دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 41 2 2011 06 22 CLOBAL MOVEMENT & TOWARDS THE THEORY OF NO PREJUDICE تحول جهانی مبنای مسئولیت مدنی به سوی مبنای نفی ضرر 59 73 29649 FA حمید بهرامی احمدی دانشکده علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 1970 01 01 The law of the continental Europe is considered an offspring of the Roman law. In the Roman law the “fault” was considered as the basis of liability. The doctrine of fault was included in the French civil Code of 1804 through the Roman law, and from there, made its way into the laws of other European and non-European countries. According to the instruction of the holy prophet of Islam (PBUH), in the Islamic law the principle of no prejudice (la Zarar) was recognized as a basis for civil liability. The liability based on the principle of “No Prejudice” was a liability without fault. Likewise in the European law the deficiency of the doctrine of fault compelled the jurists to resort to the liability without fault and get closer to the principle of “No Prejudice”. In this paper, the development of this principle is examined. حقوق اروپا و از جمله حقوق فرانسه فرزند حقوق رم است. در حقوق رم تقصیر به عنوان مبنا و معیار مسئولیت مدنی شمرده می شد. نظریه تقصیر از طریق حقوق رم در قانون مدنی فرانسه و از آنجا در قوانین مدنی دیگر کشورها رسوخ و قانون مسئولیت مدنی ایران نیز تحت تاثیر آن قرار گرفت. در حقوق اسلام (و به تبع آن قانون مدنی) به فرموده پیامبر (ص) لاضرر یا مبنای نفی ضرر به عنوان یک اصل پذیرفته شده و مسئولیت مدنی بر نفی ضرر بنیان گرفته است. در حقوق اروپا نیز به تدریج نارسایی نظریه تقصیر حقوقدانان و رویه قضائی را وادار کرد که به سوی مسئولیت بدون تقصیر روی آورند و به مبنای نفی ضرر نزدیک شوند. در این مقاله سیر این تحول مورد بررسی قرار گرفته است. https://jlq.ut.ac.ir/article_29649_4be253d47915d804a6e7c9cad7b64645.pdf