دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 40 101 2010 03 21 SEVERABILITY OF CONTRACT UNDER IRANIAN AND ENGLISH LAW AND CONVENTION FOR THE INTERNATIONAL SALE OF GOODS 1980 VIENNA تجزیه پذیری قرارداد در حقوق ایران، انگلیس و کنوانسیون بیع بین المللی کالا (1980 وین) 21120 FA سید حسین صفایی دانشگاه تهران جلال سلطان احمدی دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 1970 01 01 According to the principle of Severability, in the case of partial breach related remedy is applied only on that part hence other part is valid. In English Law and Convention for the International Sale of Goods (1980) this principle is applied explicitly so, in partial breach, partial remedies are applied in these two laws. On the basis of Jurisprudence Rules like severance, inferred rules of applicable acts including partial rescission and avoidance, the intention of parties and principals of validity and enforceability of contract, severability of contract is proved in Iranian Law. Conflicting Samples are numerable exceptions to it. The Intention of contract parties is the basis of principle which also ascertains the rules and extent of it. به موجب اصل تجزیه پذیری قرارداد، در صورت عدم تحقق، نقض و یا تخلف از بخشی از عقد ضمانت اجرای مربوطه (بطلان یا فسخ) تنها بر همان بخش از عقد وارد می شود و مابقی عقد به اعتبار خود باقی است. در حقوق انگلیس و کنوانسیون بیع بین المللی کالا این اصل به صراحت مقرر شده است که بر اساس آن بطلان یا فسخ تنها بر بخش نامحقق عقد جاری است. در حقوق ایران نیز با استفاده از مستندات فقهی از جمله قاعده انحلال عقد واحد به عقود متعدد و بر اساس اصول صحت و لزوم، احکام حاصل از استقرا در متون قانونی از قبیل موارد متعدد بطلان و فسخ جزیی، انفساخ، ضابطه مقصود بالاصاله و بر مبنای اراده طرف های عقد می‌توان تجزیه پذیری را به عنوان اصل پذیرفت. موارد معارض استثناهایی محدود است که بر آن وارد شده است. https://jlq.ut.ac.ir/article_21120_8a94878c1c03660397c60ac8008e9e77.pdf