دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 48 4 2018 12 22 LEGAL PRINCIPLES FOR NON-REFERRING TO REINSURER ON PORT OF THE INSURED IN UNITED STATES AND ENGLAND مبانی عدم امکان رجوع بیمه‌گذار به بیمه‌گر اتکایی با تأکید بر رویۀ قضایی انگلیس و آمریکا 607 623 69538 10.22059/jlq.2018.243261.1006945 FA حسن پاک طینت استادیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) Journal Article 2017 10 21 Today, individuals and, in particular, insurers are seeking to have insurance coverage to secure compensation. In this regard, there are often two or three people in the relationship: the insurer and the insurer and the third party beneficiaries. Insurers have also entered into insurance contracts to guarantee their losses, which mean the operation, reinsurance or reinsurance. However, in case of insured damages, they are not seeking direct insurers, but rather reinsurers, and in this area they have often been successful. However, what are the reasons for not being able to refer to the insurer to the reinsurer in this case?  <em>     </em><em>امروزه اشخاص و صاحبان صنعت و به‌ویژه بیمه‌گران به‌منظور تضمین جبران خسارات واردشده، درصدد اخذ پوشش بیمه‌ای هستند. در این زمینه بعضاً دو یه سه شخص با یکدیگر رابطه دارند: بیمه‌گذار و بیمه‌گر و عنداللزوم شخص ثالث ذی‌نفع. در این مجال، بیمه‌گران نیز جهت تضمین خسارات، اقدام به انعقاد قرارداد بیمه با بیمه‌گران دیگر می‌کنند که در اصطلاح به این عملیات، بیمۀ اتکایی یا بیمۀ مجدد گفته می‌شود. با این حال در صورت بروز خسارت بیمه‌گذاران درصدد رجوع نه به بیمه‌گر مستقیم خود، بلکه به بیمه‌گر اتکایی‌‌اند و در این عرصه بعضاً موفق هم بوده‌اند. با این حال در این مقاله دلایل عدم امکان رجوع بیمه‌گذار به بیمه‌گر اتکایی با نگاهی به رویۀ قضایی کشورهای  انگلستان و آمریکا بررسی شده است. </em> https://jlq.ut.ac.ir/article_69538_9a6075f9917b414618d68d4890ec9105.pdf