دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 42 1 2012 03 20 STANDARD OF PROOF IN INTERNATIONAL COURT OF JUSTICE ضابطه یا استاندارد اثبات دعوی در رویه قضایی دیوان بین المللی دادگستری 161 179 29822 10.22059/jlq.2012.29822 FA سید حسین سادات میدانی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران Journal Article 1970 01 01 There is no provision in the Statute and the Rules of the Court with respect to the standard of proof. Furthermore, the Court has not introduced any standard for proving the claims in many of its past factual-based cases. However, it is noticed that in order to establish somehow a predictable conduct in the field of fact-finding, the Court has enlighten aspects of this issue during the recent years. As it is elaborated through the jurisprudence of the Court no one could extract a unified a standard to establish the facts and claims in the proceedings before the Court and the standard depend on the subject of the case. It might be expressed that there is a direct relation between the subject of the case and the degree of proof, in a way that when the claim of applicant State is exceptional, a higher level of proof was needed. در اساسنامه و قواعد رسیدگی دیوان بین المللی دادگستری هیچ مقرره ای در خصوص ضابطه اثبات دعوی نیامده است. همچنین در اکثر پرونده های موضوع– محور، دیوان ضابطه و استاندارد اثبات مورد انتظار خویش را معرفی نکرده است و تنها در رویه قضایی سالهای اخیر، شاهد آن بوده ایم که به منظور ایجاد نوعی قابلیت پیش بینی در رفتار دیوان در زمینه حقیقت یابی، جنبه هایی از این موضوع روشن شده است. رویه قضایی دیوان نشان می دهد که نمی توان ضابطه ای واحد برای اثبات همه حقایق قضایی و ادعاهایی مطروحه در رسیدگی های نزد دیوان معرفی کرد و این موضوع تا حدودی به هنجارهای موضوع دعوی بستگی دارد. بدین مفهوم که رابطه ای مستقیم میان موضوع دعوی و درجه اثبات مورد نیاز وجود دارد. به نحوی که هرچه درجه و شدت مسئولیت ادعایی دولت خوانده دعوی بالاتر باشد، درجه اثبات بالاتر از خواهان انتظار می رود. https://jlq.ut.ac.ir/article_29822_9d0e1e2a665dfa352c027eafb048b0a5.pdf