نقدی بر قانون هواپیمایی کشوری و ضرورت تصویب قانونی جدید در امور هواپیمایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری حقوق تجارت و سرمایه‎گذاری بین‎المللی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

چکیده

اگرچه اقتباس قوانین دولتها از نظام حقوق بینالملل هوایی به‌منظور هماهنگی رویهای نسبتاً معمول است، لیکن علاوه‌بر آن، دولتها نظام هوانوردی خود را اغلب با تصویب قانون هوانوردی که اصلیترین سند حاکم بر امور هوانوردی است، سامان دادهاند. دولت ایران نیز با وجود قانون اجازۀ الحاق دولت ایران به مقررات هواپیمایی کشوری بین‎المللی، نظام حقوق ملی خود را با تصویب قانون هواپیمایی کشوری سامان داده است، لیکن اکنون این قانون پس از گذر شش دهه به‌نظر می‎رسد به چیزی بیش از اصلاح ساده نیاز دارد. در این مقاله کوشیدیم تا نشان دهیم که قانون مذکور جز ظاهر ناپیراستهاش در سه حوزۀ قلمرو قانون، امور کلان و امور خرد نقایص بسیاری دارد که باید در تصویب قانونی جدید در امور هواپیمایی موردنظر قرار گیرد. نقص قانون را در توسعۀ بیمجوز قلمرو قانون، ابهام در قلمرو قانون، ضعف و تشویش مقررات در امور کلان و بالاخره کاستی در امور کلان و خرد بررسی کردهایم.

کلیدواژه‌ها


الف) فارسی

1. اشراقی آرانی، مجتبی (1394). قانون هواپیمایی کشوری در نظم حقوقی کنونی، چ اول، تهران: نشر مخاطب.

2. جباری، منصور (1393). حقوق هوایی از منظر حقوق داخلی و بین‌الملل، چ اول، تهران: مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.

3. صفوی، سید حسن (1362). حقوق بین‌الملل هوایی و فضایی، ج 1، تهران: خدمات چاپ.

4. کاظمی، حمید (1381). بررسی جنبه‌های حقوقی (قانون و مقررات) رسیدگی به سوانح هوایی، مجموعه مقالات دومین همایش ایمنی هوایی، ص 255-241.

5. ماحوزی، رحیمه (1389). حقوق بیمۀ هوایی، چ اول، تهران: بیمۀ مرکزی جمهوری اسلامی ایران، پژوهشکدۀ بیمه.

6. نواده توپچی، حسین (1390). مقدمه‌ای بر حقوق بین‌الملل هوایی، چ اول، تهران: خرسندی.

 

ب) خارجی

1. Air Navigation Act Order, Consolidated Act no. 1036 of 28 August 2013.

2. Air Transport Law of Republic of Serbia, No 73/10 of 12 October 2010.

3. Annex 13 to the Convention on International Civil Aviation, Aircraft Accident and Incident Investigation.

4. Aviation Act of Finland, 1194/2009, amendments up to 976/2012 included.

5. Aviation Act, Act no. 0101 of 11 June 1993.

6. Brian C. Dalrymple (February 23-26, 2000), Obtaining Evidence under the NTSB Regulations, 1998 Amendments to Title 49 Part 835, 34th Annual SMU Air Law Symposium, Dallas, Texas.

7. Civil Aviation Law of Arab Republic of Egypt, Law of 1981.

8. Convention on Compensation for Damage Caused by Aircraft to Third Parties Resulting from Acts of Unlawful Interference Involving Aircraft (Unlawful Interference Convention), Adopted in Montreal, Canada on 2 May 2009.

9. Convention on Compensation for Damage Caused by Aircraft to Third Parties (General Risks Convention), Adopted in Montreal, Canada on 2 May 2009.

10. Convention on International Civil Aviation (Chicago Convention), Done at Chicago on the 7th Day of December 1944.

11. Convention on Offences and Certain Other Acts Committed on Board Aircraft (Tokyo Convention), Signed at Tokyo on 14 September 1963.

12. Convention on the International Recognition of Rights in Aircraft, Signed at Geneva (Geneva Convention), on 19 June 1948.

13. European Parliament, Committee on Transport and Tourism (19.6.2015), Draft Report on safe use of remotely piloted aircraft systems (RPAS), commonly known as unmanned aerial vehicles (UAVs), in the field of civil aviation.

14. Information Technology & Innovation Foundation, In Response to Operation and Certification of Small Unmanned Aircraft Systems, Docket ID: FAA-2015-0150.

15. International Convention for the Unification of Certain Rules Relating to Damaged Caused by Aircraft to Third Parties on the Surface (Rome Convention of 1933), Rome, 29th May, 1933.

16. Jeffrey M. Jakubiak (winter 1997). Maintaining Air Safety at Less Cost: A Plan for Replacing FAA Safety Regulations with Strict Liability, Cornell Journal of Law and Public Policy: Vol. 6: Issue. 2, Article 6, pp 421-440.

17. Kingdom of Bahrain, Civil Aviation Law, Law No. 14 of 2013.

18. Kingdom of Saudi Arabia, Civil Aviation Law, Royal Decree No. M/44, 18 Rajab 1426H/ 23 August 2005.

19. Preliminary Draft International Convention on the Liability of Air Traffic Control Agencies, ICAO Doc. LC/25-WP/875-39.

20. Protocol to Amend the Convention on Damage by Foreign Aircraft to Third Parties on the Surface signed at Rome on 7 October 1952 (Montreal Protocol).

21. Raymond C. Speciale (2006). Fundamentals of Aviation Law, the McGraw-Hill.

22. Regulation (EC) No 785/2004 of the European Parliament and of the Council of 21 April 2004 on Insurance Requirements for Air Carriers and Aircraft Operator.

23. Regulation (EU) No 996/2010 of the European Parliament and of the Council of 20 October 2010 on the Investigation and Prevention of Accidents and Incidents in Civil Aviation and Repealing Directive 94/56/EC.

24. Riga Declaration on Remotely Piloted Aircraft (drones), “Framing the Future of Aviation”, Riga-6 March 2015.

25. Safety Management Manual (2006). ICAO Doc. 9859- AN/460 1ST Ed.

26. Turkish Civil Aviation Act, Act No. 2920.

27. Walter A. T. Welch Jr, John E. Faulk (1982). The Use of Aviation Accident Reports by Civil Litigants: The Historical Development of 49 U.S.C. Section 1441(e), Pepperdine Law Review, Vol. 9, Issue 3, Article 3, pp 583-602.

28. Woo-Choon Moon, Kwang-Eui Yoo, Youn-Chul Choi (2011). Air Traffic Volume and Air Traffic Control Human Errors, Journal of Transportation Technologies, 1, 47-53.