دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 42 2 2012 06 21 VOLUNTARY INTOXICATION; A WANTON NEGLIGENCE مستی ارادی؛ تقصیری در حکم عمد 39 58 29888 10.22059/jlq.2012.29888 FA محمد آشوری دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران صادق شریعتی‏نسب دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران 0000-0002-4172-3999 Journal Article Legal fiction is an instrument for achieve to a "fair law" through "mechanical law" and cross from “what is” into “what should be”. Rigidify of rules of law must not be a pretext for being self-interest and irresponsibility. One who wants to kill his pain through agitating other peoples tranquility and prefers his intoxication to get what he wants, doesn’t deserve to equal to sleeper, minor and insane person under the pretext of lack of intention, and thus having right to escape from prosecution. Consequently, it is just at this point that the fair nature of law creates a new plan and forms the institution of "wanton negligence" in order to prove improbable matter of fact of action, “willful”. What has been brought in this essay is the quality and boundaries of comparison "wanton negligence" to "voluntary intoxication". فرض حقوقی، ابزاری است برای کاستن از جمود حقوق و تعدیل مرزهای قاطع آن. خشکی قواعد حقوقی نباید دست‏مایه‏ای برای بی‏قیدی و خود‏کامگی انسان‏ها باشد: آن‏که برای کاستن از آلام خود، آرام دیگران را می‏آلاید و مستی خویش را بر هستی بیش می‏پسندد، آن‏گاه که اراده از او تهی شد و آن‏چه را که نباید، محقق ساخت، استحقاق آن را ندارد که همتراز نائم و صغیر غیرممیّز و مجنون قرار گیرد و به بهان? فقدان قصد از کارزار بگریزد. باید دستان عدالت‏جوی حقوق را گشود تا طرحی نو در اندازند و بر بی‏عدالتی بشورند. نهاد «تقصیر در حکم عمد» ابداعی است تا امر موضوعی ثابت ناشدنی دعوی (= عمد)، اثبات‌پذیر باشد. آ‏ن‏چه در این مقاله آورده شده، چگونگی و حدود تطبیق نهاد «تقصیر در حکم عمد» بر «مستی ارادی» است. https://jlq.ut.ac.ir/article_29888_68da88f6136bd6e456811e4a1f941ac0.pdf