دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 46 2 2016 06 21 NOVATION IN IRANIAN LAW A COMPARATIVE STUDY OF ROMAN AND FRENCH LAW مطالعۀ تطبیقی تبدیل تعهد در حقوق ایران و غرب (روم و فرانسه) 305 323 58411 10.22059/jlq.2016.58411 FA محمود کاظمی دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران علی زارعی کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Journal Article 2015 06 24 Novation is originally a Roman law institution which has influenced the legal system of Western countries. In Roman law the obligation was a legal personal relationship that changing one of its element resulted in dissolution of obligation and consequently, the transmission of obligation became impossible; therefore, the Novation, seeking to achieve the transmission of debt and credit, was established. Despite the revolution of the personal concept of obligation, the transmission of debt is still not accepted. In addition, with changing the subject of obligation, the Novation enjoys considerable advantages and is of great importance in different legal systems yet. The Iranian Civil Code, borrowing from French Civil Code, has allocated two articles to the Novation that their interpretation has created a lot of controversies. Some consider it the result of an error in translation but some believe that it is a superfluous institution. Accordingly, the comprehensive study of Novation in Roman and French Law is very useful for explaining its effects and conditions in Iranian Law. <em> </em>   تبدیل تعهد یک نهاد حقوق روم بوده که به حقوق کشورهای غربی رسوخ کرده است. در حقوق روم، چون تعهد یک رابطۀ شخصی بین طرفین آن بود، با تغییر هریک از ارکان آن (متعهد، متعهدله و...) تعهد نیز ساقط می‌شد؛ بدین‌سان امکان انتقال تعهد (انتقال طلب و دین) وجود نداشت. برای تحقق انتقال دین و طلب، تبدیل تعهد تأسیس شد. باوجود تحولدر مفهوم تعهد در حقوق غرب، هنوز هم انتقال دین (جنبۀ منفی تعهد) در مفهوم رومی آن پذیرفته نشده است؛ به‌علاوه تبدیل تعهد به اعتبار تبدیل موضوع، مفید و مورد استفاده است؛ از این نظر این نهادهنوز اهمیت زیادی در نظام‌های حقوقی غربی دارد و احکام و آثار آندر دکترین و رویۀ قضایی مورد توجه است. قانون مدنی ایران با اقتباس از قانون مدنی فرانسه به‌اختصار در دو ماده از این نهاد نام برده که تفسیر آن اختلاف نظرهای زیادی ایجاد کرده است. برخی آن را مبتنی بر اشتباه در ترجمه تلقی کرده، برخی دیگر آن را نهادی زائد دانسته‌اند. براین‌اساس، مطالعۀ جامع این نهاد در حقوق روم و فرانسه، برای تبیین احکام آن در حقوق ایران بسیار مفید است. https://jlq.ut.ac.ir/article_58411_9c1779754e715bc64fd1eacbe1fb9599.pdf