دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 49 4 2019 12 22 PLAGIARISM AND SANCTIONS AGAINST IIT; WITH AN EMPHASIS ON THE INTERACTION PLAGIARISM & INTELLECTUAL PROPERTY LAW سرقت علمی و ضمانت اجراهای مقابله با آن؛ با تأکیدی بر مسئلة تعامل سرقت علمی و نظام حقوق مالکیت فکری 655 675 75380 10.22059/jlq.2020.272207.1007144 FA زهرا شاکری استادیار دانشکدة حقوق و علوم سیاسی (مؤسسة حقوق تطبیقی) دانشگاه تهران Journal Article 2019 01 01 Plagiarism means copying intellectual work belonging to another and passing off it as own. This is overlapping with Intellectual Property Law. Hence, many academics think these two terms as synonyms, but this is a false impression, and all instances of plagiarism, such as the use of the idea of ​​another person, or self-plagiarism, are not subject to intellectual property law. The present paper tries to investigate the elements and enforcements of its implementation by analytical-descriptive approach and Library- empirical methodology (reviewing Sentences of Disciplinary Board). Finally, it can be concluded that plagiarism is just part of intellectual property law, but other parts are also subject to an independent system that can lead to administrative penalties. <em>سرقت علمی به معنای کپی کردن اثر دیگری و انتساب آن به خود است که همپوشانی نزدیکی با نظام حقوق مالکیت فکری دارد. ازاین‌رو بسیاری از افراد جامعة دانشگاهی این دو اصطلاح را مترادف تلقی می‌کنند، اما این تصور نادرست بوده و همة مصادیق سرقت علمی از جمله استفاده از ایدة اثر دیگری یا خودسرقتی مشمول نظام حقوق مالکیت فکری نیست. مقالة حاضر تلاش می‌کند با روش تحلیلی </em><em>–</em><em> توصیفی و رویکرد کتابخانه‌ای و میدانی (بررسی آرای هیأت‌های رسیدگی به تخلفات انتظامی) به بررسی شاخص‌های سرقت علمی و ضمانت اجراهای آن بپردازد و سرانجام نتیجه‌گیری می‌کند که سرقت علمی در بخشی از مقررات تابع نظام حقوق مالکیت فکری است، اما در بخشی دیگر دارای مؤلفه‌های اختصاصی خود است که می‌تواند به مجازات اداری منجر شود. </em> https://jlq.ut.ac.ir/article_75380_755559b045b9242da30e0bd358cef14d.pdf