دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53335

مقاله پژوهشی

مروری بر اسناد بین‌المللی نظام عام تحدید کلی مسئولیت در حقوق دریایی

ایزانلو

محسن

استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

درگاهی

رامین

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق تجاری اقتصادی بین‌المللی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

22 12 2014

44 4 477 494 15 09 2014 10 12 2014

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53335.html

مفهوم تحدید مسئولیت مالک کشتی در قرن یازدهم میلادی شناسایی شد و تا قرن نوزدهم در حقوق داخلی کشورها توسعه یافت. در قرن نوزدهم، با توجه به اهمیت حمل‌ونقل دریایی برای توسعۀ تجارت بین‌المللی و تعارض قوانین در حمل‌ونقل دریایی بین‌المللی، نیاز به یکسان‌سازی مقررات مربوط به حمل‌ونقل دریایی بین‌المللی، به‌ویژه قواعد مربوط به تحدید مسئولیت احساس می‌شد. اولین گام در جهت یکسان‌سازی قواعد بین‌المللی تحدید مسئولیت با تصویب کنوانسیون 1924 برداشته شد، اما این کنوانسیون با اقبال چندانی رو‌به‌رو نشد. برخلاف کنوانسیون 1924، جامعۀ کشتی‌رانی از کنوانسیون‌های 1957 و 1976 در خصوص تحدید مسئولیت مالکان کشتی، استقبال گسترده‌ای کرد. جمهوری اسلامی ایران در تیر 1393 به کنوانسیون 1976 ملحق شده است؛ درحالی که مقررات قانون دریایی در باب تحدید مسئولیت همچنان ملهم از کنوانسیون 1957 است. در این مقاله پس از بررسی روش‌ها و نظام‌های تحدید مسئولیت، سعی خواهد شد تا ضمن معرفی اسناد یادشده، مقررات کنوانسیون‌های مربوط به نظام عام تحدید مسئولیت در حقوق دریایی (شامل کنوانسیون‌های مصوب 1924، 1957 و 1976)، سیر تحول آن‌ها و همچنین وضع حقوق ایران در این زمینه به اجمال بررسی شود.

تحدید مسئولیت تقصیر عمدی و غیرقابل بخشایش دعاوی مشمول تحدید مسئولیت کنوانسیون‌های بین‌المللی مسئولیت مالک کشتی

منابع و مآخذ الف) فارسی:

ابوعطا، محمد (1390)، دعوا علیه مال، فصلنامه حقوق دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، دورۀ 40، شمارۀ 4، ص20-1

امید، هوشنگ (1353). حقوق دریایی، جلد 2، مدرسۀ عالی بیمه تهران.

توازنی‌زاده، عباس (1386)، انصراف از معاهدات بین‌المللی و پذیرش ضمنی اصلاحیه‌های آن در نظام حقوقی ایران، مجلس و راهبرد، شمارۀ 56، ص 124-85

Baughen, S. (2009). Shipping law. Fourth Edition London: Routledge-Cavendish

Berlingieri, F. (2014). International Maritime Conventions: (Volume 1): The Carriage of Goods and Passengers by Sea, Informa Law from Routledge

Berlingieri, F., (ed.). (2000). The travaux préparatoires of the LLMC Convention, 1976 and of the Protocol of 1996. Antwerpen: Comité Maritime Internat

Boal, A. M. (1978). Efforts to Achieve International Uniformity of Law Relating to the Limitation of Shipowners' Liability. Tul. L. Rev., 53, 1277.

Cheka, C. N. (1987). Conduct Barring Limitation. J. Mar. L. & Com., 18, 487.

CMI. (2013). Status of the ratifications of and accessions to the Brussels International Maritime Conventions, CMI Yearbook 2013, p. 598.

Donovan, J. J. (1978). Origins and Development of Limitation of Shipowners' Liability. Tul. L. Rev., 53, 999.

Griggs, P. (1997). Limitation of liability for maritime claims: the search for international uniformity. Lloyd's Maritime and Commercial Law Quarterly.

Griggs, P., Williams, R., & Farr, J. (2005). Limitation of liability for maritime claims. Fourth Edition, London: LLP.

Hare, J. (2004). Limitation of Liability: A Nigerian Perspective, the eighth annualMaritime Seminar for Judges in Nigeria.

Lowndes, R., Rudolf, G. R., & Cooke, J. H. S. (2008). Lowndes and Rudolf, The law of general average and The York-Antwerp rules. London: Sweet & Maxwell.

Mandaraka-Sheppard, A. (2013). Modern Maritime Law (Volume 1): Jurisdiction and Risks. Hoboken: Taylor and Francis. pp. 425

Mandaraka-Sheppard, A. (2013). Modern Maritime Law (Volume 2): Managing risks and liabilities. Hoboken: Taylor and Francis. pp. 1019

Martin, E., & Law, J. (2013). A dictionary of law (online). Oxford: Oxford University Press.

Martínez, G. N. A. (2011). Limitation of liability in international maritime conventions. London: Routledge.

Miribel, Stéphane. (2011). Conception subjective de la faute inexcusable, limitation accordée, Droit Maritime Français (DMF), n°722, p.155.

Miribel, Stéphane. (2014). Laisser son navire sous tension à la borne du quai pendant son absence ne constitue pas une faute inexcusable/faute de témérité, Droit Maritime Français (DMF), n° 763.

Özçayir, Z. O. (1998). Liability for oil pollution and collisions, LLP, London

Paulette Veaux-Fournerie, Daniel Veaux et Barham Touré. (2004). COMMERCE MARITIME . - Responsabilité du transporteur -Régime interne: règles de fond, fasc 1266, JCI Transports (lexisnexis.fr).

Rein, A. (1978). International variations on concepts of limitation of liability. Tul. L. Rev., 53, 1259.

Reynolds, B. W., & Tsimplis, M. N. (2012). Shipowner's limitation of liability. Kluwer Law International.

Sweeney, J. C. (2001). Limitation of Shipowner Liability: Its American Roots and Some Problems Particular to Collision. J. Mar. L. & Com., 32, 241.

Tetley, W. (2002). International maritime and admiralty law. Cowansville, Quebec: Éditions Y. Blais.

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53336

مقاله پژوهشی

مطالعۀ راهبری شرکتی بیمه در حقوق ایران

باقری

محمود

دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

ساردویی نسب

محمد

استادیار دانشکدۀ حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران

موسوی

مهدی

دانش آموختۀ دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران (پردیس فارابی)

22 12 2014

44 4 495 514 25 06 2013 30 11 2013

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53336.html

نظارت بر بیمه در همۀ کشورها با هدف توسعه و تکامل کارکردهای بیمه و حفظ سلامت بازار بیمه صورت می‌گیرد. البته نحوه و حیطۀ اعمال نظارت در هر کشوری با توجه به مقتضیات زمان و سازوکارهای قانونی و متناسب با فرایند توسعۀ ملی هر کشور متفاوت است. جایگاه و نقش بیمه در ایجاد امنیت و تداوم فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی و گسترش عدالت اجتماعی و رفاه عمومی از اهمیت زیادی برخوردار است؛ مهم‌ترین روش و ابزار برای تحقق نظارت بر شرکت‌های بیمه، ایجاد و پیاده‌سازی نظام راهبری شرکتی در شرکت‌های بیمه است که چنین امری مستلزم وجود زیرساخت‌های قانونی و حقوقی است. این مقاله در صدد است برای اولین بار به مطالعۀ اهم قوانین مرتبط با راهبری شرکتی بیمه در حقوق ایران بپردازد.

ذی‌نفعان راهبری شرکتی سهام‌داران شرکت بیمه نظارت هیئت مدیره

الف) فارسی:

آیین‌نامۀ مربوط به اندوخته و ذخایر قانونی مؤسسات بیمه ثبت‌شده در مناطق آزاد مصوب 1382.

آئین نامه سرمایه‌گذاری مؤسسات بیمه مصوب 1388.

آیین‌نامۀ اندوخته‌های قانونی مؤسسات بیمه مصوب 1388.

آیین‌نامه نحوۀ محاسبه و نظارت بر توانگری مالی مؤسسات بیمه مصوب 1390.

آیین‌نامه حمایت از حقوق بیمه‌گذاران، بیمه‌شدگان و صاحبان حقوق آنها مصوب 1391.

آیین‌نامه اکچوئر رسمی بیمۀ مصوب 1391.

آیین‌نامۀ نظام راهبری شرکتی بورس اوراق بهادار تهران مصوب 1386.

اعرابی، محمد و همکاران (1390)، جایگاه اصول حاکمیت شرکتی در شرکت‌های بیمه، مجلۀ پژوهش‌های مجلس، شمارۀ 65.

بنویدی، مجید (1390)، لزوم برقراری حاکمیت شرکتی در صنعت بیمه، مجموعه مقالات هجدهمین همایش ملی و چهارمین همایش بین‌المللی بیمه و توسعه، تهران: پژوهشکدۀ بیمه.

حساس یگانه، یحیی (1384)، مبانی نظری حاکمیت شرکتی، ماهنامۀ حسابدار، شمارۀ 20.

سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، دستور‌العمل نظام راهبری شرکتی سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، امیدوار، علیرضا (مترجم)، (1391)، تهران، نشر گندمان.

حساس یگانه، یحیی (1386)، حاکمیت شرکتی در شرکت‌های دولتی، مجلۀ حسابدار، شمارۀ 190.

شمس احمدی، منصور (1384)، آیین‌نامۀ بورس، مجلۀ حسابدار، شمارۀ 166.

قانون تجارت مصوب 1311.

قانون تأسیس بیمۀ مرکزی ایران و بیمه‌گری مصوب 1350.

16. قانون اساسنامۀ شرکت‌های بیمه مصوب 1368.

ب) انگلیسی:

Abu Masdoor, K. (2011). Ethical Theories of Corporate Governance, International Journal of Governance, (1): 1-9.

Chorofas, D., (2007), Strategic Bussiness Planning for Accountants, London, CIMA Publishing.

Claessens, S. (2003). Corporate Governance and Developement. Focus.

4. Corcoran, T. (2008, September 18). Guess Who Killed AIG?" Financial Post.

Diamond, Douglas W. and Robert E. Verrecchia, (1991), Disclosure, Liquidity, and the Cost of Capital, Journal of Finance, 46 (4), 1325–1359.

Foley, J. (2009). The Ultimate Cause of AIG's Problems, New York: Forbes.

Freeman, R. E. (1984). Strategic Management: A Stakeholder Approach. London: Pitman.

Gregory, Holly J. & Marsha E. Simms. (1999). Corporate Governance: What It Is and Why It Matters? 9th International Anti-Corruption Conference, 10-15 October 1999, (pp. 1-20). Durban, South Africa.

Hermalin, B. E. & Weisbach, M.S., (2007). Transparency and Corporate Governance. Yale Law School, 1-27.

International Association of Insurance Supervisors, (2011), Insurance Core Principles, Standards, Guidance and Assessment Methodology.

Jensen, M., and W. Meckling. (1976). Theory of the Firm: Managerial Behavior, Agency Costs and Ownership Structure. Journal of Financial Economics, 3: 305-360.

Jokipii, A, (2010), Determinants and Consequences of Internal Control in Firms: A Contingency Theory Based Analysis, Journal of Management & Governance, Volume 14, pp 115-144.

Kose, John, and L. Senbet. (1998). Corporate Governance and Board Effectiveness. Journal of Banking and Finance, 22: 371-403.

Mc Nulty, T. and A. Pettigrew. (1984). Strategists on the Board. Studies, 20 (47-74).

Monks, R. and N. Minow. (2004). Corporate Governance. Cambridge: Blackwell Business.

Ross, S. (1973). The Economic Theory of Agency: Principal's problem. American Economic Review, 63 (134-139).

Surya, Indra & Ivan Yustiavandana. (2006). Penerapan Good Corporate Governance. Jakarta: Kencana.

Trowbridge, C. L. (1989). Fundamental Concepts of Actuarial Science. New York: Actuarial Education and Research Fund.

Wheeler, D., Colbert, B. & Freeman, R.E., (2003). Focusing on Value: Reconciling Corporate Socialy, Sustanibility and a Stakeholder Approach in a Network World. Journal of General Management, 28 (1-28).

http://www.bimehnews.ir/NewsView.asp?ID=2838

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53337

مقاله پژوهشی

تحقیق محلی با تراضی اصحاب دعوا بر مطلعان (تحلیل مادۀ 253 ق.آ.د.م.)

حسن زاده

مهدی

دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه قم

22 12 2014

44 4 515 526 05 03 2013 19 10 2014

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53337.html

در مادۀ 253 ق.آ.د.م. اعلام شده است طرفین می‌توانند اشخاصی را برای کسب اطلاع در محل، معرفی و به آنچه آن‌ها اظهار می‌کنند تراضی نمایند. تراضی موضوع این ماده از نظر موضوع، شکل، ماهیت، اعتبار و اثر، نیاز به مطالعه و بررسی دارد تا مشخص شود تحقیق محلی موضوع این ماده با تحقیق محلی که همراه چنین توافقی نیست، چه تشابه و تفاوت‌هایی دارد. در این بررسی برآنیم تا ثابت کنیم تراضی موضوع مادۀ یادشده، اعلام آمادگی قبلی طرفین نسبت به تأیید اظهارات مطلعان معرفی‌شده است. این آمادگی قبلی می‌تواند به صورت کتبی یا شفاهی اعلام شود و بدون آنکه ماهیتی غیر از تحقیق محلی برای تحقیق موضوع این ماده ایجاد نماید، می‌تواند زمینۀ اقرار بعدی اصحاب دعوا را فراهم سازد یا در ارزیابی تحقیق محلی به‌عنوان امارۀ قضایی از سوی قاضی مؤثر باشد.

امارۀ قضایی تحقیق محلی تراضی گواهی مطلعان

الف) فارسی:

1. امامی، سید حسن (بی‌تا)، حقوق مدنی، ج‌6، چاپ پنجم، تهران، انتشارات ابوریحان.

2. حمیتی واقف، احمدعلی (1387)، ادلۀ اثبات دعوی، چاپ اول، تهران، نشر حقوقدان.

3. صدرزاده افشار، سید محسن (1385)، ادلۀ اثبات دعوی در حقوق ایران، چاپ چهارم، بی‌جا، مرکز نشر دانشگاهی.

4. مدنی، سید جلال‌الدین (1375)، آیین دادرسی مدنی، ج‌2، چاپ چهارم، تهران، گنج دانش.

5. مهاجری، علی (1380)، شرح قانون آیین دادرسی مدنی، ج‌2، چاپ اول، تهران، کتابخانه گنج دانش.

ب) عربی

6. الحلی، ابوالقاسم نجم الدین جعفر بن الحسن (المحقق الحلی) (1415)، شرایع الاسلام فی مسائل الحلال و الحرام، ج‌4، الطبعه الاولی، بی‌جا، مؤسسۀ المعارف الاسلامیه.

7. الحلی، ابوالقاسم نجم الدین جعفر بن الحسن (المحقق الحلی) (بی‌تا)، المختصر النافع فی فقه الامامیه، بی‌چا، مصر، دارالکتاب العربی.

8. الحلی، الحسن بن یوسف بن مطهر (العلامه الحلی) (بی‌تا)، قواعد الاحکام، ج‌2 (دو جلد در یک مجلد)، چاپ سنگی، قم، منشورات الرضی.

9. الرشتی، میرزا حبیب‌الله (1401)، کتاب القضاء، ج‌1، بی‌چا، قم، مطبعه الخیام.

10. الطباطبایی، السید علی (1404)، ریاض المسائل فی بیان الاحکام بالدلائل، ج‌2، چاپ سنگی، قم، مؤسسۀ آل‌البیت(ع).

11. الطباطبایی الیزدی، السید محمد کاظم (1378)، العروه الوثقی، ج‌3، بی‌چا، طهران، مطبعه الحیدری.

12. الطوسی، ابی جعفر محمد بن الحسن بن علی (الشیخ الطوسی) (بی‌تا)، المبسوط فی فقه الامامیه، ج‌8، بی‌چا، بی‌جا، المکتبه المرتضویه لاحیاء الآثار الجعفریه.

13. المکی العاملی، شمس‌الدین محمد بن جمال‌الدین (الشهید الاول) (1368)، اللمعه الدمشقیه فی فقه الامامیه، چاپ دوم، قم، دارالفکر.

14. النجفی، الشیخ محمد حسن (1400)، جواهر الکلام فی شرح شرایع الاسلام، ج‌41، الطبعه السادسه، تهران، دارالکتب الاسلامیه.

15. النراقی، المولی احمد (1405)، مستند الشیعه فی احکام الشریعه، ج‌2، بی‌چا، قم، منشورات مکتبه آیه الله العظمی المرعشی النجفی.

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53338

مقاله پژوهشی

اصول دادرسی در داوری تجاری بین المللی

خدری

صالح

دانش آموخته دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

22 12 2014

44 4 527 543 12 05 2013 29 09 2013

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53338.html

تحقق دادرسی منصفانه مستلزم رعایت اصول دادرسی در رسیدگی توسط دادگاه‌هاست. ازآنجا که داوری قضاوت شمرده می‌شود، در داوری نیز باوجود غیر‌تشریفاتی بودن رسیدگی، داور یا هیئت داوری ملزم به رعایت اصول دادرسی‌ است. فقدان هرگونه جانبداری ناروا از یکی از طرفین و ترافعی بودن رسیدگی از اصولی است که داور مکلف به رعایت آن‌هاست. استقلال، بی‌طرفی و مساوات در رفتار داور با طرفین از ارکان عدم جانبداری در رسیدگی داوری ‌است. ابلاغ مناسب و اعطای فرصت دفاع، عناصر تحقق اصل ترافعی بودن رسیدگی داوری هستند. در این پژوهش چگونگی رعایت اصول دادرسی در رسیدگی داوری بررسی و تحلیل خواهد شد.

ابلاغ مناسب استقلال اعطای فرصت دفاع بی‌طرفی داوری رسیدگی ترافعی مساوات در رفتار با طرفین

الف) فارسی:

1. دهخدا، علی‌اکبر (1377)، فرهنگ لغت،انتشارات دانشگاه تهران.

2. جعفریان، منصور (1373)، «تأملاتی بر لایحۀ داوری تجاری بین‌المللی»، مجلۀ مجلس و پژوهش، شمارۀ 2.

3. جنیدی، لعیا (1387)، «نقد و بررسی قانون داوری تجاری بین‌المللی»، انتشارات دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، چاپ اول.

4. جنیدی، لعیا(1376)، قانون حاکم در داوریهای تجاری بین‌المللی،تهران، نشر دادگستر، چاپ اول.

5. خلیلیان، سید خلیل (1382)، دعاوی حقوقی ایران و امریکا مطرح در دیوان داوری لاهه، شرکت سهامی انتشار، تهران، چاپ اول.

6. شمس ، عبدالله (1386)، آئین دادرسی مدنی، نشر دراک، جلد 2.

7. کاکاوند، محمد (1387)، جرح داوران دیوان داوری دعاوی ایران– ایالات متحده، تهران، نشر شهر دانش، چاپ دوم.

8. کریمی، عباس (1386)، آئین دادرسی مدنی، نشر مجد، چاپ اول.

9. غمامی، مجید و محسنی، حسن (1385)، «اصول تضمین‌کنندۀ عملکرد دموکراتیک در دادرسی و اصول مربوط به ویژگی‌های دادرسی مدنی»، مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، شمارۀ 74.

10. معین، محمد (1371)، فرهنگ فارسی معین(متوسط)، مؤسسه انتشارات امیرکبیر.

11. نیکبخت، حمیدرضا (1388)، داوری تجاری بین‌المللی «آیین داوری»، ناشر: مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی.

عربی:ب)

12. عاملی، زین‌الدین بن نورالدین معروف به شهید ثانی (1412)، الروضه البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، جلد سوم، دارالعالم الاسلامی، بیروت.

13. موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم (1385)، فقه القضا، منشورات مکتبه امیرالمؤمنین، چاپ اول، قم.

14. نجفی، محمدحسن (1416)، جواهرالکلام، ج 40 دارالکتب الاسلامی.

ج) انگلیسی:

15. Binder, Peter (2003) Italian Arbitration in International, Handbook on Commercial Arbitration,Http://www.bing.Com.

16. Born, Gary, (2009) International commercial arbitration, 3rd edition, Kluwer Law International. New York.

17. Caron, D. Caplan, L. & M,London (2009), Pellonpää, M. The UNCITRALArbitrationRules: A Commentary Oxford University Press.

18. )Lieberman, .2004, p, 226).

19. )Lieberman, .2004, p, 226).Fouchard, Gaillard, and Goldman (1999), International Commercial Arbitration, Hague, Kluwer Law International.

20. Hornle, Julia (2009) Cross-border Internet Dispute Resolution,Cambridge University press, London,

21. Jaksic. Aleksandar (2002) Arbitration and Human Rights,Publisher: Peter Lang Pub Inc.

22. Jarroson, Charles (2006) “L’arbitrage et la Convention européenne des droitsdel’homme,” Revue de l’arbitrage, www.landrove.ch/pdf/ECHR

23. Lieberman, Seth, H. Something’s Rotten in the State of Party-Appointed Arbitration: Healing ADR’s Black Eye That Is Non-neutral Neutrals, 5 Cardozo Journal of Conflict Resolution, Yeshiva University, 2004, available at: (https://litigation-essentials. lexisnexis. com/webcd)

24. Liebscher, Christoph (2003) The Healthy Award - Challenge in International Commercial Arbitration Kluwer Law International; 1 edition

25. Schultz, T. Kaufmann-Kohler, D Langer, V Bonnet, Online Dispute Resolution (2004) www..edu/.palmitar/Courses.

26. Shiner, Roger, A,) 1999 ( Law and Morality, Oxford University Press.

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53339

مقاله پژوهشی

ارزیابی شیوه‌های تعیین خسارت در چارچوب قواعدحقوقی؛ نگاهی بر دعاوی بین‌المللی نفت و گاز

داراب پور

مهراب

دانشیار گروه حقوق دانشگاه شهید بهشتی

علیخانی

محمد

دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی

22 12 2014

44 4 545 563 26 02 2014 04 10 2014

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53339.html

حق طرح دعوی برای مطالبۀ خسارت و حتی استحقاق دریافت خسارت، به معنای دریافت قطعی خسارت نیست. گاهی شیوۀ ارزیابی، میزان خسارت قابل مطالبه را بسیار کاهش می‌دهد. بنابراین، همیشه پس از موضوع استحقاق برای جبران خسارت، بحث ثانوی ارزیابی آن، به‌ویژه در دعاوی بین‌المللی ملی کردن، از جمله مصادرۀ دارایی‌های شرکت‌های بین‌المللی نفتی، ظهور پیدا می‌کند. زیان‌دیدگان در پی افزایش و عاملان زیان در صدد کاهش آن برمی‌آیند. گاهی در ارزیابی‌ها قضیۀ هستی و نیستی خسارت برای شرکت‌های اطراف دعاوی مطرح می‌شود. همین امر باعث می‌‌گردد تا در این پژوهش برای حصول راه حلی عادلانه و منصفانه در خسارات، بر اساس فاکتور‌های موجود و رویه‌های داوری، شیوه‌های ارزیابی تحلیل شود و طرفین دعوی نیز با توجه به مزایا و معایب شیوه‌های مختلف ارزیابی بتوانند دورنمای روشن‌تری را از نتایج دیوان داوری به‌دست آورند.

: دعاوی بین‌المللی شیوه‌های ارزیابی خسارت قواعد حقوقی جبران خسارت مصادرۀ اموال و قراردادها نفت و گاز

الف) فارسی:

داراب‌پور، مهراب (1379)، مطالعۀ تطبیقی ایفای عین تعهد، مجلۀ تحقیقات حقوقی دانشگاه شهید بهشتی، شمارۀ 30-29.

داراب‌پور، مهراب و غنی‌زاده بافقی، مریم (1391)، فلسفۀ قاعدۀ مقابله با خسارت، مجلۀ تحقیقات حقوقی دانشگاه شهید بهشتی، شمارۀ 57.

داراب‌پور، مهراب (1391)، قواعد عمومی حقوق تجارت و معاملات بازرگانی، چاپ اول، انتشارات جنگل.

داراب‌پور، مهراب (1391)، خسارات تنبیهی، مجلۀ دانشگاه علوم قضایی.

صفایی، سید حسین (1389)، حقوق مدنی، جلد دوم، قواعد عمومی قراردادها، چاپ یازدهم، نشر میزان.

کاتوزیان ناصر (1387)، حقوق مدنی، قواعد عمومی قراردادها، جلد چهارم، چاپ پنجم، انتشارات شرکت سهامی انتشار.

موحد، محمدعلی (1384)، درس‌هایی از داوری‌های نفتی، ملی کردن و غرامت، چاپ اول، نشر کارنامه.

ب) خارجی:

Aaron Larson, 2011, Damage evaluation and assessment.

Abdala, Manuel A., 2009, Key Damage Compensation Issues in Oil and Gas International Arbitration Cases, American University International Law Review, Volume 24, Issue 3.

Abdala, Manuel A., Spiller, Pablo T. and Sebastian Zuccon, 2007, Chorzow's Compensation Standard As Applied In ADC v. Hungary, Oil, Gas and Energy Law Intelligence, Vol. 5, Issue. 3.

Abdala, Manuel A., Spiller, Pablo T., 2007, Damage Valuation of Indirect Expropriation in International Arbitration Cases, Oil, Gas and Energy Law Intelligence, Vol. 5, Issue. 3.

Alqurashi, Zeyad A., 2005, International Oil & Gas Arbitration, OGEL Special Study-Vol. 3.

Bishop, R. Doak, and Crawford, James and Reisman, W. Michael, 2005, Foreign Investment Disputes Cases, Material and Commentary, Kluwer Law International.

C.F.Amerasinghe, 1993, Some Aspects of the Quantum of Compensation Payable Upon Expropriation, American Society International Law Proceedings.

Deutsch, Richard D., 2007, An ICSID Tribunal Values Illegal Expropriation Damages from Date of the Award: What Does This Mean for Upcoming Expropriation Claims? A Case note and Commentary of ADC v. Hungary, Oil, Gas and Energy Law Intelligence, Vol. 5, Issue. 3.

Hickey, Denys, 2012, Damages in Oil & Gas Arbitrations, Sixth Regional Arbitration Institutes Forum Conference, Bali, Indonesia.

Knull III, William H, Scott T Jones, Timothy J Tyler and Richard D Deutsch, 2007, Accounting for Uncertainty in Discounting Cash Flow Valuation of Upstream Oil and Gas Investments, Journal of Energy & Natural Resources Law, Vol. 25, No. 3.

Kantor, Mark, 2007, Valuation for Arbitrators: Uses and Limits of the Adjusted Book Value Method in Energy-Related Disputes, Oil, Gas and Energy Law Intelligence, Vol. 5, Issue. 3.

McGregor, Harvey, 2003, McGregor on Damages, Sweet & Maxwell, London.

McKendrick, Ewan, 2005, Contract Law, Oxford University Press.

M.Sornarajah, 2007, The International Law on Foreign Investment, Second Edition, Cambridge University Press.

Ribeiro, Robert, 2005, Commercial Litigation: Damages and Other Remedies for Breach of Contract, Thorogood Publishing Ltd.

Reisman, W. Michael and Sloane, Robert D., 2004, Indirect Expropriation and its Valuation in the BIT Generation, Faculty Scholarship Series. Paper 1002.http://digitalcommons.law.yale.edu/fss_papers/1002S.

Ronen Avraham, Zhiyong Liu, 2009, Private information and the option to not sue: A Re-evaluation of contract remedies, University of Texas Law, Law and Econ Research Paper no. 178.

Saidov, Djakhongir, 2008, The Law of Damages in International Sales, The CISG and other International Instruments, Hart Publishing.

Senechal, Thierry, 2007, Dealing with Uncertainty: Discounted Cash Flow (DCF) Versus Adjusted Present Value (APV), Oil, Gas and Energy Law Intelligence, Vol. 5, Issue. 3.

Serkin, Christopher, 2005, The Meaning Of Value: Assessing Just Compensation For Regulatory Takings, Northwestern University Law Review, Vol. 99, No. 2.

Street, Harry, 1962, Principles of the Law of Damages, Sweet & Maxwell, London.

Yves Derains, Richard H Kreindler, 2006, Evaluation of Damages in International Arbitration, Dosseirs of the ICC Institute of world business law, international chamber of commerce, the world business organization.

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53340

مقاله پژوهشی

تحلیل حقوقی قاعدۀ اصل سند در دنیای مجازی

ساورایی

پرویز

استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی

22 12 2014

44 4 565 579 28 04 2014 18 10 2014

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53340.html

بر اساس «قاعدۀ اصل سند»، وقتی سندی به عنوان دلیل ابراز می‌گردد، اصل سند (نه کپی آن) باید ارائه شود. نظر به اینکه تلقی سند الکترونیک به‌مثابه اصل به سبب ماهیت آن دشوار است، قاعدۀ یادشده در بسیاری از کشورها لغو شده است. مقررات نمونۀ آنسیترال و همچنین قانون تجارت الکترونیک ایران با پیش‌دستی در این خصوص مشکل را حل کرده‌اند؛ با تصریح به این امر که ارزش اثباتی داده‌پیام را صرفاً به این دلیل که در شکل اصلی خود نمود نیافته است، نمی‌توان رد کرد.

داده‌پیام سند الکترونیک قاعدۀ اصل سند قاعدۀ بهترین دلیل

الف) فارسی:

1. قانون تجارت الکترونیک، 1382.

2. آریا، ناصر (1372)، فرهنگ اصطلاحات کامپیوتر و شبکه‌های کامپیوتری، تهران، مرکز تحقیقات تخصصی حسابداری و حسابرسی.

3. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1378)، مبسوط در ترمینولوژی حقوق، چاپ اول، گنج دانش، جلد اول.

4. مدنی، سید جلال‌الدین (1370)،ادلۀاثباتدعوا، چاپ اول٬ گنج دانش.

5. نیوتن، هری، فرهنگ تشریحی کامپیوتر، شبکه، اینترنت و اصطلاحات ارتباطات، مترجم: مهدوی، محمدحسن (1383)، چاپ اول، تهران، خانۀ نشر هزاره.

ب) خارجی:

- Documents

1 - Federal Rules of Evidence (As amended Apr. 26, 2011, eff. Dec. 1, 2011)

2 - Harmonization of ICT Policies, (2011), Legislation and Regulatory Procedures in the Caribbean (HIPCAR), Establishment of Harmonized Policies for the ICT Market in the ACP Countries, Electronic Evidence: Assessment Report, ITU.

3 - Law Reform Commission, Dublin, (2009), FIRST PUBLISHED, DOCUMENTARY AND ELECTRONIC EVIDENCE.

4 - Public Record Office Victoria, (2010), Evidence and Electronic Public Records, Advice to Victorian Agencies, Advice 21 (The Advice provides general information to Victorian government agencies about the record keeping implications of the Evidence Act 2008).

5 - State of New South Wales, the Department of Attorney General and Justice, (2011), A Handbook for Justices of the Peace in New South Wales, (Appendix, Ruling 001 & 002, Certifying a Copy of a Document, When the Original is in Electronic Form), Sydney.

6 – The Law Commission, (Advice from the Law Commission), (2001), Electronic Commerce: Formal Requirements in Commercial Transactions. http://www.lawcom.gov.uk

7 - United Nations Commission on International Trade Law (UNCITRAL), (1996), The Model Law on Electronic Commerce.

8 - United Nations Commission on International Trade Law, (1999), UNCITRAL Model Law on Electronic Commerce with Guide to Enactment 1996, New York.

-Books and articles

1 - Aubry et Rau, (1958), Cours de Droit Civil Francais, T. 12, Paris.

2 - Black, Henry Campbell, (1979), Black's Law Dictionary, West Publishing Company.

3 - Chasse, Ken, (2007), Electronic Records as Documentary Evidence, 6 Canadian Journal of Law and Technology.

4 - Chissick, M., and Kelman, A., (2000), Electronic Commerce Law and Practice, Sweet & Maxwell.

5 - Ellis Wild, Susan (Editor), (2006), Webster’s New World Law Dictionary, John Wiley & Sons.

6 - Goode, Steven, (2009-2010), The Admissibility of Electronic Evidence, Vol. 29 No 1 Rev. Litig.

7 - Mason, Stephen, (2009), Electronic Evidence and the Meaning of Original, Amicus Curiae Issue 79 Autumn.

8 - Nance, Dale A., (1987-1988), The Best Evidence Principle 73 Iowa Law Review.

9 - Storm, Peter M., (1984), Comments, Admitting Computer Generated Records: A Presumption of Reliability, The John Marshall Law Review, Vol. 18:115.

- Aguimatang v. California State Lottery, 234 Cal. App. 3d 769, 798.

- Forbes v Samuel, [1913] 3 KB 706.

- Jack R. Lorraine and Beverly Mack v. Markel American Insurance Company, Civil Action No. PWG-06-1893, heard in the United States District Court for the District of Maryland.

- Laughner v. State, 769 N.E.2d 1147 (Ind. Ct. App. 2002).

- Lorraine v. Markel American, 241 F.R.D. 534 (D. Maryland 2007).

- Omychund v. Barker (1745) 1 Atk, 21, 49; 26 ER 15, 33.

- R v. Daye, [1908] 2 KB 333.

- R. v. Bell and Bruce (1982), 35 O.R. (2d) 164, affirmed [1985] 2 S.C.R. 287.

- R. v. Bicknell (1988), 41 C.C.C. (3d) 545 (B.C.C.A.)

- R v. Maqsud Ali [1966] 1 QB 688.

- R v. Spiby [1990] 91 Cr App R 186.

- R. v. Vanlerberghe (1978), 6 C.R. (3d) 222 (B.C.C.A.).

- Roe d. West v Davis, 7 East 363, 103 Eng Rep 140 (KB 1806).

- State v. Stephens, Mo. App., 556 S.W.2d 722, 723.

- State v. Taylor, 178 N.C. App. 395 (2006).

Strico v. Cotto, 67 Misc.2d 636, 324 N.Y.S.2d 483 & 486.

The Statue of Liberty [1968] 1 WLR 739, per Simon P

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53341

مقاله پژوهشی

بررسی کاربردی قراردادهای شرینک‌رپ و کلیک‌رپ

سیدجعفری

سیدسجاد

کارشناس ارشد حقوق مالکیت فکری دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

صادقی مقدم

محمد حسن

استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

22 12 2014

44 4 581 593 19 09 2012 28 01 2013

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53341.html

سرعت مبادلات الکترونیکی به شکل‌گیری نوع جدیدی از قراردادهای نرم‌افزاری موسوم به قراردادهای مجوز بهره‌برداری کاربر نهایی یا قراردادهای حق امتیاز کاربر نهایی انجامیده است. اعتبار این قراردادها در کشورهایی مانند امریکا همواره با شک و تردید رو‌به‌رو بوده و هنوز رویۀ ثابتی در قبال آن اتخاذ نشده است. شروع آن با قراردادهای شرینک‌رپ و کلیک‌رپ بود و قرارداد بروزرپ آخرین نوع توسعه یافتۀ آن‌ها شمرده می‌شود. قراردادهای شرینک‌رپ معمولاً با باز کردن پوشش پلاستیکی پکیج نرم‌افزاری یا با استفاده از محصول شکل می‌گیرد. قراردادهای کلیک‌رپ با کلیک کردن بر کلمۀ «می‌پذیرم» منعقد می‌شود. اعتبار این قراردادها و شروط مندرج در آن که ممکن است با حقوق مصرف‌کننده در تضاد باشد، همواره محل بحث و تبادل نظر است. در این مقاله سعی شده است، اعتبار این قراردادها و شروط مندرج در آن، در حقوق ایران، با توجه به مصالح ملی بررسی شود و راهکاری مناسب برای انعقاد این قراردادها معرفی گردد.

شرینک‌رپ قرارداد امتیاز کاربر نهایی کلیک‌رپ نرم‌افزار

الف) فارسی:

حسن‌پور، محمدمهدی، بررسی حقوقی حق امتیاز شرینک‌رپ، نک: http://www.hoghooghdanan.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1227:1389-04-09-04-48-39&catid=82:1388-10-28-10-41-38، آخرین بازدید: 25/7/1390.

سیدجعفری، سید سجاد، قراردادهای حق امتیاز نرم‌افزاری کاربر نهایی، پایانامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، زمستان 1391.

صادقی نشاط، امیر (1389)، حقوق پدیدآورندگان نرم‌افزارهای کامپیوتری، تهران، میزبان.

کلود، کلمبه (1385)، اصول بنیادین حقوق مؤلف و حقوق مجاور در جهان، محمدزاده وادقانی، علی‌رضا، تهران، میزان.

قانون تجارت الکترونیک ایران مصوب 1382.

قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم‌افزارهای رایانه‌ای

ب) خارجی:

A-Freibrun, Eric S, “Court Strikes Down Shrink-Wrap License Agreement”, Available: http://www.freibrun.com/articles/articl22.htm. Last visited: 14/10/2010

B-Freibrun, Eric S, “Not So Fast! Appeals Court Reverses, Upholds Shrink-Wrap Agreement”, Available: http://www.freibrun.com/articles/articl24.htm. Last Visited: 14/10/2011

Bond, Robert T J, SOFTWARE CONTRACTAGREEMENTS Drafting and Negotiating Techniques and Precedents, Thorogood Publishing Ltd,2004

Fransworth, Todd; Kaminski, Jeffri A, “The End of the shrink-wrap license?”, Available: http://www.lexology.com/library/detail.aspx?g=d3255856-fd79-4e4d-bd6c-127b652acf85. Last Visited: 14/10/2011

Hale, William S, “Shrink-Wrap License Does Not Modify Negotiated CM Software Contract, Kansas Supreme Court Holds”, Available: http://www.constructionweblinks.com/Resources/Industry_Reports__Newsletters/Jul_30_2007/shri.html. Last Visited: 14/10/2010

Hayes, David L, “Enforceability of Shrinkwrap License Agreement On-Line and Offline”, Available: http://www.fenwick.com/docstore/publications/ip/ip_articles/shrinkwrap.pdf. Last Visited: 10/31/2009

Http://Ijlit.Oxfordjournals.Org

Http://Jolt.Richmond.Edu

Http://Law.Bepress.Com

Http://Papers.Ssrn.Com

Http://Www.Constructionweblinks.Com

Http://Www.Fenwick.Com

Http://Www.Freibrun.Com

Http://Www.Keytlaw.Com

Http://Www.Lexology.Com

Http://Www.Mactech.Com

Http://Www.Techterms.Com

Http://Www.Wipo.Com

Kim, Nancy S, “Wrap Contracts and Privacy”, Available: http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1580111. Last Visited: 14/10/2011

Marotta, Florencia, “ Competition and the Quality of Standard Form Contracts: An Empirical Analysis of Software License Agreements”,The Journal of Emprical Legal Studies. Vol. 5.No. 3. September 2008. p.p. 8-36 and

Maxeiner, James R, “Are Your Click-Wrap Terms: 14/10/2011

Merges, Robert P, “A New Dynamism in the Public Domain”, University of Chicago Law Review, Vol. 71, 2004, p.183-203

Omri Ben-Shahar and Eric A. Posner, “The Right to Withdraw in Contract Law”, Legal Studies, Volume 40, issue 1, 2011, p.p.115-148

Phillips, Douglas E, The Software License Unveiled How Legislation by License Controls Software Access, Oxford University Press, Inc, 2009

Pike, George H, “Licenses Under Wrap”, The Journal of Information Today, Vol. 22, No. 9, October 2005, p. 17-19

Robert L. OaValid? Internet Contracting in the Global Electronic Age: Comparative Perspectives for Taiwan”, Available: http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1250343. Last Visitedkley, “Fairness in Electronic Contracting Minimum Standards for Non Negotiated Contracts”, Houston Law Review, Vol. 42, 2005-2006,p.p.1041-1105

Spooner, Scott J, “The Validation of Shrink-Wrap and Click-Wrap Licenses by Virginia's Uniform Computer Information Transactions Act”, Available: http://jolt.richmond.edu/v7i3/article1.html. Last Visited: 14/10/2011

Uniform commercial code

UNIFORM COMPUTER INFORMATION TRANSACTIONS ACT

37. Virginia's Uniform Computer Information Transactions Act

ج) قوانین:

38. قانون تجارت الکترونیک ایران مصوب 1382

39. قانون حمایت از پدیدآورندگان نرم افزارهای رایانه ای مصوب 1379

40- Uniform Commercial Code

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53342

مقاله پژوهشی

تحولات وکالت دادگستری و کانون وکلا؛ از تبعیت به استقلال، از استقلال به‌ تبعیت؟

محسنی

حسن

استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

22 12 2014

44 4 595 612 26 05 2014 16 06 2014

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53342.html

وکالت دادگستری در ایران قبل از انقلاب مشروطیت فقط تابع احکام فقهی بود و وکلا خود را به این معنا آزاد می‌دانستند. پس از آن تلاش شد برای نظم و رسمیت دادن به حرفۀ وکالت مقرراتی تدوین شود. این حرفۀ رسمی در پی لایحۀ قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری، مستقل اعلام گردید. پس از انقلاب اسلامی، بسیاری از وکلا تصفیه و پاک‌سازی شدند و با وضع قانون کیفیت اخذ پروانه در سال 1376 هم از جهت ورود به حرفۀ وکالت و هم از منظر تأیید صلاحیت نامزدهای هیئت مدیره نظارت‌هایی بر کانون اعمال شد. با وضع قانون برنامۀ سوم توسعه، حتی قوۀ قضائیه به تربیت وکیل و رسیدگی به تخلفات انتظامی وکلای وابسته به خود اقدام کرد و سعی بر آن بود نهادی موازی کانون وکلا در بطن قوۀ قضائیه ایجاد شود. مقررات دیگری نیز تصویب شد که هریک به نوعی بر نهاد مستقل وکالت دادگستری تأثیرگذار بود. از میان طرح‌ها و لوایح رسمی نیز تنها طرح مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی سازگار با استقلال کانون وکلا تدوین شد و متون پیشنهادی وکلا و کانون‌های وکلا در لوایح قوۀ قضائیه انعکاس زیادی نداشت؛ تاجایی که بیم آن می‌رود نهاد مدنی و مستقل کانون وکلای دادگستری دوباره تابعی از قوۀ قضائیه شود.

آزادی وکالت استقلال تبعیت کانون وکلا نظارت

بروجردی عبده، محمد (بی‌تا)، جزوۀ درسی اصول محاکمات حقوقی، کتابخانۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، بی‌نا.

جلالی نائینی، سید محمدرضا (1355)، الغای کاپیتولاسیون و تشکیل دادگستری نوین و کانون وکلا، مجلۀ کانون وکلا، پاییز و زمستان.

حلّى، علامه، حسن بن یوسف بن مطهر اسدى، (محقق حلی) (1368)، ترجمۀ فارسی شرایع‌الاسلام، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ پنجم، جلد اول، ترجمۀ ابوالقاسم ابن احمد یزدی، به کوشش محمدتقی دانش‌پژوه.

حلّى، علامه، حسن بن یوسف بن مطهر اسدى (1414) ، تذکرة‌الفقهاء، جلد 15، قم، مؤسسۀ آل البیت ع.

دادخواه، سید محمدعلی (1391)، قانون «مانع» وکالت، مجلۀ کانون وکلای دادگستری مرکز، شمارۀ 50، زمستان.

در نقد پیش‌نویس لایحۀ جامع وکالت رسمی، (1391)، مدرسۀ حقوق (خبرنامۀ کانون وکلای دادگستری اصفهان)، شمارۀ 72.

سنگلجی، محمد (1380)، آیین دادرسی در اسلام، به کوشش محمدرضا بندرچی، قزوین، طه، چاپ 3.

شاهکار، محمد (1331)، قانون استقلال کانون وکلای دادگستری، کانون وکلا (مجلۀ علمی حقوقی انتقادی)، سال 5، بهمن و اسفند.

شمس، عبدالله (1388)، آیین دادرسی مدنی، تهران، دراک، جلد 1، چاپ 21.

عاملى، شهید ثانى، زین‌الدین بن على(1410)، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة (المحشّى – کلانتر)، قم، کتابفروشى داورى، جلد 4.

عاملى، کرکى، محقق ثانى، على بن حسین (1414)، جامع المقاصد فی شرح القواعد، قم، مؤسسۀ آل البیت ع، جلد 8، چاپ دوم، ص. 221

غمامی، مجید و حسن محسنی (1390)، آیین دادرسی مدنی فراملی، تهران، شرکت سهامی انتشار.

قهرمانی، دکتر نصرالله و ابراهیم یوسفی محله (1382)، مجموعه کامل مقررات وکالت، تهران، مجد، چاپ دوم.

قهرمانی، نصرالله (1392)، افکار عمومی یا دادگاه قانون اساسی، مدرسۀ حقوق، شمارۀ 79، شهریور.

کاتبی، حسین‌قلی (1337)، سابقۀ تاریخی کانون وکلای دادگستری، وکالت، مجموعه مقالات، تهران، انتشارات آبان.

کاتوزیان، ناصر (1391)، مقدمۀ علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران، تهران، شرکت سهامی انتشار، چاپ 81.

کانون وکلا (مجلۀ علمی حقوقی انتقادی)، آذر 1331، سال 4، ش 27.

کانون وکلا (مجلۀ علمی حقوقی انتقادی)، دی 1331، سال 4، ش 28.

کانون وکلا (مجلۀ علمی حقوقی انتقادی)، بهمن و اسفند 1331، سال 5، ش 29.

کریمی، عباس و محسنی، حسن (1390)، اصل آزادی دفاع در دادرسی مدنی، پژوهشنامۀ حقوقی، دانشگاه گیلان (مجله علمی و پژوهشی)، سال اول، شمارۀ سوم، بهار.

متین دفتری، احمد (1378)، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، تهران، مجد، جلد اول، ص 183، ش 57.

محسنی، حسن (1392)، وکالت و کانون وکلای دادگستری در نظام‌های حقوقی، با دیباچۀ ناصر کاتوزیان، تهران، شرکت سهامی انتشار.

یوسفی محله، ابراهیم (1391)، بازخوانی تحصن‌های مردمی در کانون وکلای دادگستری در سال 1357، مجلۀ کانون وکلای دادگستری مرکز، شمارۀ ۲۱۸.

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53343

مقاله پژوهشی

قانون ماهوی قابل ‌اعمال بر دعوا در چارچوب نظام داوری ایکسید (در فقدان توافق طرفین)

نیک بخت

حمیدرضا

استاد گروه حقوق خصوصی و حقوق تجارت بین الملل دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی

کلانتری

حسین

دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشگاه شهید بهشتی

22 12 2014

44 4 613 631 16 03 2014 27 09 2014

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53343.html

عهدنامۀ واشنگتن 1965م، مرکز بین‌المللی حل‌وفصل اختلافات سرمایه‌گذاری (ایکسید) را ایجاد کرده است. این مرکز به‌موجب قواعد عهدنامۀ واشنگتن، داوری دعاوی سرمایه‌گذاری را برگزار می‌کند. عهدنامۀ یادشده در مادۀ (1)42 قانون قابل‌اعمال بر دعوا را پیش‌بینی کرده است. جملۀ دوم این ماده مقرر می‌‌دارد که در فقدان انتخاب صریح قانون از سوی طرفین، دیوان داوری، قانون کشور میزبان و قواعد حقوق بین‌الملل قابل‌اعمال را بر دعوا اعمال خواهد ‌نمود، از این جمله تفسیرهای متفاوتی شده است؛ هم از جنبۀ عملی در دیوان‌های داوری‌های ایکسید و هم از لحاظ نظری در نوشته‌های اندیشمندان و نویسندگان داوری. تفاوت تفسیرها، از اعمال قانون ملی کشور میزبان به‌تنهایی و در همۀ حالات گرفته، تا تفوق کامل حقوق بین‌الملل و اعمال مستقل آن است. این مقاله به این نتیجه می‌رسد، همان‌طور که از آغاز هدف واضعان عهدنامۀ واشنگتن یا ایکسید بوده و منافع طرفین دعوا (سرمایه‌گذار و دولت میزبان) ایجاب می‌‌کرده است، قانون ملی کشور میزبان باید نخست اعمال گردد، اما در شرایطی خاص قانون یا قواعدی دیگر از جمله قواعد حقوق بین‌الملل اعمال خواهد شد.

ایکسید داوری سرمایه‌گذاری عهدنامۀ واشنگتن قانون قابل‌اعمال قانون ملی قواعد حقوق بین‌الملل مرکز حل‌و‌فصل اختلافات

1. Aron Broches (1972) The Convention on Settlement of Investment Disputes between States and Nationals of other States, Recuil des Cours , vol. 11

2. Aron Broches (1979), in “International Arbitration”, Liber Aamicorum for Martin Domke, pp. 13-19 (The Hague)

3. Aron Broches (1993) Convention on the Settlement of Investment Disputes between State and Nationals of Other States of 1965: The Convention, Explanatory Notes and Survey of its Application, 18 Yearbook of Commercial Arbitration

4. Antonio R. Parra (2001) Applicable Substantive Law in ICSID Arbitrations Initiated Under Investment Treaties, ICSID Review 16 (1)

5. G. R. Delaume (1990) Transnational Contracts, Applicable Law and Settlement of Disputes, Ch. XV, 67/8

6. Georges R. Delaume (1988) The Proper Law of State Contracts and the Lex Mercatoria: A Reappraisal, ICSID Review 3 (1)

7. Giorgio Sacerdoti (2004) Investment Arbitration Under ICSID and UNCITRAL Rules: Prerequisites, Applicable Law, Review of Awards, ICSID Review 19 (1)

8. Ibrahim F.I. Shihata and Antonio R. Parra (1994) Applicable, Substantive Law in Disputes Between States and Private Foreign Parties: The Case of Arbitration under the ICSID Convention, ICSID Review 9 (2)

9. John A. Westberg (1987) The Applicable Law Issue in International Business Transactions with Government Parties—Rulings of the Iran-United States Claims Tribunal, ICSID Review 2 (2)

10. John A. Westberg (1993) Applicable Law, Expropriatory Takings and Compensation in Cases of Expropriation; ICSID and Iran-United States Claims Tribunal Case Law Compared, ICSID Review 8 (1)

11. UNCTAD (2009) Latest developments in investor-State dispute Settlement.

Amco Asia Corporation and others v. Republic of Indonesia (Case No. ARB/81/1) Award, 20 November 1984.

Amco v. Indonesia, Decision on the Application for Annulment of may 16 1986 (ICSID Case No. ARB/81/1) 16 May 1986.

Asian Agricultural Products Ltd. v. Republic of Sri Lanka (Cited as AAPL v. Sri Lanka) (ICSID Case No. ARB/87/3) Award rendered on June 27, 1990.

Compañía del Desarrollo de Santa Elena, S.A. v. The Republic of Costa Rica (cited as CDSE v. Costa Rica) (ICSID Case No. Case No. ARB/96/1) Award rendered on February 17, 2000.

Fedax v. Venezuela, (ICSID Case No. ARB/96/3) award of Mar. 9, 1998.

Klöckner Industrie-Anlagen GmbH v. Republic of Cameroon, (cited as Klockner v Cameroon) (ICSID Case No. ARB/81/2) Decision on Annulment of May 3 1985.

Liberian Eastern Timber Corp (“LETCO”) v. Government of the Republic of Liberia (ICSID Case No. ARB/09/20) Award rendered on March 31, 1986.

SOABI v. Senegal (ICSID Case No. ARB/82/1) Award, 25 February 1988.

Wena Hotels Limited v. Arab Republic of Egypt (ICSID Case No. ARB/98/4), Decision on Application for Annulment of Feb.5, 2002, 41 ILM 933(2002).

Wena Hotels Ltd. v. Arab Republic of Egypt (ICSID Case No. ARB/98/4) Award rendered on December 8, 2000.

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53344

مقاله پژوهشی

طرح نظریۀ مسئولیت مدنی اشخاص حقوقی ناشی از افعال ارگان اداره‌کننده؛ مطالعۀ تطبیقی در حقوق فرانسه

یزدانیان

علیرضا

دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان

22 12 2014

44 4 633 651 30 11 2013 06 12 2014

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53344.html

اشخاص حقوقی می‌توانند مسئول جبران خسارت باشند. از نظر تحلیلی، اشخاص حقوقی نیز می‌توانند مسئول عمل دیگری به‌شمار آیند. این اشخاص می‌توانند مسئول عمل کارکنان و کارگران خویش باشند و این مسئولیت در حقوق فرانسه تابع بند 5 مادۀ 1384 ق.م.ف و در حقوق ایران مشمول مادۀ 12 ق.م.م یعنی مسئولیت کارفرما ناشی از عمل کارگر است. این مسئولیت بحث تازه‌ای ندارد، اما در کتاب‌های جدید مسئولیت مدنی گاه به نوع دیگری از مسئولیت یعنی مسئولیت شخص حقوقی ناشی از عمل ارگان اداره‌کننده برخورد می‌کنیم که به نظر عده‌ای مسئولیت خاصی بوده، مشمول مسئولیت کارفرما ناشی از عمل کارگر نیست و تا حدودی موضوع نوینی است که در قوانین ما مطالب چندانی دربارۀ آن وجود ندارد. در این مقاله این موضوع جدید به شیوۀ تطبیقی بررسی خواهد شد.

اداره‌کننده ارگان شخص حقوقی مسئولیت

الف) فارسی:

1. اسکینی، ربیعا ( 1378)، حقوق تجارت، ج2، چ2، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها.

2. ایزانلو، محسن (1386)، شروطمحدودکنندهوساقطکنندهمسئولیتدرقراردادها، چ2، شرکت سهامی انتشار.

3. بادینی، حسن (1384)، فلسفهمسئولیتمدنی، چ1، شرکت سهامی انتشار.

4. تفرشی، محمدعیسی (1378)، مباحثی تحلیلی از حقوق شرکت‌های تجاری، ج1، چ1، انتشارات تربیت مدرس.

5. خدابخشی، عبدالله (1389)جبران خسارت کارگران در نظام مسئولیتمدنی، چ1، تهران، شرکت سهامی انتشار.

6. رولان، نوربر (1385)، انسان‌شناسی حقوقی، ترجمه: امیرنیک‌پی، چ1، انتشارات جنگل.

7. ژوردن، پاتریس (1386)، تحلیل رویۀ قضایی در زمینۀ مسؤولیت مدنی، چ1، نشر میزان.

8. عرفانی، محمود (1371)، حقوق تجارت، ج2، چ5، مؤسسۀ انتشارات جهاد دانشگاهی.

9. غمامی، مجید (1376)، مسئولیت مدنی دولت نسبت به اعمال کارکنان خود، چ1، نشر دادگستر.

10. فروحی، حمید (1372)، حقوق تجارت، ج1، چ1، انتشارات روزبهان.

11. قاسم‌زاده، سید مرتضی (1388)، الزام‌هاومسئولیتمدنیبدونقرارداد، چ7، نشر میزان.

12. قاسم‌زاده، سید مرتضی (1378)، مبانی مسئولیت مدنی، چ1، نشر دادگستر.

13. کاتوزیان، ناصر (1368)، حقوق مدنیعقود معین، ج2، چ2، انتشارات گنج دانش.

14. کاتوزیان، ناصر (1369)، حقوقمدنیقواعدعمومیقراردادها، ج2، چ2، انتشارات بهنشر.

15. کاتوزیان، ناصر (1386)، حقوق مدنی الزام‌های خارج از قرارداد، ج1، چ8، تهران،‌ انتشارات دانشگاه تهران.

ب) عربی:

16. حلی( فخر‌المحققین)، محمد بن یوسف بن یوسف اسدی (1387)،ایضاحالفوایدفیشرحمشکلاتالقواعد، ج4،چ1،قم، ایران،مؤسسۀ اسماعیلیان.

17. سنهوری، عبدالرزاق احمد (1998)، الوسیطفیشرحالقانونالمدنیالجدید، ج1، چ3، منشورات الحلبیه الحقوقیه.

18. شریف مرتضی،علی بن حسین موسوی (1405)، رسایلالشریفالمرتضی، ج2، چ1، قم، ایران، دارالقرآن الکریم.

19. فاضل مقداد، جمال‌الدین مقداد بن عبدالله (1404)،التنقیح الرائع لمختصر الشرایع، ج4، چ1، ایران، کتابخانۀ آیه‌الله مرعشی.

ج) فرانسه:

- کتاب‌ها

20. Antonmettel .Paul-Henn.Raynard .Jacques. Seube .Jean-Baptiste. (2002) Travaux dirigé de Droit des obligations. 4é.éd. Litec.

21. Bacache-Gibeili .Mireille. (2007) Droit civil.Les obligations.La responsabilité civile extracontractuelle. T.5 . 1é.éd. Economica.

22. Benabant .Alain(2005) Droit civil .Les obligations. 10 é.éd.librairie général de droit et de jurisprudence. Montchrestien.

23. Carbillac.Remy(2008) Droit des obligations. 8é.éd.Dalloz.

24. Delebecque . Philippe. Jérome pansier .Frédéric. (2008) Droit des obligations. 4é.éd.LexisNexis.

25. Fabre-Magan. Muriel (2007)Droit des obligations.Responsabilité civile et auasi-contrats.1é.éd. Presses universitaires de France.

26. Jourdain. Patrice( 2007)Les principen de la responsabilité civile .7é.ed. Dalloz.

27. Laurent .F. (1876) Principes de droit civil français. T.20 1é.éd.A.Durand et Pedone Lauriel .

28. Lecourt.Arnaud. (2008)Fiches de droit des obligations.19é.éd. paris.ellipes edition marketing s.a .

29. Le Tourneau . Philippe. Cadiet.Loic.( 1998) Droit de la responsabilité. 1é.éd.Dalloz.

30. Malinvaud.Philippe(2oo5) Droit des obligations.9é.éd.LexisNexis.Litec

31. Malaurie . Philippe. Aynes .Laurent. Stoffel-Munck . Philippe. ( 2004)Droit civil. Les obligations. 1 é.éd. Editions juridiques associées.Défrenois

32. Martini .philippe. Losfeld.karine.( 2000) Droit des obligations.1é.éd.librairie vuibert

33. Renault- Brahinsky .Corinne.( 2007) Droit des obligations. 2é.éd. Gualino éditeue.

34. Steinlé-Feuerbach.Marie.France. (2008)Droit des obligations.1é.éd. Ellipses édition Marketing.S.A

35. Sériaux. Alain. (1998) Droit des obligations. 2é.éd. Presses universitaires de France

36. Terré. François. Simler . Philippe . Lequette .Yves ( 2005) Droit Civil. Les Obligations.9é.éd .Dalloz.

37. Viney. Genevieve. Jourdain. Patrice( 1998) Traité de Droit civil. Les conditions de la responsabilité civile. 2é. éd. Librairie générale de Droit et de Jurisprudence

38. Viney. Geneviève(1995) Traité de droit civil. Introduction à la responsabilité. 2é.éd. librairie générale de droit et de jurisprudence

- مقاله‌ها

39. Huyette. Michel( 1997) " La responsabilité civile des services éducatifs". Recueil Dalloz

40. Jourdain .Patrice( 2008) " La société responsable du fait de son gérant sur le fondement de l'article 1384, alinéa 5 : un retour en arrière. " RTD Civ.

41. Lambert-Faivre. Yvonne(1998) " L'éthique de la responsabilité" RTD Civ

42. Outin-Qdam,Anne(2011) "Responsabilité des employeures et salarié" .in Pour une réforme de droit de la responsabilité civile .1é.éd .Dalloz.

43. Radé. Christophe(2007) " DROIT À RÉPARATION . Responsabilité du fait d'autrui . Domaine : responsabilité des commettants". Responsabilité civile et Assurances.

دانشگاه تهران

مطالعات حقوق خصوصی

2588-5618

دانشگاه تهران

10.22059/jlq.2014.53385

unavailable

چکیده های انگلیسی

22 12 2014

44 4 1 10 28 04 2015 28 04 2015

2014

https://jlq.ut.ac.ir/article_53385.html

unavailable