دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 39 3 2009 09 23 A CRITICAL REVIEW TO MAJORITY AND PROPORTIONAL ELECTORAL SYSTEMS نقد و بررسی نظام های انتخاباتی اکثریتی و تناسبی 20119 FA بیژن عباسی دانشگاه تهران Journal Article 1970 01 01 Election and electing publics authorities, statemen, parliament representative and local council,s members by people is un undeniable prerequisites of democracy. A state claiming democracy but lacking institutions as electoral systems and referendum could not be found. Nevertheless electoral procedures are not identical everywhere. In some countries the nominee has to obtain the landslide (simple majority) to be the winner of the election (majority electoral system). In this procedure, there might be mono-nominee or listic election or single-phase and double-phase election. While in other states, the electoral system is set in a way which the goal of establishing it is to offer a seat or some seats of the parliament or local council,s to every party and political groups taking part in the election, based one the proportion of the vote,s which have been obtained (proportional electoral system). انتخابات و برگزیده شدن مقامات عمومی، دولتمردان، نمایندگان مجلس و اعضای شوراهای محلی توسط مردم از لوازم ضروری مردمسالاری است. نمی توان کشوری را یافت که مدعی دموکراسی باشد ولی نهادهایی همانند انتخابات و همه پرسی در آن وجود نداشته باشد. با این همه، شیوه ی انتخاب زمامداران بوسیله ی مردم در همه جا یکسان نیست. در پاره ای از کشورها کافی است نامزد انتخابات بیشترین رای را به دست آورد تا برنده ی انتخابات گردد (نظام انتخابات اکثریتی). در همین روش ممکن است انتخابات تک نام یا چندنام و یا یک مرحله ای و دومرحله ای باشد. در حالی که در دیگر کشورها، سامانه ی انتخاباتی به گونه ای است که هدف از پایه ریزی آن، دادن کرسی یا کرسی هایی از مجلس یا شورای محلی به هر حزب و گروه سیاسی حاضر در انتخابات است به تناسب آرایی که به دست آورده است (نظام انتخابات تناسبی). https://jlq.ut.ac.ir/article_20119_dad886c13717812ae51faace6266a018.pdf