (1390). «امکان یا امتناع تبیین مفهوم نظم عمومی در حقوق (مطالعه در حقوق کشورهای ایران، انگلیس و فرانسه)»، مجلۀ پژوهش‌های حقوق تطبیقی، ش3، ص 152-133.##34. مهرپور، حسین؛ تفرشی، محمد عیسی؛ ابدالی، مهرزاد (1380). «اجرای حقوقی اخلاق»، مجلۀ مدرس علوم انسانی، ش21. ص 140- 125.##35. نقیبی، ابوالقاسم؛ تقی‌زاده، ابراهیم؛ باقری، عباس (1393). «جایگاه حسن نیت در فقه امامیه»، مجلۀ پژوهشنامۀ حقوق اسلامی، ش 39، ص 58- 33.##ب) خارجی##36. Bentham Jeremy (1988).Principes de législation et d’économie politique, 1e edition, Paris: Guillaumin, p. 75.##37.Bonnard Roger (1929). L’origine de l’ordonnancement juridique, In. Mélanges Maurice Hauriou, 1e édition, Paris : Recueil Sirey, pp. 44-67.##38.Carbonnier Jean (1997). Droit civil, Introduction, 25e édition, Paris : Puf, p. 211.##39.Dabin Jean (1969). Théorie générale du droit, 2e édition, Paris : Dalloz.##40. Duguit Léon (1927). Traité de droit constitutionnel ; T. I., La règle de droit et le problème de l’Etat, 3e édition en cinq volumes, Paris : Ancienne librairie Fontemoing.##41. Duguit, Léon (2000). Leçons de droit public général ; Réimpression de l’édition 1926 chez E. de Boccard, Paris : Édition de La Mémoire Du Droit.##42. Durkheim Emile (1987). La science sociale et l’action. 2e édition Paris : PUF.##43.Ehrlich E (2001). Fundamental Principles of the Sociology of Law, New Brunswick: Transaction Publications.##44. Ghestin Loiseau et Serinet (2013). Traité de droit civil, La formation du contrat, le consentement, 4e édition, LGDJ, T. I.##45.Glaudet Philippe (2004). “Le code Napoléon, fondateur de la Nation française”, Répertoire du notariat Defrénois ; n° 9, p. 621-632.##46.Gurvitch Georges (1972). L’idée du droit social, Aalen: Édition Scientia Verlag, Réimpression de l’édition 1932 chez Recueil Sirey.##47.Hauser Lemouland, Jean-Jacques (1999). “Aujourd’hui et domain”, Le Pacs, RJPF, n°9.##48.Hauser Lemouland, Jean-Jacques (2016“Ordre public et bonnes mœurs”, Répertoire de droit civil, n° 10 et 29.##49.Heinrich A. Rommen (1998). The Natural Law, a Study in Legal and Social History and Philosophy, translated by Thomas R. Hanly, Liberty Fund.##50.Kelsen Hans (1997). Théorie générale du droit et de l’Etat; traduit en français par Béatrice Laroche et Valérie Faure, 3e édition. Paris : L. G. D. J.##51.Kelsen Hans (1999). Théorie pure du droit”. Traduit par Charles Eisenmann, 1e édition, Paris : Bruylant et L.G.D.J, pp. 222, 223.##52.Kent, Greenawalt, (1995). ‘’Legal Enforcement of Morality’’, Journal of criminal law and criminology, vol 85, n° 3, p 710-725##53.Marty et Raynaud (1988). Traité de droit civil, Les obligations, T. I, Les sources, Paris, Sirey, p. 72.##54.Ripert Georges (1998). Les forces créatrices du droit” ; Réimpression de 2e édition (1955), Paris : L.G.D.J.##55.Rousseau J.J. (1762). Du contrat social ou principes du droit politique, Livre I, Chapitre 6, Amsterdam, édition Sans Cartons, 1e édition.##56.Timasheff N. S. (1974). An Introduction to the Sociology of Law, Westport: Greenwood Press.##57.Waline Marcel (2007). L’individualisme et le droit, Avec la préface de Ferdinand Mélin-Soucramanien. 2e édition, Paris: Dalloz.##

0 مطالعۀ تطبیقی ماهیت قبض در عقد رهن COMPARATIVE STUDY OF THE NATURE OF RECEPTION IN THE MORTGAGE CONTRACT https://jlq.ut.ac.ir/article_67734.html 10.22059/jlq.2018.232785.1006885 0 از دیرباز نقش قبض در عقود عینی مورد اختلاف فقها و حقوقدانان بوده است. نظر مشهور، قبض را جزیی از ارکان عقد می‌داند. بر این مبنا تا زمانی‌که قبض محقق نشود، عقد منعقد نشده و فاقد اثر است. ولی در قانون مدنی در خصوص نقش قبض در عقد رهن سکوت اختیار شده است. بدین توضیح که برخلاف موادی چون ۴۷، ۳۶۴ و ۷۹۸ قانون مدنی در خصوص نقش قبض در حبس، بیع صرف و هبه که صراحتاً قبض را از ارکان عقد دانسته و بدون تحقق آن وقوع عقد را منتفی می‌داند، چنین قیدی در خصوص عقد رهن دیده نمی‌شود. این سکوت را باید ناشی از ابهامی‌ دانست که از نظر تحلیلی در مورد نقش قبض وجود دارد. در این نوشتار ضمن بررسی اقوال مختلف با نگاهی نو به موضوع پرداخته شده است و با تحلیل ارکان عقد و قصد مشترک طرفین به این نتیجه رسیدیم که قبض در عقد رهن در واقع نوعی تعلیق در استقرار آثار عقد است و نه یکی از ارکان عقد. 1 Traditionally, the bill on contracts has been disputed among lawyers and jurists. Popular opinion knows the reception as part of the elements of contract. Consequently, until the reception is not fulfilled, the contract is concluded and has no effect. But civil law is silent on the role of reception in mortgage contract. It must be noted that despite the articles 47, 364, 798 of civil law regarding the role of reception in devotion , sale of gold, and donation expressly considering the reception as an element of contract, without which the contract is not cancelled, such constraint is not seen about mortgage in the civil law. This silence arises from the ambiguity which analytically exists over the role of reception. In this paper, while reviewing various opinions, a new point of view has been taken to the subject. With analysis of the elements of the contract and the common intention of the parties we concluded that the reception in mortgage contract is, in fact, the suspension on the establishment of the effects of contract not one of the elements of the contract. 529 548 مرتضی شهبازی نیا Morteza Shahbazinia دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه تربیت مدرس،تهران Iran shabazinia@modares.ac.ir ابراهیم تقی زاده Ebrahim Taghizadeh دانشیار گروه حقوق دانشگاه پیام نور، تهران Iran taghizaadeh@gmail.com مهدی رضایی امین Mehdi Rezai Amin دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه پیام نور، تهران Iran mramin2229@yahoo.com mortgage suspension effects of contract pending contract reception الف)فارسی##1. امامی، سید حسن (1382). حقوق مدنی، چ شانزدهم، تهران: نشر اسلامیه.##2. ابوعطا، محمد (1387). شرطیت قبض در رهن در حقوق ایران و فرانسه، مجلۀ دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه سمنان، سمنان، ش 23.##3. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1395). مجموعۀ محشی قانون مدنی، چ پنجم، تهران: گنج دانش.##4. ------------------- (1388). الفارق، چ دوم، تهران: گنج دانش.##5. ------------------ (1388). رهن و صلح، چ سوم، تهران: گنج دانش.##6. شهیدی، مهدی (1383). اصول قراردادها و تعهدات، چ دوم، تهران: مجد،##7. ---------- (1386). سقوط تعهدات،چ چهارم، تهران: مجد.##8. صفایی،سید حسین (1351). حقوق مدنی – تعهدات و قراردادها، تهران: مؤسسۀ عالی حسابداری.##9. کاتوزیان، ناصر (1394). عقود معین، وثیقه‌ها‌ی دین، چ هشتم، تهران: شرکت سهامی انتشار.##10. --------- (1383). قواعد عمومی قراردادها، چ ششم، تهران: شرکت سهامی انتشار.##11. محقق داماد، سیدمصطفی (1406ق). قواعد فقه، چ دوازدهم، تهران: مرکز نشر علوم اسلام.##12. موسوی بجنوردی، سید محمد (1374). «نقش قبض در عقد رهن»، فقه اهل بیت (ع)، قم، ش 3.##ب)عربی##13. ابوالولیدمحمد بن احمد، معروف به ابن رشد حفید (1415ق). بدایه المجتهد و نهایه المقتصد، چ دوم، قم: دارالفکر.##14. ابومحمد، موفق الدین، عبدالله بن احمد، معروف به ابن قدامه (1388 ه.ق، 1968 م). المغنی، قاهره: مکتبه القاهره.##15. اسدی حلی، حسن بن یوسف مطهر، معروف به علامه حلی (1414ق). تذکره‌ ، قم: مؤسسۀ آل‌البیت (ع).##16. انصاری، شیخ مرتضی (1411ق). کتاب المکاسب مصحح: محمدجواد رحمتی- سید احمد حسینی، قم: منشورات دارالذخائر.##17. بغدادی، محمدبن محمد بن نعمان (1413ق). معروف به شیخ مفید، المقنعه، قم: انتشارات کنگرۀ جهانی شیخ مفید.##18. حسنی عاملی، سید جواد (1419ق). مفتاح الکرامه فی شرح قواعد العلامه، قم: دفتر انتشارات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم، تصحیح محمدباقر خالصی.##19. حلبی، حمزه بن علی حسینی، معروف به ابن زهره (1417ق). غنیه النزوع إلی علمی الأصول و الفروع، قم: مؤسسۀ امام صادق (ع).##20. حلی، حسن بن یوسف مطهر، اسدی، معروف به علامه حلی (1414ق). تذکره الفقهاء، قم: مؤسسۀ آل البیت (ع).##21. ------------------------------------------ (1413ق). قواعدالاحکام فی معرفه الحلال و الحرام، قم: دفتر انتشارات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم.##22. حلی، حسن بن یوسف مطهر، معروف به فخرالمحققین (1387). ایضاح الفوائد فی شرح مشکلات القواعد، تصحیح سید حسن، کرمانی و عبدالرحیم، بروجردی، قم: مؤسسۀ اسماعیلیان.##23. حلی، حسن بن یوسف، علامه حلی (1413ق). مختلف الشیعه، قم: مؤسسۀ نشر اسلامیه.##24. حلی، محمدبن منصوربن احمد، معروف به ابن ادریس حلی،(1410ق). السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، چ دوم، قم: دفتر انتشارات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم.##43. خمینی موسوی (ره)، روح‌الله (1409ق). تحریرالوسیله، قم: دارالکتب العلمیه.##45. -------------------- البیع، (تعزیرات محمدحسن قدیری)، تهران: انتشارات مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).##44. موسوی بجنوردی، حسن (1419ق). القواعد الفقیه، تصحیح مهدی مهریزی، قم: نشرالهادی.##25. خوانساری، سید احمد بن یوسف (1405ق). جامع المدارک فی شرح مختصر النافع، چ دوم، قم: مؤسسۀ اسماعیلیان.##26. سلار دیلمی، حمزه بن عبدالعزیز (1404ق). المراسم العلویه، قم: منشورات.##27. السنهوری، عبدالرزاق احمد، الوسیط فی شرح قانون مدنی، فی التامینات الشخصیه و العینیه، ج 10، بیروت: دارالاحیاء التراث.##28. سید، سابق (1397ق، 1977 م). فقه السنه، چ سوم، بیروت: دارالکتاب العربی.##29. سیوری، مقدادبن عبدالله، معروف به فاضل مقداد (1425ق). کنزالعرفان فی فقه القرآن، قم: انتشارات مرتضوی.##30. طباطبایی یزدی، سید محمدکاظم (1378). حاشیه المکاسب، تهران: دارالمعارف الاسلامیه.##31. طباطبایی، سید علی (1418ق). ریاض المسائل فی تحقیق الاحکام بالدلائل، تصحیح: محمد بهره‌مند، قم: مؤسسۀ آل البیت (ع).##32. الطبرسی، فضل ابن حسن (1988م- 1408ق). مجمع البیان فی تفسیرالقرآن، چ دوم، بیروت: دارالمعرفه للطباعه و النشر.##33. طرابلسی،عبدالعزیز، قاضی ابن براج (1411ق). جواهرالفقه، قم: دفتر انتشارات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم تصحیح: ابراهیم بهادری.##34. طرابلسی، عبدالعزیز (1406ق). المهذب، قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعۀُ مدرسین.##35. طوسی، ابوجعفربن محمدبن حسن (1400ق). النهایه فی مجرد الفقه و الفتاوی، بیروت: دارالکتاب العربی.##36. طوسی، محمدبن حسن (1413ق). التبیان فی تفسیرالقرآن، ج 2، قم: مؤسسۀ نشر اسلامی جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.##37. عاملی کرکی، علی بن حسین، معروف به محقق ثانی (1414ق). جامع المقاصد فی شرح القواعد، چ دوم، قم: مؤسسۀ آل بیت(ع).##38. عاملی، زین‌الدین بن علی، شهید ثانی (1410ق). الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه، شرح:محمد کلانتر، قم: کتابفروشی داوری.##39. ---------------------------- (1413ق). مسالک الافهام إلی تنقیح شرایع الاسلام، قم: مؤسسۀ المعارف الإسلامیه.##40. عاملی، محمدبن حسن، حر عاملی (1409ق). تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعه، قم.##41.عاملی، محمدبن حلی، شهید اول (1410ق). اللمعه الدمشقیه، بیروت: دارالتراث- دارالاسلامیه.##42. علامه حلی (1413ق). قواعدالاحکام، قم: دفتر انتشارات حوزۀ علمیۀ قم.##46. میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن (1413ق). جامع الشتات فی اجوبه السئوالات، تهران: مؤسسۀ کیهان، تصحیح: مرتضی رضوی.##47. نجفی، شیخ محمدحسن (1404ق). جواهرالکلام فی شرح شرایع الاسلام، تصحیح: عباس، قوچانی و علی آخوندی، چ هفتم، بیروت: دارالحیاء التراث العربی.##48. نجفی، محمدبن حسین بن علی، کاشف الغطلاء (1359). تحریر المجله، نجف: مکتبه المرتضویه.##49. یوسفی، معروف به فاضل آبی، حسن بن ابی طالب (1417ق). کشف الرموزفی شرح مختصرالنافع، قم: دفتر انتشارات حوزۀ علمیۀ قم.##ج) خارجی##50.Rey, Henson,)1979(. Handbook on Secured Transactions, Minnesota: West Publishing Company.##51.Boris kozolchyk, “Implementaion of the OAS model Law in Latin America: Current Status”, Arizona Journal of international comparative Law , 2011, 2811.##52.Leon, Levi, (1863). International Commercial Law, London: Stevens 8 Haynes.##53.A.G, Guest,( 1977). “Chity on Contracts”, London: Sweet 8 Maxwell, vol 3, N.3399.##54.Vocabulaire, Juridique,( 1996). Publie Sius La direction de Gerard Gornu, Paris:Press wniversitaire de france.##55.Similer, Philippe et Philippe Delebecque, Droit civil, les surétés - la publicité foncière,##Paris, Dalloz, 3éme éd., 2000.##56.Mozeaud,(Henri, Leon et Jean) et francois Chabas (1988). Lecons de droit civil, Tш, Paris: Publicite foncire, 7th ed, vol3.##57.Gabriel Marty , Pierre Raynaud et Jestaz, (1987). Les Suretes- La Publicite fonciere, Paris: sirey, 2th ed.##

0 اطلاعیۀ آمادگی و دعاوی دموراژ ناشی از آن: بررسی دکترین‌ها و رویۀ قضایی CASE LAW STUDY OF DEMURRAGE CLAIMS: CONCERNING DISPUTES OF INCHOATE NOTICES https://jlq.ut.ac.ir/article_67735.html 10.22059/jlq.2018.244011.1006949 0 در قراردادهای اجارۀ سفری کشتیها برای جلوگیری از معطل ماندن کشتی و تأخیر در بارگیری یا تخلیه شرطی با عنوان دموراژ درج میشود. دموراژ نوعی وجه التزام است مبنی بر اینکه اگر بارگیری یا تخلیۀ محموله بیشتر از مهلت مشخص‌شده برای این منظور طول بکشد، اجاره‌کننده باید به‌ازای زمان بیشتری که صرف بارگیری یا تخلیه کرده است، به نرخ مشخصی مبلغ مابهازا را بپردازد. معمولاً در قرارداد بین طرفین شرط میشود که پیش از شروع زمان مهلت بارگیری یا تخلیه مالک کشتی (توسط فرمانده کشتی) اطلاعیۀ آمادگی را در شرایط خاصی صادر کند. صدور اطلاعیۀ آمادگی پیش از محقق شدن شرایط الزامی آن همواره از دلایل اختلافات و دعاوی در زمینۀ دموراژ بوده است. در این پژوهش رویۀ داوریها و رسیدگیهای قضایی و دکترین ناشی از آنها نسبت به چنان دعاوی سؤال و چالش تحقیق بوده است، ازاین‌رو ابتدا در قالب کلیات ادبیات و تأسیسات حقوقی موضوع مورد بحث تبیین شده است، سپس با بررسی پروندههای اصلی که در دعاوی مربوط به اطلاعیۀ آمادگی پیشرس منشأ اثر بودهاند، رویۀ داوری و قضایی در مورد چنین اختلافاتی تبیین میشود. 1 Demurrage clause is stipulated in voyage charter parties so that ships and oil tankers would not be detained. Demurrage is a kind of liquidated damage which sets a penalty against charterer of the ship in the case that he detains the ship or tanker for more than the agreed lay time for loading or unloading the ship or tanker. It is common and usual that parties of this kind of charter party would determine a particular situation, stipulated in contract, for sending a notice of readiness, from owner of the ship to the charterer, or whom he introduces to the owner. Therefore, owner, or captain of the ship as owner’s deputy, is obliged to send such notice under such circumstances. Sending notice of readiness before reaching the agreed circumstances has been a cause for a lot of demurrage claims. In this article we have examined leading cases on this subject which have made changes to the jurisprudence of this issue. 549 565 سید محمد طباطبائی نژاد Seyyed Mohammad Tabatabai Nejhad استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran sm.tabatabaei@ut.ac.ir مصطفی مداحی نسب Mostafa Maddahinasab دانشجوی دکتری حقوق نفت گاز، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran mostafamn1990@gmail.com Ship Oil Tanker Voyage Charter party Demurrage Notice of Readiness Laytime الف) فارسی##1. فیضی چکاب، غلام نبی؛ هاشمیزاده، سید علیرضا (1391). «مسئولیت پرداخت دموراژ در قراردادهای اجارۀ کشتی برای سفر معین»، مجلۀ مطالعات حقوق تطبیقی، دورۀ 3، ش 1، ص 131-111.##2. کاتوزیان، ناصر (۱۳۹۴). قواعد عمومی قراردادها، ج 4،چ نهم، تهران: شرکت سهامی انتشار.##3. نجفی اسفاد، مرتضی (1393). حقوق دریایی بر پایه قانون دریایی ایران و مقررات بینالمللی دریایی، چ ششم، تهران: سمت.##ب) خارجی##1. Aspragkathou, Desponia (2007). “ Review of the GENCON Charter Clauses for the Commencement of Laytime: Analysis of the Time Lost in Waiting for a Berth to Count as Laytime or Time on Demurrage Clause”, Journal of Maritime Law & Commerce, Vol. 38, No. 4, pp. 603- 615.##2. Aspragkathou, Desponia (2009). “The Asbatankvoy Charterparty Clauses for the Commencement of Laytime- Interpretation under English and American Law”, Journal of Maritime Law & Commerce, Vol. 40, No. 1, pp. 133- 148.##3. Aspragkathou, Desponia, (2007). “The Happy Day and Issues of the Invalidity of a Notice of Readiness under English Law”, Journal of Maritime Law & Commerce, Vol. 38, No. 2, pp. 191- 213.##4. Beatson, Jack and Andrew Burrows and John Cartwright (2010). “Anson’s law of contract”, Oxford University press, 29th edition, New York.##5. Berlingieri, Francesco (1977). “The Allocation of Risk of Delay in Voyage Charter Parties”, Journal of Maritime Law & Commerce, Vol. 8, No. 4, pp. 497-504.##6. Byrne, William P., (2006).” Competing Periods in Determining Laches in Demurrage Dispute”, Transportation Law Journal, Vol. 33, pp. 135-143.##7. Etting, Theodore M., (1884). “Demurrage”, The American Law Register, Vol. XXXII. __20, pp. 153- 161.##8. Mankabady, Samir (1987).” Arbitration in Shipping Disputes under English Law” Northern Kentucky Law Review, Vol. 14, pp. 13- 40.##9. Nasirian, Yashar, (2013). " Revisions in the concept of commencement of laytime and demurrage clauses in international sale contracts", Master thesis in maritime law in Lund University under supervision of Dr. Abhinayan Basu Bal.##Pellant, Fiona, (1981). “Charterparty Laytime Definitions 1980”, Journal of Maritime Law & Commerce, Vol. 12, No. 3, pp. 421- 426.##Schofield, John (2011). "Laytime and Demurrage", Informa, Sixth edition, London##Stewart, Paul W and Christine H. Scheinberg (2002). “Time and Demurrage and the Case for Uniformity” Transportation Law Journal, Vol. 29, pp. 235-246##Vandeventer, Braden (1975). “Analysis of Basic Provisions of Voyage and Time Charter Prties”, Tulane Law Review, Vol. 49, pp. 806- 844##Wells, Michael John (2008). “Demurrage and the Availability of General Damages”, A&NZ Mar Lj, Vol. 22, pp. 76- 88##El Oldendorff & Co GmbH v tradax Export SA (The Johanna Oldendorff) [193] 2 Lloyd's Rep. 285.##Glencore Grain Ltd v. Flacker Shipping Ltd (The Happy Day) [2001] 2 Lloyd’s Rep. 487## Government of Ceylon v. Societj Franco-Tunisienne d'Armement –Tunis (The Massalia No 2) [1960] 2 Lloyd’s Rep. 352##Tharsis Sulphur & Copper Mining Co. Ltd. V. Moral Brothers Co [1891] 2 Q.B. 647 (C.A.)##Transgrain Shipping B.V v. Global Transporte Oceanico S.A. (The Mexico 1) [1988] 2 Lloyd’s Rep. 149; [1990] 1 Lloyd’s Rep. 507##Surrey Shipping Co Ltd v. Compagnie Continetale (France) S.A. (The Shackleford) [1978] 2 Lloyd’s Rep. 154##