اصول ترجمۀ متون حقوقی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی (مؤسسۀ حقوق تطبیقی) دانشگاه تهران

2 دانشجوی کارشناسی‌ارشد حقوق خصوصی و اسلامی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

چکیده

استفاده از متون حقوقی سایر کشورها برای پیشرفت حقوق ما امری حیاتی است و در این زمینه ترجمۀ آنها اهمیت پیدا می‌کند. ترجمه‌ای درست و علمی، باید مبانی این کار رعایت شده و اصول مربوط به‌کار گرفته شوند. این اصول به دو دسته اصول عمومی و اصول اختصاصی تقسیم می‌شود. ترجمه‌ای را که در آن تمامی این اصول رعایت شده باشد، می‌توان ترجمۀ «معنامحور» خواند که نوعی ترجمۀ ایده‌آل است. مترجم حقوقی علاوه‌بر دانش زبانی کافی و تسلط بر هر دو زبان مبدأ و مقصد، باید دانش حقوقی کافی نیز داشته باشد تا بتواند واژه‌های تخصصی را در زمینۀ خود و با رعایت این اصول ترجمه کند.

کلیدواژه‌ها


الف) فارسی

1. آذروش، محمد (1395). اصول و روش‌های ترجمه، قابل‌دسترس در: http://ketabesabz.com/book/20957، تاریخ آخرین مراجعه به سایت: 21/8/1395.

2. اسپینوزا، باروخ بندیکت (1388). اخلاق، ترجمۀ محسن جهانگیری، چ سوم، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

3. الماسی، نجادعلی (1393). حقوق بین‌الملل خصوصی، چ چهاردهم، تهران: میزان.

- جعفری تبار، حسن (1395). فلسفۀ حقوق (جزوۀ درسی)، مقطع کارشناسی‌ارشد حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران.

 

4. رشیدی، غلامرضا (1391). ترجمه و مترجم، چ دهم، مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی (به نشر).

5. رمضانی، محمود (1390). ترجمۀ تحت‌اللفظی و روان GCSE LAW، چ اول، تهران: آرا سبز.

6. صفارزاده، طاهره (1389). اصول و مبانی ترجمه، چ دهم، تهران: پارس کتاب.

7. صفایی، سید حسین (1381). درآمدی بر حقوق تطبیقی و دو نظام بزرگ حقوقی معاصر، چ چهارم، تهران: میزان. 

8. عادل، مرتضی (1389). «قواعد انصاف در نظام کامان لا»، فصلنامۀ حقوق مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران.

 

9. فرحزاد، فرزانه (1382). ترجمۀ پیشرفته (1)، چ پنجم، تهران: دانشگاه پیام‌نور.

10. کاتوزیان، ناصر (1378). مقدمۀ علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران، چ بیست‌وپنجم، تهران: شرکت سهامی انتشار.

11. کرزون، ال.بی، ریچاردز، پی.اچ (1392). فرهنگ حقوق، ترجمۀ قدیر گلکاریان و سایرین، چ دوم، تهران: دانشیار.

12. لارسن، میلدرد ال (1387). ترجمه براساس معنا، ترجمۀ علی رحیمی، چ اول، تهران: جنگل.

13. لطفی‌پور ساعدی، کاظم (1388). اصول و روش ترجمه، چ هشتم، تهران: دانشگاه پیام نور.

14. محمدی، ابوالحسن (1391). مبانی استنباط حقوق اسلامی (اصول فقه)، چ چهل‌وششم، تهران: دانشگاه تهران.

15. ملانظر، حسین (1389). اصول و روش ترجمه، چ دوازدهم، تهران: سمت.

 

ب) انگلیسی

16. Hildegund, Bühler (1979). “Suprasentential Semantics and Translation”, Translator's Journal, No. 4, Vol. 24.

20. Larson, L., Mildred (1998). Meaning-Based Translation, 2nd Edition, New York: University Press of America.

21. Sarcevic, Susan, (2016). “Legal Translation and Translation Theory: A Receiver-Oriented Approach”, available at: www.tradulex.com/Actes2000/sarcevic.pdf, last visited: 14/11/2016.

22. Robinson, Douglas (2003). Becoming A translator, 2nd Edition, London: Routledge.

23. Taleghany, M.A.R, (1995). The Civil Code of Iran, New York: William S. & co. Inc..