دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 54 4 2025 01 19 The Comparative Study of FRAND Contract: Nature and Rationale مطالعۀ تطبیقی قرارداد فرند؛ ماهیت و فلسفۀ شکل‌گیری 527 548 100343 10.22059/jlq.2025.367140.1007814 FA محسن صادقی دانشیار، گروه حقوق خصوصی و اسلامی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران، 0000-0002-0099-3132 فرناز حسین‌پورصمدی دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Journal Article 2024 02 27 The exclusive patent rights of Standard Essential Patent (SEP) holders have been shown to create obstacles for standard implementers in accessing patented new technologies set as a standard. FRAND contracts in Standard Setting Organizations (SSOs)' IPR policies are designed to prevent the patent hold-up without providing aa precise definition of its legal nature. In several jurisdictions, judges have different perspectives on the legal nature of FRAND with two approaches generally being taken. In the U.S, most courts have adopted the contractual approach, while in other jurisdictions, a different approach is adopted, not considering FRAND as a binding contract. This library-based research and comparative study considers that the contractual approach to FRAND is compatible with contract law in the Islamic Republic of Iran. استفاده از فناوری نوینی که توسط سازمان‌های مربوطه( استانداردساز) به‌عنوان استاندارد معرفی شده‌است، از سوی تولید کنندگان به‌دلیل بر خورد با  حق اختراعِ دارندگان اختراعات ضروری استاندارد  با چالش‌های حقوقی  مواجه است. سازمان‌ها در راستای حل این مشکل و  رعایت حقوق مالکیت فکری، با هدف جلوگیری از توقف حق اختراع (هولداپ)،  قرارداد فرند را پیش‌بینی کرده‌اند، بدون آنکه به تبیین ماهیت آن بپردازند.  رویۀ قضایی نیز در نظام‌های حقوقی مختلف در خصوص ماهیت این قرارداد با تشتت آرا روبه‌رو است، به‌گونه‌ای که در ایالات متحدۀ آمریکا، محاکم، فرند را قراردادی الزامی می‌دانند که مجریان استاندارد به‌عنوان شخص ثالث ذی‌نفع از آن بهره‌مند می‌شوند، درحالی‌که در مقابل رویکردی وجود دارد که فرند را فاقد ویژگی‌های یک قرارداد الزام‌آور می‌داند. پژوهش حاضر، با استفاده از روش کتابخانه‌ای، به مطالعۀ تطبیقی دیدگاه‌های مذکور پرداخته و رویکرد قراردادی را با مبانی حقوق قراردادهای ایران سازگار دانسته است. https://jlq.ut.ac.ir/article_100343_b3dd1ce3a729e7c970fc2cd0693ba0bc.pdf