دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 49 2 2019 06 22 A CRITICISM ON THE CIVIL AVIATION LAW AND THE NECESSITY OF ENACTMENT FOR A NEW LAW ON AVIATION AFFAIRS نقدی بر قانون هواپیمایی کشوری و ضرورت تصویب قانونی جدید در امور هواپیمایی 329 348 72032 10.22059/jlq.2019.221024.1006830 FA امیر صادقی نشاط دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران میلاد صادقی دانشجوی دکتری حقوق تجارت و سرمایه‎گذاری بین‎المللی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Journal Article 2016 12 07 Adoption of laws by governments from the International Aviation Law System is a relatively common practice for coordination. Moreover, they have organized their aviation system by passing an act as the main governing law on the aviation affairs. The Iranian government also with the existence of “the Act on permitting Iran to accede to the International Civil Aviation Convention”, has regulated its national legal system by enacting the Civil Aviation Law that after over six decades it seems that it requires to have more than a mere amendment. In this article, we tried to show that the mentioned law in addition to its non-decorated appearance, in three domains, namely application of law, macro issues and micro issues, has significant deficiencies that should be considered in enactment of a new law on aviation affairs. We considered the deficiency of law on unlawful extension of application of law, ambiguity on application of law, weakness and anxiety of regulations on macro issues and finally shortcoming on macro and micro issues. اگرچه اقتباس قوانین دولت‎ها از نظام حقوق بین‎الملل هوایی به‌منظور هماهنگی رویه‎ای نسبتاً معمول است، لیکن علاوه‌بر آن، دولت‎ها نظام هوانوردی خود را اغلب با تصویب قانون هوانوردی که اصلی‎ترین سند حاکم بر امور هوانوردی است، سامان داده‎اند. دولت ایران نیز با وجود قانون اجازۀ الحاق دولت ایران به مقررات هواپیمایی کشوری بین‎المللی، نظام حقوق ملی خود را با تصویب قانون هواپیمایی کشوری سامان داده است، لیکن اکنون این قانون پس از گذر شش دهه به‌نظر می‎رسد به چیزی بیش از اصلاح ساده نیاز دارد. در این مقاله کوشیدیم تا نشان دهیم که قانون مذکور جز ظاهر ناپیراسته‎اش در سه حوزۀ قلمرو قانون، امور کلان و امور خرد نقایص بسیاری دارد که باید در تصویب قانونی جدید در امور هواپیمایی موردنظر قرار گیرد. نقص قانون را در توسعۀ بی‎مجوز قلمرو قانون، ابهام در قلمرو قانون، ضعف و تشویش مقررات در امور کلان و بالاخره کاستی در امور کلان و خرد بررسی کرده‎ایم.

https://jlq.ut.ac.ir/article_72032_12c26bb2830b5d6a63c4c7220a11b8d6.pdf