مطالعات حقوق خصوصی

مطالعات حقوق خصوصی

پرسش‌های متداول

بررسی اولیه، که در آن سردبیران تناسب اولیه مقاله با محورهای نشریه را ارزیابی می‌کنند، تقریباً 10 روز به طول می‌انجامد.

میانگین زمان داوری، که شامل تمامی مراحل ارزیابی کارشناسی و مرحله پیشنهاد نهایی داوران است، ۸ هفته می‌باشد.

این نشریه فرآیند گزینش سخت‌گیرانه‌ای دارد و نرخ پذیرش آن 21 درصد است.

بله، برای تداوم خدمات انتشار باکیفیت و پایبندی نشریه به سیاست دسترسی آزاد دائمی، مبلغی تحت عنوان «هزینه پردازش مقاله» و به میزان 6,۰۰۰,۰۰۰ ریال (ششصد هزار تومان) دریافت می‌گردد (300 هزار تومان در مرحله بررسی اولیه و 300 هزار تومان هزینه انتشار). این مبالغ صرفاً جهت پوشش هزینه‌های نگهداری فنی وب‌سایت، صفحه‌آرایی تخصصی، آرشیو دیجیتال و فراهم‌سازی بستر انتشار فوری و جهانی پژوهش‌ها هزینه می‌شود. 

این نشریه از فرآیند داوری تخصصی دوسو-ناشناس استفاده می‌کند؛ به این معنا که هویت نویسندگان و داوران در طول تمام مراحل ارزیابی برای یکدیگر پنهان باقی می‌ماند.

فصلنامه مقاله‌های پژوهشی  (Original)و مقاله‌های مروری (Review) را برای بررسی می‌پذیرد.

این نشریه از سیاست‌ها و دستورالعمل‌های کمیته اخلاق در انتشار (کُپ) پیروی کرده و در مواجهه با کج‌روی‌های پژوهشی، به منشور اخلاقی این کمیته پایبند است.

اصالت تمامی مقاله‌های ارسالی طی یک فرآیند چندمرحله‌ای توسط دفتر تحریریه بررسی می‌شود. در غربالگری اولیه، متخصصان موضوعی مقاله را بررسی می‌کنند تا از عدم انتشار پیشین یا همپوشانی قابل توجه با متون موجود اطمینان یابند. همچنین، از سامانه سمیم نور (https://www.samimnoor.ir) یا همانندجو (https://tik.irandoc.ac.ir/) برای کنترل کردن همپوشانی‌ها استفاده می‌شود.

نویسندگان موظف هستند از شیوه‌نامه استناددهی انجمن روانشناسان آمریکا (ای.پی.ای.) استفاده کنند.

نویسندگان حق‌مؤلف و حقوق انتشار خود را به صورت نامحدود حفظ می‌کنند. مقاله‌ها تحت مجوز CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en) منتشر می‌شوند که اجازه دسترسی آزاد و بازنشر را به شرط ارجاع مناسب به اثر اصلی می‌دهد.

پژوهشگران باید ابتدا در سامانه ثبت‌نام کرده و مقاله خود را مستقیماً از طریق سامانه آنلاین ارسال مقاله‌ها و مطابق با راهنمای نویسندگان ارسال کنند. ایمیل مکاتبه: lawmag@ut.ac.ir

بارگذاری 5 فایل الزامی است: ۱. فایل اصلی مقاله (بدون نام نویسندگان)، ۲. صفحه عنوان، ۳. فرم تعارض منافع (امضا شده توسط نویسنده مسئول) و ۴. نامه همراه.  5. گواهی چک مشابه (صادر شده توسط IranDoc یا سمیم نور).

بله؛ نویسندگان می‌توانند درخواست رسمی اعتراض خود را نسبت به تصمیم تحریریه ارسال کنند، مشروط بر اینکه مطابق با رویه‌های اعلام شده باشد. معمولاً برای هر مقاله تنها یک بار درخواست تجدیدنظر پذیرفته می‌شود و تصمیم نهایی آن قطعی خواهد بود.

تمامی مقاله‌های منتشر شده در این نشریه به‌منظور اطمینان از ماندگاری طولانی‌مدت و دسترسی همیشگی به محتوای علمی، به‌صورت دیجیتال در آرشیو سازمانی دانشگاه تهران و کتابخانة ملی ایران ذخیره و نگهداری می‌شوند. این فرآیند تضمین می‌کند که میراث پژوهشی نشریه در برابر تغییرات تکنولوژیک محافظت شده و محققان و کتابخانه‌ها در آینده نیز به نسخه کامل و نهایی آثار منتشر شده دسترسی بی‌وقفه داشته باشند.