0 تأثیر اندیشه‌های اقتصادی در توزیع مسئولیت؛ نظریۀ سببیت نسبی THE THEORY OF COMPARATIVE CAUSATION https://jlq.ut.ac.ir/article_69536.html 10.22059/jlq.2018.140056.1006700 0 بحث در مورد رابطۀ سببیت در دو مرحلۀ جداگانه صورت می‌گیرد؛ مرحلۀ اول، شناخت سبب واقعی که همان مرحلۀ تعیین امور موضوعی است و به بررسی عوامل مؤثر در بروز حادثه و تعیین نقش و جایگاه آنها به‌عنوان سبب، شرط و ... می‌پردازد. مرحلۀ دوم همانا تعیین سبب مسئول از بین تمام اسباب و عواملی است که در مرحلۀ اول شناسایی شده‌اند. در تعیین سبب مسئول، در برخی نظام‌های حقوقی از شرط تقصیر سخن به میان آمده و از بین اسباب شناسایی‌شده در مرحلۀ اول، آنهایی را مسئول می‌شناسند که مقصر نیز بوده باشند. در دهه‌های اخیر در نظام حقوقی کشورهای غربی نظریه‌ای مطرح شده است که به موجب آن، هر سببی فارغ از داشتن تقصیر، به میزان تأثیر خود در بروز و ورود زیان، مسئول است، مطلبی که بررسی منابع حقوق داخلی از جمله فقه امامیه و حتی قوانین مدنی و مجازات اسلامی، بیانگر این امر است که نه‌تنها حقوق ما با این نظریه بیگانه نیست، بلکه مسئولیت براساس میزان تأثیر و نهتقصیر مورد پذیرش قوانین حاکم بر موضوع به‌ویژه قانون مجازات اسلامی 1392 قرار گرفته است. 1 The studies about causation have been conducted in two steps; the first step is identification of the cause in fact. The “cause in fact” is the condition, action, or object that caused the damage. The second step identifies the legal cause or proximate cause from all causes that identified at first step. This is an event sufficiently related to a legally recognizable injury or damage as the cause of that injury or damage. In some legal systems, the negligence is an essential factor for defendant’s responsibility and from all causes identified at first step, those will be responsible that have a fault. Recently, the theory of comparative causation has been raised in western legal systems adopting a system of non-fault liability that assesses the costs of accidents according to the involvement in the activity irrespective of legal notions of fault. The study of the local laws and regulations indicates that dividing the costs of an accident among the sub-activities has been accepted by Iranian law. 567 586 حسین اسکندری Hosein Eskandari دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran eskandari1358@gmail.com The causation Comparative causation Comparative negligence Statistical causation الف) فارسی##1. انصاری، علی؛ مبین، حجت (1390). «نظریۀ قابلیت انتساب در مسئولیت مدنی؛ مطالعۀ تطبیقی در فقه امامیه و حقوق فرانسه»، مجلۀ پژوهش‌های حقوق تطبیقی، دورۀ 15، ش 1 (پیاپی 71)، ص 23-1.##2. بادینی، حسن (1384). فلسفۀ مسئولیت مدنی،‌ شرکت سهامی انتشار. ##3. جعفری تبار، حسن (1375). مسئولیت مدنی سازندگان و فروشندگان کالا، دادگستر.##4. ------------- (1393). نظریه‌های اتمی و مولکولی در مسئولیت مدنی، با قافلۀ عدالت، یادنامۀ دکتر ناصر کاتوزیان، انتشارات سودۀ تبریز.##5. حاجی نوری، غلامرضا (1389). «مطالعۀ تطبیقی رهیافت‌های سببیت در مسئولیت مدنی»، مجلۀ فقهوحقوقاسلامی، سال اول، ش 1.##6. عابدی، محمد (1390). معمای تعدد اسباب در قانون مجازات اسلامی با تأکید بر مسئولیت اسباب و عوامل متعدد در خطاهای پزشکی، ارائه‌شده در چهارمین همایش سراسری طب و قضا، شیراز.##7. کاتوزیان،‌ ناصر (1386). الزام‌های خارج از قرارداد (ضمان قهری)،‌ مسئولیت مدنی،‌ ج 1، چ ششم،‌ تهران: انتشارات دانشگاه تهران.##8. کاشف‌الغطاء، محمدحسین (1422ق). تحریر المجله، ج 1، المجمع العالمی للتقریب بین المذاهب الاسلامیه.##9. وهبه الزحیلی (1409ق). الفقه الاسلامی وادلته،‌ ج 5، بیروت: دارالفکر، ص741.##ب) خارجی##10. Guido Calabresi (1965). The Decision for Accidents: An Approach to Nonfault Allocation of Costs, 78 harvard Law Review, 713.##11.Guido Calabresi (1996). The Costs of Accidents: A Legal and Economic Analysis, 1970##12.Gudio calabresi & Jeffery Cooper, New Directions in Tort Law, 30 Val, U. L. Review, 859.##13. Francesco Parisi, Vincy Fon (2005). “Causation and Responsibilty: The Compensation Principle From Grotus to Calabresi”, George Masun University, School of Law, Law and Economics Working Paper Series, Published in the Maryland Law Review, Vol 64, No. 1.##14.Grimley, William (2000). “Comparative Fault & Solidary Delictual Obligations: On Further Consideration”, 60Louisiana Law Review 513.##15.Strassfeld, Robert (1992). “Causal Comparisons”, 60 Fordham Law Review 913.##16.Palmer, Vernon (1988). “A General Theory of the Inner Structure of Strict Liability: Common Law, Civil Law and Comparative Law”, 62 Tulane Law Review 1303.##17.Gershonowitz, Alan (1986). “Comparative Causation As an Alternative to, Not a Part of Comparative Fault in Strict Liability”, 30 St. Louis University Law Journal 483,##18.Prentice, Roberty (1995). “Can the Contributory Negligence Defense Contribute to a Defusing of the Accountant’s Liability Crisis?” 13 Wisconsin International Law Journal 359,##19.Yoshihsa, Nomi (1999). “Environmental Liability in Japan”, in Modern Trends in Tort Law, Kluwer Academic Publishers (Ewould Hondius ed. 1999).##20.Yu, Li (2000). “Book Review: Modern Trends in Tort Law: Dutch and Japanese Law Compared”, 6Columbia Journal of European Law.##

0 تحلیل جبران‌های قرارداد معارض ANALYSIS OF THE REMEDIES OF CONFLICTING CONTRACT https://jlq.ut.ac.ir/article_69537.html 10.22059/jlq.2018.207012.1006739 0 یکی از راهکارهای حقوقی جلوگیری از انعقاد قراردادهای معارض، استفاده از جبران‌های مناسب است، چون جبران‌های مناسب می‌توانند طوری ایفای نقش کنند که از سویی از زیان‌دیدۀ قراردادی حمایت شود و از سوی دیگر، مانع بهره‌مندی طرف متخلف از کسب منافع نامشروع شود.‌ در این مقاله جبران‌های قراردادهای معارض در حقوق قراردادهای حقوق اسلام و ایران، بررسی و ثابت شد ک اولاً قواعد مسئولیت قراردادی خسارت قرارداد غیرمعتبر را، که عدم اعتبار آن منتسب به یکی از طرفین قرارداد است، شامل می‌شود.؛ ثانیاً به استناد قواعدی مانند اصل حرمت مال می‌توان طرف متخلف را از منافع نامشروع ناشی از آن محروم کرد و به استناد قواعدی مانند قاعدۀ غرور،‌ ضمان ناشی از اقرار متعارض، ضمان درک و ضمان ناشی از معاوضات، منافع انتظاری زیان‌دیده قراردادی را قابل جبران و حمایت شمرد. 1 One of the legal solutions to prevent conclusion of conflicting contract is‌ using proper remedies, because the appropriate compensations can play a role that, in one hand, the contractual interest of the innocent party should be protected and on the other hand, the wrongdoer party, could not benefit from illegitimate interests.‌ In this article, the remedies available to the innocent party of invalid conflicting contract is examined under the Islamic and Iranian contract law. It is proven that the rules‌ of contractual responsibility cover the loss of invalid contract, when the cause of invalidity is attributable to the one party of the contract.‌ Secondly, the wrongdoer party of invalid conflicting contract may be deprived of obtaining illegitimate interests according to the principle of the sanctity of property. Thus, the contractual expected benefits of innocent party could be compensated and protected according to the rules such as the principle of deception, the liability resulting from the conflict confession, the principle of guarantee of damage and the liability arising bilateral contract. 587 606 علیرضا باریکلو Ali Reza Bariklou استاد گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران Iran bariklou@ut.ac.ir Illegitimate interests Expected benefits Principle of the sanctity of property Principle of deception Liability resulting from conflict confession الف) فارسی و عربی##آشتیانی، میرزا محمدحسن (1425ق). کتاب القضاء، قم: انتشارات زهیر، کنگرۀ علامه آشتیانی.##2. انصاری، شیخ مرتضی (1415ق). المکاسب، قم: کنگرۀ جهانی بزرگداشت شیخ انصاری.##3. ایروانی، باقر (1427ق). دروس تمهیدیة فی الفقه الاستدلالی علی المذهب الجعفری، قم: دارالفقه للطباعة و النشر.##4. باریکلو، علی‌رضا (1394). حقوق قراردادها: عقودمعین(1)، چ اول،‌ تهران: میزان.##5. ------------- (1393). مسئولیت مدنی، چ پنجم، تهران: میزان.##6. ------------ (1390). اموال و حقوق مالی، چ اول، تهران: سمت.##7. ------------- (1395). «تحلیل رویکرد حقوق اسلام و فرانسه به ضمان درک»، مجلۀحقوق خصوصی،‌13،‌ 1، ص 21-1.##8. بحرانی،‌ حسین بن محمد‌ (بی‌تا). الأنوار اللوامع، قم: مجمع البحوث العلمیة.##9. بحر العلوم،‌ محمد بن محمد تقی (1403ق). بلغة الفقیه،‌ تهران: منشورات مکتبة الصادق.##10. بصری بحرانی،‌ زین‌الدین محمد امین‌ (1413ق). کلمة التقوی، قم: سید جواد وداعی.##11. بهبهانی،‌ محمد باقر (1310ق). رسالۀ عملیه متاجر، تهران: حاج شیخ رضا تاجر تهرانی.##12. حائری حسینی، سید کاظم (1423ق). فقه العقود.‌ قم: مجمع ‌اندیشۀ اسلامی.##13. حسینی المراغی،‌ سید میر عبدالفتاح (1418ق). العناوین. قم: مؤسسة النشر الاسلامی.##14. حلّی،‌ نجم الدین جعفر بن زهدری‌ (1428ق). إیضاح ترددات الشرائع، قم: انتشارات کتابخانۀ آیة‌الله مرعشی نجفی.##15.حلّی سیوری،‌ مقداد بن عبد الله (1403ق). نضد القواعد الفقهیة علی مذهب الإمامیة، قم: انتشارات کتابخانه آیة‌الله مرعشی.##16. حکیم، سید محسن (بی‌تا). نهج الفقاهة، قم: انتشارات 22 بهمن.‌##17.خوئی، سید ابوالقاسم (1417). مصباح الفقاهه، محمدعلی توحیدی،‌ قم: مؤسسۀ انصاریان.##18. سبزواری، سید عبد الأعلی (1413ق). مهذّب الأحکام.‌ قم:‌ مؤسسۀ المنار.##19. سیستانی، سید علی حسینی (1417ق). منهاج الصالحین،‌ قم:‌ دفتر آیة‌الله سیستانی.##20. شهیدی، مهدی (1379). اصول قراردادها و تعهدات،‌ تهران:‌ عصر حقوق.‌##21. شیرازی حسینی، سید صادق (1427ق). المسائل الإسلامیة مع المسائل الحدیثة، قم: منشورات رشید.##22. طباطبایی حائری، سید علی (1418ق). ریاض المسائل،‌ قم: مؤسسۀ آل‌البیت (ع).##23. طباطبایی یزدی، سید محمدکاظم (1409ق). العروة الوثقی، بیروت،‌ مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.##24. ---------------------- (1421ق). حاشیة المکاسب.‌ قم: مؤسسۀ اسماعیلیان.##25. طوسی، ابو جعفر محمد بن حسن (1387ق). المبسوط،‌ تهران: المکتبة المرتضویة.##26.کاشف الغطاء، محمد حسین بن علی (1359ق). تحریر المجلة، نجف اشرف: المکتبة المرتضویة.‌##27. کاشف الغطاء نجفی، جعفر بن خضر مالکی‌ (1420ق). شرح الشیخ جعفر علی قواعد العلاّمة، مؤسسۀ کاشف الغطاء – الذخائر.##28. قارپوزآبادی، ملاعلی (1414ق). صیغ العقود و الإیقاعات (محشی)، قم: انتشارات شکوری.##29. قزوینی، سید علی موسوی (1419ق). رسالة قاعدة «ما یضمن بصحیحه یضمن بفاسده»، قم: دفتر انتشارات اسلامی##30. مامقانی، محمدحسن (1316ق). غایة الآمال، قم: مجمع الذخائر الإسلامیة.##31. محقق ثانی، علی بن حسین عاملی کرکی (1414ق). جامع المقاصد، قم: مؤسسۀ آل البیت (ع).##32. موسوی ‍بجنوردی، سید حسن بن آقا بزرگ (1419ق). القواعد الفقهیة، قم: نشر الهادی.##33. میرزای قمّی، ابوالقاسم بن محمد حسن (1413ق). جامع الشتات، تهران: مؤسسۀ کیهان.##34. منتظری، حسین علی (1383). رسالۀ استفتاءات، قم،‌ سایه.‌##35. نراقی، مولی احمد بن محمد مهدی (1422ق). رسائل و مسائل، قم: کنگره نراقیین.##36. نجفی، محمدحسن ( 1404ق). جواهر الکلام، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.##37. وحید خراسانی، حسین (1428ق). منهاج الصالحین، قم: مدرسۀ امام باقر (ع).##ب) خارجی##38. Mary Charman, (2007). Contract Law, Fourth edition, London, Willan Publishing.##39.Dannemann Gerhard and vogenauer Stefan (2013). the Common European salesLaw in contect: interaction with English and German law, oxford scholarship online.##40. Felemegas John، (2007). An International Approach to the Interpretation of the United NationsConvention on Contracts for the International Sale of Goods (1980) asUniform Sales Law, New York, Cambridge University Press.##41.Geoffrey Samuel, (2001). LAW of Obligations and Legal Remedies, London, Cavendish Publishing Limited.##42. Mak Vanessa, (2009). Performance-Oriented Remedies in European Saleof Goods Law, OXFORD and PORTLAND, OREGON##43. Mazeaud, Henri et Leon par François Chabas, (1998). Leçons de droit civil obligation, Parist. 2, Montchrestien.##44. Ribeiro Robert (2002). Damage and other remedies for breach of commercial contracts, London: Thorogood,##45. Rousseau Thérèse -Houle(1986). Précis du droit de la vente et du louage, Presses Université Laval.##46. von Bar Christian, Eric Clive and Hans Schulte-Nölke andHugh Beale, Johnny Herre, Jérôme Huet, Peter Schlechtriem†, Matthias Storme, Stephen Swann, Paul Varul, Anna Veneziano and Fryderyk Zollr, (2005). Principles, Definitions and Model Rules of European Private Law, Draft Common Frame of Reference (DCFR), Interim Outline Edition, Newyork, Springer Wien.##

0 مبانی عدم امکان رجوع بیمه‌گذار به بیمه‌گر اتکایی با تأکید بر رویۀ قضایی انگلیس و آمریکا LEGAL PRINCIPLES FOR NON-REFERRING TO REINSURER ON PORT OF THE INSURED IN UNITED STATES AND ENGLAND https://jlq.ut.ac.ir/article_69538.html 10.22059/jlq.2018.243261.1006945 0 امروزه اشخاص و صاحبان صنعت و به‌ویژه بیمه‌گران به‌منظور تضمین جبران خسارات واردشده، درصدد اخذ پوشش بیمه‌ای هستند. در این زمینه بعضاً دو یه سه شخص با یکدیگر رابطه دارند: بیمه‌گذار و بیمه‌گر و عنداللزوم شخص ثالث ذی‌نفع. در این مجال، بیمه‌گران نیز جهت تضمین خسارات، اقدام به انعقاد قرارداد بیمه با بیمه‌گران دیگر می‌کنند که در اصطلاح به این عملیات، بیمۀ اتکایی یا بیمۀ مجدد گفته می‌شود. با این حال در صورت بروز خسارت بیمه‌گذاران درصدد رجوع نه به بیمه‌گر مستقیم خود، بلکه به بیمه‌گر اتکایی‌‌اند و در این عرصه بعضاً موفق هم بوده‌اند. با این حال در این مقاله دلایل عدم امکان رجوع بیمه‌گذار به بیمه‌گر اتکایی با نگاهی به رویۀ قضایی کشورهای انگلستان و آمریکا بررسی شده است. 1 Today, individuals and, in particular, insurers are seeking to have insurance coverage to secure compensation. In this regard, there are often two or three people in the relationship: the insurer and the insurer and the third party beneficiaries. Insurers have also entered into insurance contracts to guarantee their losses, which mean the operation, reinsurance or reinsurance. However, in case of insured damages, they are not seeking direct insurers, but rather reinsurers, and in this area they have often been successful. However, what are the reasons for not being able to refer to the insurer to the reinsurer in this case? 607 623 حسن پاک طینت Hassan Paktinat استادیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) Iran paktinat_hasan@yahoo.com Insured insurer Reinsurer Liabilityinsurance Indemnity insurance الف) فارسی##1. جمالیزاده، احمد (1380). بررسی فقهی عقد بیمه، چ اول، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی.##2. گودرزی، حجت‌الله؛ شمس، میر فلاح (1385). اصول قراردادهای بیمه، تهران: صادق‌نیا.##3. کاتوزیان، ناصر؛ ایزانلو، محسن (1387). بیمۀ مسئولیت مدنی، تهران: دانشگاه تهران.##4. مظلومی، نادر (1365). «بیمۀ اتکایی و عوامل مؤثر در تصمیم‌گیری»، فصلنامۀ بیمۀ مرکزی ایران، سال اول، ش 3.##ب) خارجی##5. Abramovsky, Aviva, (2008). "reinsurance: the silent regulator?", http://Cwis.Syr.Edu,Syracuse University.##6. Darrington Semple, and Robert Hal (1986). "the reinsurer's liability in the event of the insolvency of a ceding property and casullty insurer", Tort & Insurance Law Journal, vol.21##7. Debra Hall,(n.d). "rights and responsibility of reinsurer in receivership", The International Journal of Insurance Law.##8. Downs Walter, (1935). "liability of reinsurer of an insolvent surety to furnishers of labor or material on contracts with the United States", Ins. Counsel J, vol. 2.##9. Gurley John, (1984) ." regulation of reinsurance in the united states", 19 Forum.##10. Khawar Rizvan (2002). "reinsurance and privity in the past, present and future: privity of contract in reinsurance and the contracts(rights of third parties)act 1999", Tulane Law Review, vol.77.##11. Olson James Robert(1966). "reinsurer liability to the insolvent reinsured", Notre Dame L. vol. 41.##12. P.T.O'neill, (2004). the law of reinsurance in england and bermuda, london: Sweet and Maxwell.##13. Rudnik James (1995). "reinsurance as a source of recovery for insured losses", 15 Constr. Law. ##14. Shanman James, Stone,David (2010). "Issues Arising From Reinsurance Of Captive", newaatand##15. Tianfu Liu, (2002). "Direct Action In Marine Reinsurance", A Thesis of LL.M, institute of comparative law, mcgill university, montréal##16. Debra Hall,(n.d). "rights and responsibility of reinsurer in receivership", The International Journal of Insurance Law.##17. Gasser, Eugenia, Selina, Mejicanos, "Some Aspects of the Law of Reinsurance in Canada and Guatemala", Univercity of Alberta, Proquest Dissertations and Theses, 1983##18. Graydon Starw (1989). "the law of reinsurance contracts in california in relation to anglo-american common law",U.S.F.l.Rev.vol23##19. H.Bicford Peter, (2003). "dealing with insolvencies in the collection of reinsurance", for the american conference institute: Conference on Reinsurance Claims and Collections, New York.##20. Hammesfar, Robert & Wright, Scott (1994)." The Law of Reinsurance Claims".##21. Harold, Smith,(1938). "The Right of the Liquidator of an Insolvent Reinsured to Collect Reinsurance in Full Without Paying the Loss of the Original Insured in Full", CunselJournal Insurance, Vol 5, No 44.##22. Harvey, Rubin ( 1972). "The Contractual Law of Nonproportional Reinsuranc", Ins. L.J., Number 592.##23-Havens, Charles .( 1985). "The Application of United States and EEC Antitrust Laws to Reinsurance and Insurance Pooling Arrangements", Antitrust L.J, Vol. 54, No. 4.##24-Kiln, Stephen, Kiln ,Robert. (2001). " Reinsurance in Practice", 4ed.##25-Kramer, Henry. (1980). "The Nature of Reinsurance, in Reinsurance", 1.5.( R.Strain, ed,).##26-Nutter Franklin. (1983). "Reinsurance Issues In The Liquidation Of Insolvent Insurers", 18 Forum.##

0 ماهیت حقوقی «وعدۀ اجرا»ی تعهدات طبیعی LEGAL NATURE OF "PROMISE TO FULFILL" NATURAL OBLIGATIONS https://jlq.ut.ac.ir/article_69539.html 10.22059/jlq.2018.238312.1006920 0 «وعدۀ اجرا»ی تعهد، عقد عهدی است که تابع آثار و احکام عمومی قراردادهاست. مسئله این است که آیا «وعدۀ ایفای» تعهدات طبیعی نیز می‌تواند تنها با ارادۀ مدیون، این تعهد فاقد ضمانت اجرا را وارد جهان حقوق کند؟ یا، تحقق این امر، نیاز به رضایت طلبکار دارد؟ پراکندگی نظرها میان دکترین حقوقی و رویۀ قضایی، در این زمینه، درخور ملاحظه است. گاه نتیجۀ «وعدۀ اجرا» را تکوین تعهد جدید حقوقی با موضوع ادای دین اخلاقی می‌دانند و گاه تنها یک «اقرار» ساده به‌منظور تأیید و شناسایی یک تعهد اخلاقی. شماری هم مولود جدید را نتیجۀ «تبدیل» تعهد طبیعی به یک تعهد حقوقی الزام‌آور می‌انگارند. 1 Binding to execute an obligation is a kind of contractual obligation, which is submitted to the general terms and conditions of validity of a legal agreement. However, the question is to know whether the simple promise of completion of a natural obligation could make it enforceable by debtor’s unique will, or creditor’s consent is also necessary. Doctrinal and jurisdictional interpretations in this matter are quite different from each other. Some consider it as a new legal agreement to fulfill a moral duty. While the others think that it is not, but a simple avowal to confirm a moral obligation. Still some jurists believe that the new agreement is a substitution of a new legal contract for an existing natural obligation. 625 643 ناهید جوانمرادی Nahid Javanmoradi استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی Iran njavanmoradi@yahoo.fr Promise to fulfill an obligation Natural obligations Novation Unilateral volition الف) فارسی##امامی، سید حسن (1371). حقوق مدنی، ج 1، چ نهم، انتشارات کتابفروشی اسلامیه.##جعفری لنگرودی، جعفر (1357). ج 1، دائرة‌المعارف حقوق مدنی و تجارت.##جوان مرادی، ناهید (1377). رسالۀ دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه تهران.##------------- (1382). «مبانی نظری تعهدات طبیعی»، مجلۀ دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران، ش 62.##------------- (1396). «تأثیر پرداخت دیون طبیعی در مطالبات طلبکاران حقوقی»، فصلنامۀ پژوهش حقوقی، دانشگاه علامه طباطبائی، ش 19.##------------- (1382). «مبانی نظری تعهدات طبیعی»، مجلۀ دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران، ش 62.##السنهوری، عبدالرزاق انتقال و سقوط تعهدات (بی‌تا)، ترجمۀ امینی، علیرضا و منصوری، دانش کیا، محمدحسن، مرکز ترجمه و نشر دانشگاه.##شهیدی، مهدی (1368). سقوط تعهدات، چ اول، تهران: انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.##کاتوزیان، ناصر (1367). حقوق خانواده، ج 2، انتشارات بهنشر.##10.------------- حقوق مدنی، نظریۀ عمومی تعهدات، تهران: دادگستر، چ اول.##11.----------- (1378). عقود معین 4، چ سوم، تهران: شرکت سهامی انتشار با همکاری بهمن برنا.##12.------------ (1374). نظریۀ تعهدات، چ اول، نشر یلدا.##13.مجموعه اصطلاحات حقوقی دالوز.##ب) لاتین##Aubry et Rau (1950). “Cours de droit civil Francais” .t.4. les obligations par Bartin et Ponsard. 6 ed.##- (2010). “Droit civil Francais” .t.1. Introduction supplement par Esmein.##Baudry, Lacantinerie et Bard (1907-2012). “traite theorique et pratique de droit civil”, des Obligations. t.2, 3 ed. Paris.##Beudant (ch), (1936-1953). “Course de droit civil Francais publie par Beudant et Lerebours pigeonniere”, t 8 les contrats et les obligations, 2 ed. Paris.##Boulanger, (1952). “encyelopedie de droit”##Carbonnier, (1964). “droit civil” t.1. Introduction, t.4. obligations. Paris1976.##Capitant (H), (1924). “De la cause des obligtions”, paris.##Chabas, (1998). “Lecons de droit. Civil: Les obligation theorie generale”, Montchrestein, 90ed.##Colin et Capitant, (1953). “Course Elementaire de droit civil Francais”, par La morandiere, 10ed,.t.4.##- (1959). “Traite de droit civil”, t.1-2, paris.##Dupeyrouux, (1955). “contribution. a La theorie generale des acts a titre gratuits”, these Toulouse.##Flour, (1964-1965). “Cours de droit civil”. polycepir, paris.##Flour et Auber, (2014). “droit civ. Les obligations”. t.1, acts Juridiques, Armand colin, Paris.##Gaudmet, (1973). “Theorie generale des obligations”, t.1, parDesbois, 1ed, sirey, Paris##Geny, (1954). “Methode d’interpretation et sources en droit positif Francais”. 2ed, Paris.##GHestin et Goubeaux, (1977). “Traite de droit civil Francais sous la direction de Jacques Ghestin”, Introduction general, t.1, 2ed.##Gobert, (1956). “Essaie sur le role d’ Obligation naturelle these”, Paris##Hemard, (1929). “Droit civil theorie generale des obligations Les Principaux contrats”, t.2, Receuil Sirey.##Josserand, (1938-1940). “cours de droit civil positif Francais”. t. 2. 3 ed. Paris,##Marty et Reynaud, (1961). “Droit civil. Francais, Introduction generale L’etude de droit”. t.1. Paris.##- (1962), “Droit civil conception d’obligation”, t.2, paris.##Mazeaud, (1983), “Lecons de droit civil” t.1, Introduction sur l’etude de droit, 6ed, par Francais chabas, paris.##- (1969). “Obligations” t.4, 4ed, par Michel de juglart, paris##planiol et Rippert, (1952). “Traite pratique de droit civil Francais”. T.2, La Famille par Roast, 2ed, paris.##- (1952-1954). “Les obligations” t.7 par Esmein, Radoant gabold. 2ed, paris##Planiol, Rippert et Boulanger, (1950-1951). “Traite elementaire de droit civil”, t.1, 5ed, paris t.2, 4ed, paris, 1952- t.3, 4ed, Paris.##Rippert, (1949). “La ragle morale dans les obligations civiles”, 4ed, Paris##Planiol, Rippert et Boulanger, (1956). “Trait de droit civil”, Introduction general d’opres le traite de Planiol, t.1, des personnes, Paris.##- (1957). “Les obligations”, t.2, Paris.##Saleilles, (1949). “La theorie generale les obligations”, these.##Savatier, (1974). “La theoriedes obligations”, vision juridique et economique, 3ed##Stark, (1972). “Droit civil: les obligations”, Paris.##Terre, (2002). “simler et Lequette: Droit civil Les obligations”, 8ed, Dalloz##Weil et terre, (1975-1980). Droit civil, t.1: “Introduction generale, personnes Famille”, 4ed.##- Les oblogations, 4ed, Dalloz, Paris.##

0 گذری بر داوری مبتنی بر انصاف و کدخدامنشی در حقوق تطبیقی THE CONCEPTS OF EX AEQUO ET BONO AND AMIABLE COMPOSITION IN THE LAW OF COMPARATIVE ARBITRATION https://jlq.ut.ac.ir/article_69540.html 10.22059/jlq.2018.220660.1006824 0 یکی از مزایای داوری، علاوه‌بر حذف تشریفات، انعطاف در رسیدگی ماهوی به اختلاف است. داور می‌تواند با اختیاری که از طرفین به‌دست می‌آورد، رسیدگی خود را بر مبنای انصاف قرار دهد و به‌صورت کدخدامنشانه قضاوت کند. اختیاری مهم که در مراجع قضایی معمول نیست، اما داور به‌خوبی می‌تواند از آن استفاده کرده و رأی عادلانه صادر کند. شناسایی این اختیار در عین حال، سرنوشت‌ساز است، زیرا طرفین و مراجع قضایی کنترل‌کننده باید بدانند داور براساس کدام مبانی و قواعد، به نتیجۀ مورد نظر دست یافته است؟ روح مشترک این نوع داوری‌ها که با عناوین مختلف معرفی می‌شوند، پرهیز از قواعد سخت و خشک قانون و پناه بردن به معیارهای منعطف برای تعدیل شرایط طرفین است. با این حال، این معیار، خود نیز ابهام دارد و ازاین‌رو شایسته است با نگرشی تطبیقی به این داوری، دقت در رویه‌های قضایی و اندیشه‌های حقوقی، آن را قابل کنترل و قابل درک کرد. موضوع مقالۀ حاضر شناسایی داوری مذکور و مفاهیم مرتبط با آن است. 1 One of the advantages of arbitration, in addition to the removal of formalities, is the flexibility in substantive hearing to dispute. An arbitrator can judge based on fairness and amiable composition, with the authority that is given by the parties. This is an important option that is not common in judicial authorities, but the arbitrator could use it well and issue a fair award. At the same time, identification of this authority is decisive because the parties and judicial authorities should know arbitrator according to which principles and rules of control achieved that result. The common spirit of these arbitrations that are introduced with different titles is avoided from hard and frigid rules of law and recourse to flexible criteria for adjusting the terms of the parties. However, this criterion is ambiguous and, therefore, it deserves to be manageable and understandable by comparative view to this arbitration, paying attention to judicial review and legal doctrine. This article identifies that arbitration and related concepts. 645 661 عبدالله خدابخشی Abdollah Khodabakhshi استادیار گروه حقوق دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد Iran khodabakhshi1356@yahoo.com Arbitration Amiable composition Ex aequo et bono Judicial review Court الف) فارسی##1. خدابخشی، عبدالله(1396). حقوق داوری و دعاوی مربوط به آن در رویۀ قضایی، چ پنجم، تهران: شرکت سهامی انتشار.##2. شهبازی‌نیا، مرتضی(1390). داوری و انصاف، مجموعه مقالات همایش صدمین سال تأسیس نهاد داوری در حقوق ایران، چ اول، مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.##3. شیروی، عبدالحسین (1391). داوری تجاری بین‌المللی، چ اول، تهران: سمت.##4. صفایی، سید حسین (1390). «داوری براساس انصاف و داوری با اختیار صلح»، مجموعه مقالات همایش صدمین سال تأسیس نهاد داوری در حقوق ایران، چ اول، تهران: مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.##5. کلی، جان (1382). تاریخ مختصر تئوری حقوقی در غرب، ترجمۀ دکتر محمود راسخ، چ اول،تهران: طرح نو.##6. محسنی، حسن (1394). آیین دادرسی مدنی فرانسه، ج 2، چ اول، تهران: شرکت سهامی انتشار.##ب) خارجی##7. Belohlávek, Alexander J., (2013). Arbitration Law of Czech Republic: Practice and Procedure, Juris Publishing, Inc., New York.##8. Berger, K.P, (1993). International Economic Arbitration, Boston: Kluwer Law and Taxation Publisher Deventel.##9. Born, Gary (2001). International commercial arbitration: commentary & materials, Kluwer Law International, Boston, 2nd edition.##10. Bühring-Uhle, (2006). Arbitration and Mediation in International Business, Kluwer Law International.##11. Dumisic, Amir, (2009). advantage of amicable international arbitration:characteristics and scope of arbitrator powers, master thesis, University of Oslo.##12. Loquin, Eric (1982). L'amiable composition en droit comparé et international, contribution à l'étude du non-droit dans l'arbitrage commercial, Revue internationale de droit comparé, Vol 34, No, 2.##13. Etienne, Van Bladel, (1999). “Arbitration in the building industry in the Netherlands”, Dispute Resolution Journal, V. 54, Issue 2.##14. Herboczkova, Jana, (2008). Amiable Composition in International Commercial Arbitration, Faculty of Law, Masaryk University.##15. Hilgard, Mark and Elisa Brude, Ana, (2014). “Unauthorised Amiable Compositeur?”, Dispute Resolution International, V. 8, N. 1.##16. Jemielniak, Joanna (2014). Legal Interpretation in International Commercial Arbitration, Ashgate Publishing, Ltd.,##17. Lew, Julian D. M., Loukas A. Mistelis, Stefan Kröll, (2003). Comparative International Commercial Arbitration, Wolters Kluwer Law & Business.##18. Kiffer, Laurence, (2008). “Nature and Content of amiable composition”, International Business Law Journal, N.5.##19. Kühn, W, (1997). Choice of Substantive Law in the Practice of International Arbitration, International Business Lawyer,V.4.##20. Kyriaki, Noussia, (2014). Reinsurance Arbitrations, Springer Science & Business Media.##21. Redfern, Alan, Hunter, Martin, (2004). Law and Praktice of International Commercial Arbitration. Sweet and Maxwell.##22. Ripert, Georges, La Régle Moral Dans Les Obligations Civiles, 4éme édition, paris, 1949.##23. Rubino-Sammartano, Mauro, (2014). International Arbitration Law and Practice Kluwer Law Internation, Third Edition.##24. Shiffer, Larry P, (2007). Honorable Engagement Clause-But I thought that I had legalcontract,in:https://www.duo.uio.no/bitstream/handle/10852/22183/91117.pdf?sequence=1.##25. Stephanie T. Dunn and Corey, Todd and Leah M, Quadrino, (2006). A Gentlemen’s Agreement: The Impact of Honorable Engagement Clauses In U.S. And English Reinsurance Agreements And Arbitration Today, MEALEY’S LITIGATION REPORT: Reinsurance, V. 16.##26. Task force on Amiable composition and ex aequo et bono arbitration, Interim Report, (2008). March, ICC.##27. Trakman, Leon, (2008). Ex aequo et bono; De-Mystifying an ancient Concept, Chicago Journal of International Law, V. 8, N. 2.##28. Weinberg. K.S, (1994). Equity in International Arbitration: How fair is fair? A Study of Lex Mercatoria and Amiable Composition, Boston University International Law Journal, N.12.##29. Yu, H.L, (1999). Section 46 (1) (b) of the English Arbitration Act 1996: its past and future, International Arbitration Law Review.##

0 مطالعۀ تطبیقی مفهوم ضمان در حقوق اسلامی، مسئولیت مدنی در حقوق رومی- ژرمنی و Tort در کامن‌لا CONCEPTIONS OF ḌAMĀN IN THE ISLAMIC LAW, CIVIL LIABILITY IN THE CIVIL LAW, AND TORT IN THE COMMON LAW: A COMPARATIVE STUDY https://jlq.ut.ac.ir/article_69541.html 10.22059/jlq.2018.245924.1006961 0 جریان سریع جهانی شدن، پژوهش‌های تطبیقی حقوقی را نیز ضروری ساخته است. نخستین پیش‌نیاز پژوهش تطبیقی، شناسایی دقیق مفاهیم مرتبط با موضوعی است که در چند نظام حقوقی مورد مطالعة مقایسه‌ای قرار می‌گیرد. در قلمرو حقوق مسئولیت مدنی و tort از یک سو، و فقه و حقوق ضمانات از سوی دیگر، شناسایی مقایسه‌ای مفاهیم سه‌گانة «ضمان»، «مسئولیت مدنی» و «Tort» نخستین گام برای هر گونه پژوهش تطبیقی در این حوزه است؛ به‌ویژه اینکه ادبیات حقوقی رایج ما در این زمینه از شفافیت لازم برخوردار نیست و کاربردهای غیردقیق و گاهی نادرست از این واژگان وجود دارد. در این مقاله سعی شده است که هر یک از این مفاهیم سه‌گانه در خاستگاه اصلی خود شناسایی شود؛ سپس مقایسه‌ای اغلب مفهوم‌شناسانه بین آنها صورت گیرد؛ تا به‌ویژه مناسبات مفهومی واژة «ضمان» که از پیچیده‌ترین مفاهیم در فقه و حقوق اسلامی است، با نظایر آن در دو نظام حقوقی مذکور روشن شود. 1 The rapid trend of globalization has left its impression on comparative legal studies. A first prerequisite for a comparative study is identification of the conceptions related to a topic which is subject to comparative studies in several legal systems. The first step for any comparative study in the realm of civil liability law, Tort law, and the ḍamān-oriented Fiqh and Islamic law is the comparative identification of the three conceptions of ḍamān, civil liability, and Tort. It is significant because our current Iranian law literature is not well transparent in this regard. This leads to inexact and imprecise uses of these terminologies. The present paper deals with each of these three terminologies in their genuine contexts of origination, followed by a mainly conceptual comparison, leading particularly to conceptual relations of ḍamān, itself a sophisticated term in the Islamic Fiqh and law, in contrast to its synonymous terminologies in other two legal systems. 663 682 احمد دیلمی Ahmad Deylami دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکدۀ حقوق دانشگاه قم Iran ahmad.deylami@gmail.com Ḍamān civil liability Civil law Common law legal system Tort Islamic Fiqh الف) فارسی و عربی##1. اصفهانی، محمدحسین (1425ق). حاشیه المکاسب، ج 1، قم: مؤسسۀ آل البیت (ع).##2. امامی، سید حسن (1370). حقوق مدنی، ج 2، تهران: انتشارت اسلامیه.##3. انصاری، شیخ مرتضی (1424ق). مکاسب، ج 3، قم: مجمع الفکر الاسلامی.##4. ایروانى، على (1406ق). حاشیه المکاسب،ج 2، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى.##5. بادینی، حسن (1384). فلسفة مسئولیت مدنی، تهران: شرکت سهامی انتشار.##6. بجنوردی، سید حسن (1419ق). القواعد الفقهیه، قم: نشر الهادی.##7. بحرالعلوم، محمد (1403ق). بلغه الفقیه، ج 1و2، تهران: منشورات مکتبه الصادق.##8. بحرانی، یوسف (1405ق). الحدائق الناضره، ج 18 و21، قم: دفتر نشر اسلامی.##9. جزائری، سید محمدجعفر(1416ق). هدی الطالب فی شرح المکاسب، قم: دارالکتاب.##10. الجندی، محمد الشحات (1990م). ضمان العقد او المسؤولیه العقدیه فی الشریعه الاسلامیه، القاهره: دارالهضه العربیه.##11. حائری، سید علی (1318). ریاض المسائل، ج 8، قم: مؤسسۀ آل البیت (ع).##12. حکیم، سید محسن (بی‌تا). نهج‌الفقاهه، قم: انتشارات 22 بهمن.##13. حلی(علامه)، حسن (1420ق). تحریرالاحکام، قم: مؤسسۀ امام صادق(ع).##14. خراسانی، محمدکاظم (1406ق). حاشیه المکاسب، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.##15. الخفیف، علی (2000م). الضمان فی الفقه الاسلامی، قاهره: دارالفکر العربی.##16. رشتی، حبیب‌الله (بی‌تا). کتاب الغصب، بی‌جا، بی‌نا.##17. الزحیلی، وهبه (1402ق). نظریۀ الضمان و احکام المسئولیه المدنیه فی الفقه الاسلامی، دمشق: دارالفکر.##18. الزرقاء، مصطفی (1988). فعل الضار و الضمان فیه، دمشق: دارالقلم.##19. سبزواری، ملاهادی (1369). شرح المنظومه، تهران: نشر ناب.##20. سلطان العلماء (1412ق). حاشیه لمعه، ج1، قم: دفتر تبلیغات اسلامی.##21. شهید ثانی (1413ق). مسالک الافهام، ج4، قم: مؤسسۀ المعارف الاسلامیه.##22. ------- (1410ق). الروضه البهیه، ج4، قم: داوری.##23. صافی، علی عبدالحکیم (1389). الضمان فی الفقه الاسلامی، تهران: مجمع التقریب بین المذاهب الاسلامیه.##24. طوسی، خواجه نصیرالدین و علامه حلی (1371). الجوهر النضید، قم: انتشارات بیدار.##25.کاتوزیان، ناصر (1378). مسئولیت مدنی، ج1، چ2، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.##26. کوه کمری، سید محمد (1417ق). کتاب البیع، قم: دفتر انتشارات اسلامی.##27. مامقانی، محمدحسن (1316). غایه الآمال، ج 2، قم: مجمع الذخائر الاسلامیه.##28. محسنی، محمدآصف (1382). الضمانات الفقهیه و اسبابها، قم: پیام مهر.##29. نائینی، محمد‌حسین (1418). منیه الطالب، تقریر شیخ موسی نجفی، قم: مؤسسۀ نشر اسلامی.##30. ------------- (1413ق). المکاسب والبیع، تقریر شیخ محمد‌تقی آملی، قم: دفتر نشر اسلامی.##31. نجدات، محمد (1427ق). ضمان العقد فی الفقه الاسلامی، دمشق: دارالمکتبی.##32. نجفی، شیخ‌ محمد‌حسین (بی‌تا). جواهر الکلام،‌ ج26، بیروت: داراحیاء التراث العربی.##33. نراقی، مولی احمد (1417ق). عوائد الایام، قم: دفتر تبلیغات اسلامی.##34. نوری، فضل‌الله (1414ق). رساله فی قاعده ضمان الید، قم: دفتر انتشارات اسلامی.##35. همدانی، آقا رضا (1420ق). حاشیۀ کتاب المکاسب، قم: محمدرضا انصاری قمی.##36. یزدی، سید محمدکاظم (بی‌تا). حاشیۀ المکاسب، ج1، قم: مؤسسۀ اسماعیلیان.##ب) لاتین##37. Batten Danna (2010). Gale Encyclopedia of American Law, Vol 14, Dictionary of Legal Terms, 3rd Ed, Detroit, Gale Cengage Learning.##38. Cane Peter (1997). The Anatomy of Tort Law, Oxford: Hart publishing.##39. Clerk & Lindsell (1998). Tort, Seventeenth Edition, London: Sweet & Maxwell. ##40. Cooke John (2009). Law of Tort, Ninth Edition, London: Pearson Longman.##41. Cornu, (1996). Vocabulaire juridique, sexism’ edition, Paris: association Henri capitant.##42. Delebecque D & Pansier F. J (2001). Droit des obligations, Responsabilité civile Délit et quasi-Délit, First Edition, Paris.##43. Elliott Catherine & Frances Quinn (2009). Tort Law, 7th Ed, Edinburgh: Pearson Education.##44. Fleming, John G, (1998). The Law of Torts, Sydney: LBC Information Service.##45. Geert. B (2010). Personality Rights in European Tort Law, Cambridge University Publication.##46. Gerard Henry Campbell, (1993). Black’s Law Dictionary, 6th Ed, United States, west.##47. Harpwood Vivienne (2000). Principles of Tort Law, Fourth Edition, London: Cavendish Publishing. ##48. --------------------- (2009). Modern Tort Law, 7th Ed,London & New York: Routledge. Cavendish.##49. Horsey K & Rackley E (2012).Tort Law, 3RD Ed, London: Oxford University.##50. Markesinis Basil S. and Hannes Unberath (2002). The German law of Torts, A Comparative Treatise,London: Hart Publication.##51. Martin Elizabeth A. (2006). Oxford Dictionary of Law, Sixth Edition, London, Oxford University Press.##52. Owen Richard (2000). Essential Tort Law, Third Edition, London: Cavendish Publication.##53. Prosser William L. and Keeton (1984). On Torts, West Pub. Co.##54. Rémy Cabrillac (1996). Droit des obligations, 2e édition, Paris: Dalloz.##55. Tunc Andre (1983). International Encyclopedia of Comparative Law, Vol XI, Tort, the Netherland, Kluwer Academic Publisher Group.##56. Tunc Andre (1989). La Responsabilité civile, 2e édition, Paris, Economica.##57. Von Bar. Christian & Drubbing Ulrich (2004). The Introduction of Contract Law and Tort Law and Property Law in Europe, Sillier, European Law Publishers.##58. Winfield and Jolowicz (1975). Tort, Tenth Edition, London: Sweet & Maxwell.##59. Winfield Percy H. (1931). The province of the law of the tort, London: Cambridge University Press.##

0 بررسی نهاد انتقال حقوق دینی در ایران، انگلیس و اسناد بین‌المللی STUDY OF INSTITUTION OF TRANSFER OF INCORPOREAL RIGHTS IN IRAN, ENGLISH AND INTERNATIONAL INSTRUMENTS https://jlq.ut.ac.ir/article_69542.html 10.22059/jlq.2018.238460.1006921 0 تحقق نهاد انتقال حقوق دینی برخلاف نهاد انتقال قرارداد نیازمند کسب رضایت متعهد نبوده و حقوق متعلق به اشخاص خواه به‌صورت ارادی، خواه به‌صورت غیرارادی قابل انتقال به دیگری است، مگر آنکه خلاف آن بنابر دلیل قطعی مانند توافق بر منع انتقال یا شخصی بودن آن مسلم گردد. در اسناد بین‌المللی مورد مطالعه (اصول قراردادهای تجاری بین‌المللی، اصول حقوق قراردادهای اروپا و طرح چارچوب مشترک مرجع) صرفاً انتقال ارادی حقوق شناسایی شده و برخلاف حقوق ایران و انگلیس، انتقال غیرارادی آن تحلیل و بررسی نشده است. همچنین با توجه به تمایز انتقال کلی حقوق از انتقال جزئی آن باید بر این باور بود که در حقوق پولی برخلاف حقوق غیرپولی اصل بر انتقال جزئی آن است و شخص می‌تواند بی‌آنکه کل حقوق خویش را واگذار کند، صرفاً بخشی از آن را به دیگری منتقل کند، حال آنکه در حقوق غیرپولی، اصل بر عدم انتقال جزئی است، مگر آنکه آن حق قابل تجزیه بوده و واگذاری آن سبب افزایش هزینۀ غیرمتعارف متعهد نگردد. 1 Realization of institution of transfer of incorporeal rights contrary to the institution of transfer of contract doesn’t require the consent of obligor. The rights belonging to the persons, whether voluntarily or involuntarily, are transferable to the others, unless contrary thereto is proved due to definite proof such as agreement on prohibition of transfer or its personal nature. In the studied international instruments (principles of international commercial contracts, Draft Common Frame of Reference (DCFR), only voluntary transfer of rights has been identified, and contrary to Iranian and British law, its involuntary transfer has not been analyzed and investigated. Moreover, given the differentiation of total transfer of rights from its partial transfer, in the monetary rights contrary to the nonmonetary rights, the partial transfer is basis and the person, without transferring his total rights, may transfer only a part of that to other parties. Whilst in nonmonetary rights, lack of partial transfer is applied as basis, unless the right is divisible and its transfer not results in unconventional increase of obligor’s obligation. 683 701 سید عزت‌الله عراقی Seyed Ezatollah Araghi استاد گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Iran searaghi@yahoo.com حسین جلالی Hossein Jalali دانشجوی دکتری تخصصی حقوق خصوصی، گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Iran jalali.hosein@yahoo.com محمدرضا پیرهادی Mohhamad Reza Pirhadi استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Iran r_pirhadi@yahoo.com Transferor Transferee Total assignment Partial assignment الف) فارسی##1. اخلاقی، بهروز؛ امام، فرهاد (1393). اصول قراردادهای تجاری بین‌المللی، تهران: مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.##2. امامی، سید حسن (1372). حقوق مدنی، دورۀ شش‌جلدی، تهران: کتابفروشی اسلامیه.##3. جعفری لنگرودی (۱۳۷٨). مبسوط در ترمینولوژی حقوق، دورۀ پنج جلدی، تهران: گنج دانش.##4. شعاریان، ابراهیم (۱۳۹۴). انتقال قرارداد (نظریۀ عمومی - عقود معین)، تهران: مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.##5. شعاریان، ابراهیم؛ ترابی، ابراهیم (۱۳۹۱). اصول حقوق قراردادهای اروپا و حقوق ایران، تبریز: فروزش.##6. _________ (۱۳۹۳). حقوق تعهدات (مطالعۀ تطبیقی طرح اصلاحی حقوق تعهدات فرانسه با حقوق ایران و اسناد بین‌المللی)، تهران: مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.##7. عمید، حسن (1369). فرهنگ فارسی عمید، ج 2و1، تهران: امیرکبیر.##8.. کاتبی، حسینقلی (1352). حقوق مدنی – عقود و تعهدات و الزامات، تهران: مدرسۀ عالی بازرگانی.##9. کاتوزیان، ناصر (1370). دورۀ مقدماتی حقوق مدنی، تهران: شرکت انتشار.##10. _________ (1376). قواعد عمومی قراردادها، ج 3، تهران: شرکت انتشار.##11._________ (1381). مقدمۀ علم حقوق، تهران: شرکت انتشار.##12._________ (1393). نظریۀ عمومی تعهدات، تهران: میزان.##13. محقق داماد، سید مصطفی؛ قنواتی، جلیلی؛ وحدتی شبیری، حسن؛ عبدی‌پور، ابراهیم (1390). حقوق قراردادها در فقه امامیه، ج 1، تهران: سمت.##14. مشایخی، همایون (1349). مبانی و اصول حقوقی بیمه، تهران: مؤسسۀ عالی حسابداری.##15. معین، محمد (1378). فرهنگ فارسی معین، ج 2و1، تهران: امیرکبیر.##ب) عربی##16.آخوند خراسانی، محمدکاظم (1367). حاشیۀ المکاسب، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.##17. خویی، ابوالقاسم (1420ق). مصباح الفقاهه، ج 2، قم: الفقاهه.##18. سنهوری، عبدالرزاق احمد (1986م). الوسیط فی شرح القانون المدنی الجدید، بیروت: دار احیاء التراث العربی.##19. طباطبایی یزدی، سید محمدکاظم (1420ق). عروه‌الوثقی، ج 13، قم: مؤسسۀ اسلامی.##20. _________ (1378). حاشیه مکاسب، جلد 1، تهران: مؤسسۀ تحقیقات و نشر معارف اهل‌البیت(ع).##21. عامل زین‌الدین بن علی (شهید ثانی) ( 1410ق). شرح لمعه، ج 4، قم: داوری.##22. مکارم شیرازی، ناصر (1418ق). انوار الفقاهه، ج 1، قم: مدرسۀ امام علی ابن ابیطالب (ع).##23. نائینی، میرزا حسن (1418ق). منیه الطالب، ج 1، قم: نشر اسلامی.##ج) انگلیسی##24. Beatson J, (1988). Anson’s Law of Contract, London: Oxford University Press.##25. Bush, Danny (2006). the Principles of European Contract Law (part III), London: The Hague: Kluwer Law International.##26. Black H.C., ( 1983). Black's Law Dictionary, U.S.A: West pub Co.##27. Cheshire G.C. Fiffot C.H.S & Furmstone M.P., ( 1972). Cheshire and Fiffot's Law of Contract, London: Butterworths,.##28. Chitty (1982). Contracts, London: Sweet & Maxwell.##29. Davies, F.R., (1977). Contract, London: Sweet & Maxwell.##30.Dobson P., (1997). Charlesworth’s Business Law, London: Sweet & Maxwell.##31. James John. S., (1971). Stroud's Judicial Dictionary, London: Sweet & Maxwell.##32. Lando. Ole, Clive. Eric, Prum. Andre & Zimmermann. Reinhard (2003). The Principles of European Contract Law, Part III, London: Kluwer Law International.##33. Pollock F. & Maitlabd F.W., (1959). The History of English Law, Washington: Lawyers Literary Club.##34. Treitel, G.H., (1989). An outline of the law of Contract, London: Butterworths.##35. Treitel, G.H., (2003). Law of contract, London: Sweet & Maxwell.##36. Von Bar. Christian, Clive. Eric (2009). Model Rules of European Private Law, Munich: Sellier.##37. Von Bar, Christian, Clive ,Eric & Schulte. Nolke (2004). Principles, Definitions and Model Rules of European Contract Law,Munich: Sellier.##

0 تحلیل حقوقی اوراق مشارکت: اوراق مشارکت؛ اوراقی غیربازاری A LEGAL ANALYSIS TO PARTNERSHIP SECURITIES: PARTNERSHIP SECURITIES; NON-MARKET SECURITIES https://jlq.ut.ac.ir/article_69544.html 10.22059/jlq.2018.246871.1006967 0 همواره این سؤال در ذهن صاحب‌نظران وجود داشته است که آیا اوراق مشارکت توانسته‌اند جایگزین شایسته‌ای در بازار برای اوراق قرضه باشند؟ تحلیل حقوقی حاضر نشان می‌دهد که اوراق مشارکت جایگزینی برای اوراق قرضۀ مورد نیاز بازارند. با این حال، با وجود تفاوت‌های اساسی میان اوراق سهام و اوراق قرضه، اوراق مشارکت ترکیبی از اوراق سهام و اوراق قرضه‌اند. به‌عبارتی هم مزایای اوراق قرضه و هم مزایای اوراق سهام را دارا هستند، بدون اینکه از معایب هر یک از آنها سهمی برده باشند. ضمن اینکه مسائل حقوقی مربوط به مدیریت طرح موضوع این اوراق همچنین مسئولیت ناشی از این اوراق برای دارندۀ آن مورد توجه قانونگذار قرار نگرفته است. راهکار در نظر گرفته‌شده برای اوراق مشارکت اگرچه از نظر فقهی پذیرفته شده، از نظر حقوقی اقتصادی دچار خطاست، بنابراین این اوراق از نظر عملی و در بازار (در میان بخش خصوصی) قابل ‌پذیرش نبوده و مورد پذیرش و استفاده قرار نگرفته‌اند. در نتیجه، اوراق مشارکت نتوانسته‌اند جایگزین مناسبی برای اوراق قرضه باشند. 1 Always there has been this question in the minds of experts that whether the partnership securities (ouräghe moshärekat) have been able to substitute debentures in the market properly? Present legal analysis shows that partnership securities as a substitution for debentures are needed for the market. But despite fundamental differences between stocks and debentures, partnership securities are a compound of stocks and debentures. They have both the advantages of stocks and debentures without getting suffered from disadvantages of each of them. In addition, legal questions on management of the subject project of these securities as well as responsibility out of these securities for its holder has not been considered by the legislature. The mechanism considered for partnership securities although approved from the Islamic jurisprudential (fiqhi) view contains faults from the legal economy view. Therefore, such securities practically in the market, within the private sector, have not been acceptable so have not been accepted or used. As a result, partnership securities could not substitute debentures perfectly. 703 722 احد قلی‌زاده منقوطای Ahad Gholizadeh Manghutay دانشیار گروه حقوق دانشکدۀ علوم اداری و اقتصادی دانشگاه اصفهان Iran gholizadeh@ase.ui.ac.ir Partnership securities Stocks Debentures الف) فارسی##1. اسکینی، ربیعا (1388). «تأملاتی در خصوص ساختار و ماهیت حقوقی اوراق مشارکت مؤسسات و شرکت‌های دولتی و خصوصی»، فصلنامۀ مدرس علوم انسانی 4، ش 63، ص 18-1.##2. باریکلو، علیرضا (1387). «وضعیت شرط تضمین سود»، فصلنامۀ مطالعات حقوق خصوصی 38، ش 4، ص 110-89.##3. بازمحمدی، حسین (1389). «نقدی بر آیین‌نامۀ اجرایی انتشار اوراق مشارکت ارزی»، فصلنامۀ تازه‌های اقتصاد 8، ش 129، ص 92-88.##4. تنانی، محس ؛ حسین‌پور، امیرحسین (1394). «اوراق مشارکت؛ مباحث، مشکلات، ابهامات، نارسایی‌ها و پیشنهاداتی در جهت حل آنها»، فصلنامۀ پژوهش حسابداری 4، ش 4، ص 168-149.##5. جمالی، جعفر، و سهیلا نایبی (1394). «بطلان سود بدون عهده در بازارهای مالی اسلامی»، فصلنامۀ راهبرد 24، ش 76، ص 213-195.##6. حسن‌زاده سروستانی، حسین؛ یارسرشار، مهدی «مطالعۀ تطبیقی اوراق مشارکت منتشره در ایران و صکوک مشارکت»، تحقیقات مالی اسلامی 1، ش 3، ص 98-69.##7. ذوالفقاری، مهدی؛ سحابی، بهرام؛ سارنج، علی‌رضا؛ مهرگان، نادر (1393). «اوراق مشارکت ارزی قابل تبدیل به سهام»، اقتصاد اسلامی 14، ش 53، ص 125-99.##8. سلیمی، علیرضا (1391). «ضرورت توسعۀ اوراق بهادار اسلامی»، فصلنامۀ راهبرد 21، ش 65، ص 318-291##9. شعبانی، احمد؛ قلیچ، وهاب (1390). «قابلیت اوراق بهادار اسلامی در مهار تورم به‌عنوان ابزار سیاستی (مطالعۀ موردی: اوراق مشارکت، اجاره، مرابحه، و استصناع)»، اقتصاد اسلامی 11، ش 43، ص 158-127.##10. علیمرادی، محمد؛ سید نورایی، محمدرضا (1395). «بررسی و مقایسۀ رخداد پدیدۀ «قفل شدن در بدهی‌ها (debt overhang)» در اوراق مشارکت و اوراق قرضه»، مجلۀ اقتصاد و بانکداری اسلامی 5، ش 16، ص 133-121.##11. قلی‌زاده، احد (1393). «تحلیلی بر حقوق بخش تعاونی: بخش تعاونی؛ خیال، نه واقعیت»، فصلنامۀ مطالعات حقوق خصوصی 44، ش 3، ص 460-441.##12. موسویان، سید عباس؛ سروش، ابوذر (1390). «آسیب‌شناسی فقهی، اقتصادی و مالی انتشار اوراق مشارکت در ایران»، فصلنامۀ بورس اوراق بهادار، ش 15، ص 60-29.##13. میثمی، حسین؛ ندری، کامران (1394). «عملیات بازار باز با اوراق بهادار دولت و بانک مرکزی»، تحقیقات مالی اسلامی 5، ش 9، ص 154-119.##14. نظرپور، محمدتقی؛ ملاکریمی، فرشته (1394). «بررسی قرارداد مشارکت مدنی بانک مرکزی از دید قواعد فقهی»، فصلنامۀ اقتصاد اسلامی 15، ش 57، ص 166-137.##15. نظرپور، محمدتقی؛ مهدی خوش‌اخلاق (1392). «بررسی فقهی تضمین سرمایه در اوراق مشارکت»، اقتصاد اسلامی 13، ش 50، ص 130-111.##16. نظرپور، محمدنقی؛ سید عبدالله صادقی فدکی (1389). «بررسی ماهیت فقهی و حقوقی و سود علی‌الحساب اوراق مشارکت»، حقوق اسلامی، ص 119-91.##17. نوربخش، ایمان (1391). «پیشنهادهایی برای کارآمدی بیشتر اوراق مشارکت»، تازه‌های اقتصاد، ش 136، ص 38-36.##ب) خارجی##18. Abdul A.B., Shafi’I, and Rusni B. Hassan. (2014). “Saving and Current Account in the Context of Shari’ah Contract”, Arabian Journal of Business and Management Review (Nigerian Chapter) 1, No. 12, pp 8-17.##19. Abedifar, Pejman, Philip Molyneux & Amine Tarazi (2013). "Risk in Islamic Banking", Review of Finance 17, No. 6, pp 2035-2096.##20. Agha, Oliver (2009) “Islamic finance: Principle before Profit.” Berkely Journal of Middle eastern & Islamic Law 2, no. 1, pp 125-135.##21. Al-Amine, Muhammad, and Muhammad Al-Bashir. (2001). “The Islamic Bonds market: Possibilities and challenges.” International Journal of Islamic financial Services 3, No. 1, pp 1-18.##22. Al-Muharrami, Saeed, and Daniel C. Hardley (2013). Cooperatives and Islamic Banks: What Can They Learn from Each Other? International Monetary Fund.##23. Arjomandi, Amir (2011). Efficiency and Productivity in Iran’s Financial Institutions. Thesis, Wollongong: University of Wollongong.##24. Aron, Janine, and John Muellbauer (2014). Revised Estimates of Personal Sector Wealth for South Africa. Research, Oxford: University of Oxford.##25. Beck, Thorsten, Asli Demirguc-Kunt, and Ouarda Merrouche (2013). “Islamic vs. Conventional Banking: Business Model, Efficiency and Stability”, Journal of Banking & Finance 37, No. 2, pp 433-447.##26. Benhayoun, Nesrin, Ikram Chairi, Amina El Gonnouni, and Abdelouahid Lyhyaoui. (2014). “Islamic Banking Challenges Lie in the Growth of Islamic Economy Despite of the free Interest Loans Policy: Evidences from Support Vector Machine Approach”, ACRN Journal of Finance and risk Perspectives 3, No. 1,pp 19-31.##27. Black, Henry C. (1983). Black’s Law Dictionary. Minnesota: West Publishing Co.##28. El Qorchi, Mohammed. (2005). “Islamic Finance Gears Up”, Finance and development 42, No. 4, pp 46-52.##29. El-Hawary, Dahlia, Wafik Grais, and Zamir Iqbal (2007). “Diversity in the regulation of Islamic Financial Institutions”, The Quarterely Review of Economics and Finance 46, No. 5, pp 778-800.##30. Elsiefy, Elsayed. (2014). “Fundamental Requirements for Building an Islamic Venture Capital Model”, Accounting and Finance Research, pp 55-66.##31. Haiying, Ma, and Yike Yao (2014). “The Analysis on the Introduction of Islamic Financial Model in ethnic Region in Gansu, China.” International Journal of Financial Research 5, no. 1, pp 114-118.##32.Hassan, M. Kabir. (2006) .”The X-Efficiency in Islamic Banks”, Islamic Economic Studies 13, No. 2, pp 49-78.##33.Karafarin, Bank. (2010). Annual Report and Financial Statements, Annual, Tehran: Karafarin Bank.##34. Karim, Rifaat A.A. (2001). “International Accounting Harmonization, Banking regulation, and Islamic Banks”, The International Joutnal of Accounting 36, no. 2, pp169-193.##35. Marston, David, Ghisth Shabsigh, and Vasudevan Sundararajan. (1998). “Monetary Operations and Government debt Management under Islamic banking”, International Monetary Fund, pp 86-117.##36.McCall, Brian M. (2009). “It’s Just Secured Credit: The Natural Law Case in Defence of Some Forms of Secured Credit”, Indiana Law Review 43, No. 1, pp 7-45.##37. Muhammad, A.U., and M.G. Gulani. (2013) “Challenges Facing the Acceptability of Islamic Banking in Nigeria.” International Journal of Economic Development Research and Investment 4, No. 3, 30-41.##38. Porter, Paul A. (1952). “Defence Without Inflation, by Robert G. Hart”.” Indiana Law Journal 27, no. 2, pp 319-325.##39. Prentice, Robert A. (2008). “Stoneridge, Secrities Fraud Litigation, and the Supreme Court”, American Business Law Journal4, No. 45, pp 611-683.##40. Qadri, Shahzad Q. (2008). “Islamic Banking.” Business Law Today 17, No. 6, pp 1-5.##41. Rad, Abbas A., and Mohammad R. Eslami (2012). “Long run and short Run Effects of Monetary and Exchange Variables on Stock Prices in Iran”, International Journal of Economics and Finance Studies 4, No. 1, 1-10.##42. Rowntree, Lenore Ruth (1987). Innovations in the Law of Lending: A Study of the Participation Mortgage and a Proposal for Reform of the Law of Commercial Mortgages. Thesis, British Columbia: The University of British Columbia.##43. Singh, Jeet, and Preeti Yadav. (2013). “Islamic Banking in India – Growth and Potential”, International Journal of Marketing, Financial Services & Management Research 2, No. 4, pp 59-77.##44. Zaheer, S. (2013). Financial Intermediation and Monetary Transmission through Conventional and Islamic Channels. Thesis, Amsterdam: University of Amsterdam.##45. Zaman, M. Raquibuz, and Hormoz Movassaghi (2001). “Islamic Banking: A Performance Analysis”, Journal of Global Business 12, no. 22, pp 31-38.##46. Zaman, S.M. Hassan (1990). “Mudarabah in Non-Trade Operations”, JKAU: Islamic Econ. 2, pp 69-87.##47. Zouari, Zeineb & Mahmoud Sami Nabi (2013). Enhancing the Enforceability of Islamic Microfinance Contracts in OIC Countries. Munich: MPRA.##

0 شروط تحمیلی در قراردادهای حمل‌ونقل هوایی UNFAIR TERMS IN THE AIR TRANSPORTATION CONTRACTS https://jlq.ut.ac.ir/article_69545.html 10.22059/jlq.2018.226852.1006860 0 قراردادهای حمل‌ونقل هوایی، نوعی قرارداد مصرف محسوب میشود. با توجه به اینکه روزانه هزاران و حتی شاید میلیونها قرارداد حمل‌ونقل بین شرکت‌های هواپیمایی (به‌عنوان متخصص) و مسافران (به‌عنوان مصرف‌کننده) منعقد میشود، شناسایی شروط تحمیلی در قراردادهای مذکور که بیانگر سوء استفادۀ شرکت‌های هواپیمایی از قدرتشان است، ضروری به‌نظر میرسد. با توجه به اینکه برای مبارزه با شروط تحمیلی، علاوه‌بر شناسایی مصادیق شروط تحمیلی، انتخاب راهکار قانونی مناسب برای مقابله با آنها نیز لازم است، برخی کشورها به‌ویژه کشورهای عضو اتحادیۀ اروپا اقدام به حذف شروط تحمیلی در قرارداد و در برخی دیگر مبادرت به تعدیل شروط تحمیلی (و نه حذف آن) کرده‌اند. در این مقاله ابتدا به شناسایی شروط تحمیلی در قراردادهای حمل‌ونقل هوایی و سپس بررسی احکام مربوط به آن پرداخته میشود. 1 Air transportation contracts are those considered for numerous consumers. Given the point that thousands and even millions of daily transportation contracts between the airline companies (as the expert) and passengers (as a consumer) are placed, it seems necessary to identify the unfair terms in the contracts, which represents airlines abusing their power. It is also noteworthy that for fighting against the unfair terms, in addition to identifying the instances of the unfair terms, applying the appropriate legal strategy is also demanding. European Nation country members attempted to develop new strategies in order to fight against the unfair terms. The present study aimed to initially identify the unfair terms and then investigate their relevant provisions. 723 742 عباس کریمی Abbas Karimi استاد گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran abkarimi@ut.ac.ir خشایار اسفندیاری فر Khashayar Esfandiarifar دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه مفید قم Iran khashayar.esfandiari@yahoo.com Unfair terms Air transportation contract Invalidity of the unfair terms Amending the unfair terms الف) فارسی 1. الهیان، مجتبی؛ الهیان، محمدابراهیم (1392). «شروط غیرمنصفانه در قراردادهای بیمه و آثار آن از منظر فقه و حقوق ایران»، پژوهشهای فقهی، دورۀ 9، ش 1.##2. ساردویی نسب، محمد؛ کاظم‌پور، جعفر (1390). «مؤلفه‌های غیرمنصفانه بودن قرارداد»، مجلۀ حقوقی دادگستری، ش 75. 3. شیرودی، عبدالحسین (1381). «نظریۀ غیرمنصفانه و خلاف وجدان بودن شروط قراردادی در حقوق کامن‌لو با تأکید بر حقوق انگلستان، آمریکا و استرالیا»، مجلۀ مجتمعآموزشعالی قم، ش14.##4. کریمی، عباس (1381). «شروط تحمیلی از دیدگاه قواعد عمومی قراردادها»، مجلۀ پژوهشهای حقوقی، ش1.##ب) خارجی##5. Adlercreutz,(2009). ’The General Clause – Section 36 of the Swedish Contracts Act’, Med civilrätt som verksamhetsfält – Minnen och uppsatser##6. Bernitz, Ulf (1997). Swedish Standard Contracts Law and the EC Directive on Contract Terms, European Review of Private Law, Issue 2, vol.5##7. Consultation paper of Directorate-General for Energy and Transport. Directorate-General for Health and Consumer Protection,European Commission (2001). Airlines' Contracts With Passengers##8. Commission of the European Communities (1984). Unfair terms in contracts concluded with consumers, Bulletin of the European Communities, Supplement 1/84##9. Consumer Justice Enforcement Forum (2013). CoJEF newsletter, No.3##10. Guidance on the requirements of consumer law applicable to the sale and advertising of flights and holidays, 2013, P.19, available at: www.oft.gov.uk##11. Garrido, Mattias (2014). Unfair Contract Terms in European Contract Law , Master’s Thesis in European Union Law, UPPSALA Universiy##12.Howells, Geraint, Schulze, Reiner (2009). Modernizing And Harmonising Consumer Contract Law, Sellier .European Law Publishers Gmbh,Munich##13. J Calais-Auloy and F Steinmetz (2003). Droit de la consommation ,6th ed##14. Jeleby ,Hans (1995). Facts & Views on Nordic Consumer Policy: an anthology, Nordic Concil of Concumer Policies, Sweden 15. Lauren Willis, Consumer Contracts, Harvard Law School, 2013, Available at:Http://Hls.Harvard.Edu/Academics/Curriculum/Catalog/Index.Html?O=66097##16. Mommsen, T, Krueger, P, & Watson, A (1985).‘The Digest of Justinian’, (ed.), Univer-sity of Pennsylvania Press##17. Nuria Rodríguez (Senior Legal Officer) (2013). Air passengers’ rights in the EU, ECSC##18. Office of Fair Trading (2008). Unfair contract terms guidance (Guidance for the Unfair Terms in Consumer Contracts Regulations 1999).##19. Office of fair trading, Guidance on the requirements of consumer law applicable to the sale and advertising of flights and holidays, 2013, P.19, available at: www.oft.gov.uk and also at www.caa.co.uk##20. Pachl, Ursula, Rodríguez, Nuria (2013). Unfair terms in air transport contracts, CPC meeting Brussels##21. Rowan, Solene (2017). The new French law of contract. International & Comparative Law Quarterly##22. Requejo, Marta(2013). Unfair Terms in Low-Cost Airline Contracts: A Spanish Court Takes a Bold Step: http://conflictoflaws.net/2013/unfair-terms-in-low-cost-airline-contracts-a-spanish-court-takes-a-bold-step/##23. The Unfair Terms Commission issues: a Recommendation with broader implications than it may appear, February 2015, P.1. Available at: https://www.bryancave.com##24. The Law Commission And The Scottish Law Commission (2012). Unfair Terms in Consumer Contracts: a new approach?##25. Wilhelmsson, Thomas (1992). critical studies in private law: A Treatise on Need-Rational Principles in Modern Law, Springer Netherlands publishers##26. Weinrib, E J (1995).‘The Idea of Private Law’, HUP##27. http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:52000DC0248##

0 موضوع و ماهیت تعهد داور THE ISSUE AND NATURE OF ARBITRATOR'S OBLIGATION https://jlq.ut.ac.ir/article_69547.html 10.22059/jlq.2018.254382.1007016 0 داوری، شیوۀ جایگزین است که در آن داورِ بی‌طرف و منتخب خود طرفین در خارج از دادگاه در پی حل اختلاف است. در جریان داوری، داور بازیگر اصلی است و اوست که نهایتاً در خصوص اختلاف اتخاذ تصمیم می‌کند. مهم‌ترین تعهد داور در این کارزار التزام به حل واقعی اختلاف و احقاق عادلانۀ حق است و سایر تعهدات او فرع بر این تعهد اصلی است. ایجاد این تعهد مستلزم پذیرش داور است و با تحقق اختلاف و درخواست رسیدگی از جانب یکی از طرفین، داور مکلف به اجرای تعهدی است که با ارادۀ خویش پذیرفته است. نوشتار حاضر با طرح این سؤال که موضوع و ماهیت التزام داور به حل‌وفصل اختلاف چیست، با استفاده از روش کتابخانه‌ای و مراجعه به منابع داخلی و خارجی در پی تبیین برخی جوانب این تعهد از نظر حقوق تعهدات است. در این زمینه می‌توان گفت که تعهد داور به حل اختلاف در واقع التزام به صدور رأی است، این تعهد همانند سایر التزامات قراردادی باید معین و مقدور باشد و در مسیر اجرای آن داور همانند دادرس باید در پی کشف حقیقت باشد. 1 Arbitration is an alternative method in which the neutral and selected arbitrator of the parties outside the court seeks to resolve the dispute. In the course of arbitration, the arbitrator is the main actor and he is the one who ultimately decides on the dispute. The most important obligation of the arbitrator in this battle is to resolve the dispute, and his other obligations are in keeping with this main obligation. The establishment of this obligation requires the acceptance of the arbitrator and, if the dispute arises and the petition is handed down by one of the parties, the arbitrator is required to fulfill the obligation accepted by his will. The present paper deals with the question of the issue and nature of the arbitrator's obligation to resolve dispute. Using the library method and referring to internal and external sources, the present study seeks to clarify the legal aspects of the arbitrator's obligation from the obligations law view. In this regard, it can be argued that the arbitrator's obligation to resolve the disputes is in fact an obligation to the issuance of the award, it must be definite and possible and like the judge, arbitrator should seek the discovery of the truth. 743 759 عباس میرشکاری Abbas Mirshekari استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Iran mirshekariabbas1@yahoo.com محسن سلیمی Mohsen Salimi دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز Iran mohsensalimi68@gmail.com obligation Arbitrator Contract Dispute resolution الف) فارسی##1. السنهوری، عبدالرزاق احمد (1382). الوسیط فی شرح القانون المدنی الجدید، ترجمۀ محمدحسین دانش‌کیا و سید مهدی دادمرزی، قم: انتشارات دانشگاه قم.##2. امیرمعزی، احمد (1388). داوری بین المللی در دعاوی بازرگانی، تهران: دادگستر.##3. امینی، عیسی؛ منصوری، عباس (1397). «موجه و مدلل بودن رای داوری داخلی با نگاهی بر رویۀ قضایی»، فصلنامۀ پژوهش حقوق خصوصی، ش 22.##4. ایرانشاهی، علیرضا (1391). «معیار قابلیت داوری در اعمال نظارت قضایی بر رأی داوری تجاری بین‌المللی»، تحقیقات حقوقی، ش 58.##5. بازگیر، یدالله (1389). آرای دیوان عالی کشور در امور حقوقی-1، تهران: جاودانه.##6. تفرشی، محمدعیسی؛ مرتضوی، عبدالحمید (1388). «مطالعۀ تطبیقی تعهد به وسیله و به نتیجه در فقه، حقوق فرانسه و ایران»، پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، سال پنجم، ش 2.##7. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1389). حقوق تعهدات، تهران: گنج دانش.##8. __________________ (1378). مبسوط در ترمینولوژی حقوق، ج 4، تهران: گنج دانش.##9. جنیدی، لعیا (1376). نقد و بررسی قانون داوری تجاری بین‌المللی مصوب 1376، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.##10. خدابخشی، عبدالله (1395). حقوق داوری و دعاوی مربوط به آن در رویۀ قضایی، تهران: شرکت سهامی انتشار.##11. __________ (1393). مبانی فقهی آیین دادرسی مدنی و تاثیر آن در رویۀ قضایی، چ سوم، تهران: شرکت سهامی انتشار.##12. خدری، صالح (1393). «اصول دادرسی در داوری تجاری بین المللی»، فصلنامۀ مطالعات حقوق خصوصی، دورۀ 44، ش 4.##13. شعاریان، ابراهیم (1388). انتقال قرارداد، تبریز: فروزش.##14. شمس، عبدالله (1387). آیین دادرسی مدنی، دورۀ پیشرفته، ج 1، تهران: دراک.##15. شیروی، عبدالحسین (1393). داوری تجاری بین‌المللی، تهران: سمت.##16. صفایی، سید حسین (1393). قواعد عمومی قراردادها، ج 2، تهران: میزان.##17. کاتوزیان، ناصر (1393). حقوق مدنی نظریۀ عمومی تعهدات، تهران: میزان.##18. _________ (1391). قواعد عمومی قراردادها، ج 2، چ دوم، تهران: شرکت سهامی انتشار.##19. _________ (1390). قواعد عمومی قراردادها، ج 3، چ ششم، تهران: شرکت سهامی انتشار.##20. کریمی، عباس؛ پرتو، حمید رضا (1391). حقوق داوری داخلی، تهران: دادگستر.##21. لیو، جولیان دی ام؛ میستلیس، لوکاس ای؛ کرول، استفان ام (1391). داوری تجاری بین‌المللی تطبیقی، ترجمۀ محمد حبیبی مجنده، تهران: دانشگاه مفید.##22. مافی، همایون (1395). شرحی بر قانون داوری تجاری بین‌المللی، تهران: دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری.##23. محسنی، حسن (1389). ادارۀ جریان دادرسی مدنی، بر پایۀ همکاری و در چارچوب اصول دادرسی، تهران: شرکت سهامی انتشار.##24. ________ (1387). «عدالت آیینی: پژوهشی پیرامون نظریه‌های دادرسی عادلانه مدنی»، مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دورۀ 38، ش 1.##25. یوسف‌زاده، مرتضی (1393). آیین داوری، تهران: شرکت سهامی انتشار.##26. ____________ (1384). «کشف حقیقت یا فصل خصومت (آیین داوری، روش‌های حل‌وفصل اختلاف، سابقۀ تاریخی و علل رجوع به داوری)»، قضاوت، ش 35.##27. نهرینی، فریدون (1393). آیین دادرسی مدنی، مراجع قضایی و غیر قضایی و حدود صلاحیت آنها، ج 1، تهران: گنج دانش.##ب) خارجی##28. Berger, Mark, (2004). “Arbitration and Arbitrability: Toward an Expectation Model”, Baylor Law Review, Vol. 56.##29. Blackaby, Nigel, Partasides, Constantine and Redfern, Alan, (2015). Redfern and Hunter on International Arbitration, 6th edition, Oxford: Oxford University Press.##30. Born, Gary B, (2014). International Commercial Arbitration, 2nd edition, Chapter 13, Kluwer Law International.##31. Carter, James H, (1997). “Rights & Obligations of The Arbitrator”, Dispute Resolution Journal, Vol. 52, No. 1.##32. Cobb S, and Rifikin J, (1991). “Practice and Paradox: Deconstructing Neutrality in Mediation:, Law and Social Inquiry. No. 16.##33. Hill, Richard, (1998). “The Theoretical Basis of Mediation and Forms of ADR: Why They Work”, Arbitration International, Vol. 14, No. 2.##34. Onyema, Emilia, (2010). International Commercial Arbitration and Arbitrator's Contract, London: Routledge.##35. Rajah, V. K, (2016). W(h)ither Adversarial Commercial Dispute Resolution?, Arbitration International, No. 0.##36. Redfern, Alan and M. Hunter, (2004). Law and Practice of International Commercial Arbitration, Sweet and Maxwell.##37. Sutton, David St. John, Gill, Judith and Gearing, Matthew, (2017). Russell on Arbitration, London: Sweet & Maxwell.##38. Turner, Ray, (2005). Arbitration Awards: A Practical Approach, Wiley-Blackwell.##