دانشگاه تهران مطالعات حقوق خصوصی 2588-5618 51 1 2021 03 21 THE ROLE OF MEGA-REGIONAL TRADE AGREEMENT(S) IN OVERCOMING THE CHALLENGES AND EVOLUTION OF THE OF INTERNATIONAL INVESTMENT LAW نقش موافقت‌نامه‌های کلان تجارت منطقه‌ای در حل چالش‌ها و تحول در حقوق بین‌الملل سرمایه‌گذاری 145 162 80346 10.22059/jlq.2021.281559.1007216 FA جعفر نوری یوشانلوئی دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران 0000-0003-1727-6110 میثم صالحی کارشناسی ارشد حقوق داوری معاهده‌ای سرمایه‌گذاری، دانشگاه اوپسالا، سوئد Journal Article 2019 05 20 In the last two decades, modern international investment law has been attacked a lot for its tow source including investment treaties and judicial procedure arising from treaties. Attacks that have sometimes challenged the nature of the International Investment Law regime. At the same time, from the last decade until now, due to the growing correlation between trade and investment in 21st century and the need for correlational regulations, the trend towards concluding "mega-regional trade agreements" in order to establish an integrated system of international trade and investment regulations has increased significantly. The present study, while briefly examining the fundamentals of governments' tendency to create macro-examples of regional trade agreements as well as the challenges that these agreements will face in achieving this correlation in the field of investment regulation, by analyzing the provisions of the macro agreements, it outlines the potential implications of these agreements in order to solving challenges in the field of international investment law. The present study believes that regional mega-regional trade agreements are not only able to address the challenges posed by providing balanced examples of investment treaties, rather, the creation of these agreements with balanced regulations and macro-structural features can provide the context for a stabilizing transformation in the various resources of the international investment law regime. <em>در طول دو دهۀ اخیر، حقوق بین‌الملل سرمایه‌گذاریِ مدرن آماج شدیدترین حملات نسبت به دو منبع آن یعنی معاهدات سرمایه‌گذاری و رویۀ قضایی منبعث از معاهدات بوده است؛ حملاتی که بعضاً ماهیت وجودی رژیم حقوق بین‌الملل سرمایه‌گذاری را نیز به چالش کشیده‌اند. به موازات این موضوع، به‌دلیل همبستگی فزاینده میان تجارت و سرمایه‌گذاری در تجارت سدۀ بیست‌ویکم و ضرورت وجود مقررات همبسته‌ساز، از حدود یک دهۀ اخیر گرایش به‌سوی انعقاد «موافقت‌نامه‌های کلان تجارت منطقه‌ای» در راستای ایجاد سیستمی یکپارچه در خصوص مقررات تجارت و سرمایه‌گذاری بین‌المللی افزایش چشمگیری یافته است. پژوهش حاضر ضمن بررسی اختصاری مبانی گرایش دولت‌ها به ایجاد نمونه‌های کلان از موافقت‌نامه‌های تجارت منطقه‌ای و همچنین چالش‌هایی که این موافقت‌نامه‌ها در راستای حصول به این همبسته‌سازی در حوزۀ مقرره‌گذاری سرمایه‌گذاری با آن مواجه خواهند بود، با تحلیل مقررات موجود در موافقت‌نامه‌های کلان به آثار بالقوۀ این موافقت‌نامه‌ها در جهت حل چالش‌های مطرح در حوزۀ حقوق بین‌الملل سرمایه‌گذاری می‌پردازد. این پژوهش بر این باور است که موافقت‌نامه‌های کلان تجارت منطقه‌ای نه‌تنها قادر به حل چالش‌های مطرح‌شده از طریق ارائۀ نمونه‌هایی متعادل از معاهدات سرمایه‌گذاری هستند، بلکه ایجاد این موافقت‌نامه‌ها با مقرراتی متعادل و ویژگی‌های ساختاری کلان می‌تواند زمینۀ تحولی تثبیت‌کننده در منابع مختلف رژیم حقوق بین‌الملل سرمایه‌گذاری را فراهم آورد.</em> https://jlq.ut.ac.ir/article_80346_f05df12f9a5368e3b5ff7c3592e12489.pdf