رشا و ارتشا از مهم ترین مصادیق جرایم فساد محسوب میشوند تا جایی که کنوانسیون ملل متحد برای مبارزه با فساد، دادن رشوه به مقامهای عمومی و ارتشای آنها را نخستین مصداق فساد تلقی کرده و از کشورهای عضو خواسته تا آن را در قوانین داخلی خود جرمانگاری کنند. این جرایم که در لسان حقوقی معمولاً از زمرة جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی محسوب میشوند؛ باعث میشوند تا اعتماد مردم نسبت به دستگاههای دولتی سلب شود و روند سالم امور دولتی آسیب دیده و افرادی با سوءاستفاده امتیازاتی را برای خود کسب کنند که استحقاق آن را ندارند. در این مقاله، عناصر تشکیلدهندة این جرایم در قوانین داخلی و کنوانسیون ملل متحد برای مبارزه با فساد بررسی و با هم مقایسه میشوند. همچنین پاسخهای کیفری ناظر به این جرایم بررسی و ایرادات تقنینی این حوزه شناسایی و برای رفع آنها پیشنهادهایی ارائه میگردد.
حسینی, سید محمد, بهرهمند, حمید. (1391). ارتشای مقامهای عمومی و دادن رشوه به آنها در آیینة قوانین داخلی و کنوانسیون مریدا. مطالعات حقوق خصوصی, 42(2), 127-146. doi: 10.22059/jlq.2012.29893
MLA
سید محمد حسینی; حمید بهرهمند. "ارتشای مقامهای عمومی و دادن رشوه به آنها در آیینة قوانین داخلی و کنوانسیون مریدا". مطالعات حقوق خصوصی, 42, 2, 1391, 127-146. doi: 10.22059/jlq.2012.29893
HARVARD
حسینی, سید محمد, بهرهمند, حمید. (1391). 'ارتشای مقامهای عمومی و دادن رشوه به آنها در آیینة قوانین داخلی و کنوانسیون مریدا', مطالعات حقوق خصوصی, 42(2), pp. 127-146. doi: 10.22059/jlq.2012.29893
VANCOUVER
حسینی, سید محمد, بهرهمند, حمید. ارتشای مقامهای عمومی و دادن رشوه به آنها در آیینة قوانین داخلی و کنوانسیون مریدا. مطالعات حقوق خصوصی, 1391; 42(2): 127-146. doi: 10.22059/jlq.2012.29893
20.1001.1.25885618.1391.42.2.8.5)