دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 43 4 2014 02 20 Non applicability of time limitation in international criminal law نفی مرور زمان در حقوق بین‌الملل کیفری 75 93 50106 10.22059/jlq.2014.50106 FA محمدحسین رمضانی قوام‌آبادی دانشیار گروه حقوق دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2013 05 12 Time limitation is one of the legal institutions of the domestic law. This institution is more welcomed in the civil law system compared to the common law. Immunity, amnesty and time limitation are the most important obstacles in the ending of impunity culture. Immunity is a international phenomenon, whereas amnesty and time limitation are considered as domestic elements. International criminal law has rejected time limitation by creation of numerous international documents regarding the prosecution and conviction of perpetrators of international crimes. In this study, it is sought to analyse the status of recognition, implementation and rejection of time limitation in international criminal law. مرور زمان یکی از تأسیسات حقوقی نظام‌های داخلی است که در حقوق کیفری سیستم‌های رومی-ژرمنی نسبت به کامن‌لا با استقبال بیشتری روبرو شده است. مصونیت، عفو و بخشش و مرور زمان مهم‌ترین موانع بر سر راه پایان فرهنگ بی‌کیفرمانی تلقی می‌شوند. مصونیت عاملی بین‌المللی است، در‌حالی‌که عفو و بخشش و مرور زمان عوامل داخلی محسوب می‌شوند. پذیرش یا نفی مرور زمان در حقوق بین‌المللِ کیفری پرسش اصلی این مقاله است و در این راستا رویکرد عملی جامعۀ بین‌المللی نسبت به این تأسیس حقوقی تجزیه و تحلیل می‌شود. حمایت از ارزش‌های والای بشری متضمن سرکوب جنایات شدید بین‌المللی است که یکی از مهم‌ترین مصادیق چنین حمایتی، نفی مرور زمان می‌باشد. توسعۀ افقی و عمودی حقوق بین‌الملل کیفری، موجبات تعقیب و مجازات مرتکبان جنایات بین‌المللی را فراهم ساخته، از این طریق با تدوین اسناد متعدد اعمال مرور زمان را نفی کرده است. این تحقیق در صدد تجزیه و تحلیل، شناسایی، اجرا و ماهیت نفی مرور زمان در حقوق بین‌الملل کیفری است.

https://jlq.ut.ac.ir/article_50106_e23367e9e8eca8abfbce7e4ea08c18d6.pdf