دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 45 4 2015 12 22 Difficulty of contract performance and its effect دشوارشدن اجرای قرارداد و اثر آن 623 642 55686 10.22059/jlq.2015.55686 FA مجید غمامی استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران حسین خدادادی دانشجوی دورۀ دکتری حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی- واحد علوم تحقیقات تهران Journal Article 2015 06 07 <strong>Abstract<br /> </strong>The theory of hardship is a situation in which the implementation of contractual obligation, as a result of unpredictable events that are out of control, becomes economically difficult and expensive without being physically impossible and distorts the balance of the contract. In such a situation, the hardship theory is applied to restore the balance of the contract. This matter has various titles in several legal systems such as unpredictability theory and sever and unexpected hardship. However, the approach of different legal systems is not equal in the same situation. Even though all legal systems agree more or less that in such situation the binding nature of the contract is unjust and justify their position by various basses, the solution of these systems and their bases are different. Some legal systems tend to solve the problem by granting exemption and have adopted the dismissal resolution and some of them have adopted the adjustment of the contract. The current study aims to examine these effects and the best effect and maintenance of the best effect (adjustment of contract) which is compatible with the contract rules and principles as well as the concept of hardship theory. نظریۀ دشواری وضعیتی است که اجرای تعهد قراردادی در نتیجۀ حوادث غیرقابل پیش‌بینی و خارج از کنترل، بدون اینکه به لحاظ فیزیکی غیرممکن باشد، از نظر اقتصادی دشوار و پرهزینه می‌شود و تعادل و توازن قراردادی مختل می‌گردد. در چنین شرایطی، نظریۀ دشواری برای بازگرداندن تعادل و توازن  قراردادی وارد عرصه می‌‌شود.این مسئله در نظام‌های حقوقی مختلف با عناوین متفاوتی چون نظریۀ عدم پیش‌بینی و دشواری شدید و غیر‌مترقبه مطرح است. باوجوداین، برخورد نظام‌های حقوقی مختلف در خصوص چنین وضعیتی یکسان نیست. گرچه تمام نظام‌های حقوقی کم و بیش در این مسئله اتفاق نظر دارند که حکم به لزوم قرارداد در چنین وضعیتی ناعادلانه است و در توجیه آن به مبانی مختلفی استناد می‌کنند، اما راه‌حل این نظام‌ها و مبانی اتخاذ‌شده متفاوت است. برخی نظام‌های حقوقی با اعطای معافیت در جهت حل مسئله برآمده، راه‌حل انحلال قرارداد را پذیرفته‌اند و برخی دیگر مسئلۀ تعدیل قرارداد را مطرح کرده‌اند. در این مقاله تلاش شده است که با تکیه بر قواعد و اصول حاکم بر قراردادها، بهترین روش برخورد با دشواری اجرای قرارداد که همانا تعدیل قرارداد است، پیشنهاد گردد. در اینجا این آثار و نیز تعیین بهترین و عادلانه‌ترین اثر که با قواعد و اصول قراردادها و مفهوم نظریۀ دشواری تطابق داشته باشد- که به نظرمی‌رسد اثر و نتیجۀ تعدیل است-، بررسی خواهد شد. https://jlq.ut.ac.ir/article_55686_dd1ea7104289c17279b10b2f6c3939f3.pdf